Johan

Het is half tien ‘s avonds. Met trillende lippen doet een jong meisje de voordeur open. Oma heeft zojuist gebeld of we willen gaan kijken op dit adres. „Mijn moeder heeft me geslagen,” Het meisje barst in huilen uit. Ik zie opgezwollen afdrukken op haar armpje. „Mogen we even binnen komen? Is er nog iemand thuis?” Het meisje vertelt dat haar moeder net is weggegaan en haar vader hier niet woont. Eenmaal binnen vraag ik wat er precies is gebeurd. Het meisje vertelt snikkend dat ze iets niet snel genoeg opruimde en vervolgens twee keer met de stofzuigerslang werd geslagen. Waar haar moeder nu is, weet ze niet, geeft het meisje aan als ze weer wat tot bedaren is gekomen. Haar moeder is wel vaker hele avonden weg is, zonder dat het meisje weet waar ze is. En geslagen wordt ze ook regelmatig, vertelt ze.

Op de vloer van de woonkamer zie ik de stofzuigerslang liggen. Een stille getuige. „Ze heeft me ook nog een bloedneus geslagen.” Het meisje toont ons bebloede tissues in de wasbak.

Mijn collega probeert moeder te bellen, maar haar telefoon staat uit. Dan besluit ik oma te bellen. Zij vertelt dat ze een appje heeft gekregen waarin haar kleindochter vertelde dat ze werd geslagen, maar dat ze niet kan komen, omdat ze in Spanje zit. De vader van het meisje zou onderweg zijn om zijn dochter op te halen. Terwijl mijn collega bij buren navraagt of zij wat gehoord hebben, babbel ik wat met het haar over vriendinnetjes, spelen, en dat het zo jammer is dat niet naar school kan vanwege de coronamaatregelen.

Daarna gaat ze wat spulletjes pakken, zodat ze bij haar vader kan gaan logeren. Als de trap afkomt, heeft ze een rugzak vol kleren en knuffel in haar hand.. Ze gaat met haar vader mee, naar de andere kant van het land.

Moeder is nog altijd niet thuisgekomen, en dus sluiten we de woning af en gaan naar het politiebureau. De contacten met de hulpverlening hebben we gelegd. Die gaat er direct mee aan de slag. Met de collega’s van de nachtdienst spreken we af dat ze de woning zullen observeren. Mocht moeder thuiskomen, dan kan ze worden aangehouden. Aan ons de taak om al onze bevindingen in proces-verbaal vast te leggen. Nog voordat ik naar huis ga hoor ik over de ether dat moeder bij de woning aan komt en is aangehouden. Vannacht slaapt ze in het cellencomplex en morgen mag ze haar verklaring aleggen.

Bij thuiskomst zie ik mijn jongste in z’n bedje liggen. Ik geef hem een extra kus op z’n voorhoofd. Na zo’n dienst lijkt het wel alsof ik nog meer van hem houd...

Johan Dubbeldam verzorgt op deze plek een wisselcolumn. Volgende keer ambulanceverpleegkundige Paul-Jan Dekker.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen