Poëzie aan tafel

Annie M.G. Schmidt schreef onvergetelijke kinderboeken, maar: vergeet haar gedichten ook niet! Neem nu “Moeder dicht”. Het begint zo: „Mijn bladerloze schaduw mijdt het water” Ziezo hè hè, de eerste regel staat er. „en speurt de witte angst van eeuwen later” Ga weg! Ga spelen met je transformator! Je ziet toch dat je moeder zit te dichten. „ik wend mij af en doof mijn vale lichten ik heb ”tedúm tedúm” geweten” Dat vul ik later in. Na ’t middageten. Zo gaat het nog een poosje door. Tot een van de kinderen valt en moeder voor de zoveelste keer gestoord wordt. „Je moeder komt... na na... daar is ze al. Wees nou maar zoet – ’t genie staat weer op stal.”

In een ver verleden schreef ik ook gedichten. In ruil voor wat zakgeld maakte ik ooit zelfs een sinterklaasgedicht voor een zoon van een schoonzus van een oom. Van iets hoger niveau waren de sonnetten die ik schreef in aanloop naar onze verkeringstijd. Uren zat ik eraan te schaven, want niets is een mens te veel als hij verliefd is.

En nu? Het genie staat op stal. Wanneer heb je als jonge moeder de tijd –wanneer neem je de tijd– om iets moois op papier te zetten?

Toch is poëzie altijd dichterbij dan je denkt. Zelfs aan de keukentafel valt genoeg te beleven. Als Abel opgetogen opmerkt dat komkommer en kipkerrie ook een beetje rijmt, alleen dan aan de voorkant. Of als Jolijn na een peuterdrama nog een traan op haar wang ontdekt en verwonderd zegt: „Hé, een druppel van drietig.” We oefenen ook alvast met eindrijm. Iedereen mag om beurten een minigedichtje maken. Martha: „We zitten aan tafel en eten een wafel.” Geen wafel te zien, maar dat scharen we maar onder dichterlijke vrijheid. Abel doet een poging om het recht te zetten: „We eten brood, stoomboot!” Ik: „Rijmen is eigenlijk woorden aan elkaar lijmen.” – Hm, er zit niet eens een metrum in, het genie staat duidelijk nog op stal. Jolijn is aan de beurt: „Poep”, zegt ze. Aan Jan de schone taak om daar nog iets poëtisch van te maken. Nee, samenhangende gedichten zitten er in huize Jan Steen voorlopig nog niet in. Maar alles is veel voor wie niet veel verwacht.

NELINE IS GETROUWD EN MOEDER VAN MARTHA (6), ABEL (5), JOLIJN (3) EN REINOUT (1)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen