Johan

Zondagavond, omstreeks tien uur, krijgen we een melding. „Man verward op het station en valt mensen lastig.”

Mijn dienst is net begonnen en ik ga met een collega die kant op. Zodra we daar arriveren, worden we aangesproken door twee buitengewoon opsporingsambtenaren, die aangeven dat ze meneer net een bekeuring hebben gegeven voor overlast gevend gedrag. Hij zou echter op het station zijn blijven hangen en reizigers naroepen. De boa’s maken zich daarom toch wat zorgen.

Ik zie dat de man nu op een muurtje zit en ik loop naar hem toe. Met mijn handen in mijn zij vertel ik hem dat we klachten over hem hebben gekregen. Vervolgens vraag ik naar zijn legitimatie bewijs.

„Schiet maar, ik vreet kogels!” roept de man me toe. „Huh? Nee, ik wil alleen even weten wie u bent”, leg ik uit. De man overhandigt zijn paspoort en ik vraag mijn collega even in de politiesystemen na te kijken wat we van hem weten.

Nu begint de man te schreeuwen. „Ik heb mijn familie uitgemoord! Strot doorgesneden!” Daarna brabbelt hij in zichzelf onverstaanbaar verder. Totdat hij plotseling opspringt en zijn handen in z’n zakken steekt, alsof hij wat wil pakken. Bij meldingen als deze zijn we altijd al alert, maar zo’n beweging maakt ons extra scherp. We sommeren de man dan ook meteen zijn handen uit zijn zakken te halen. Dat doet hij en hij gaat weer zitten, maar hij is duidelijk in de war. Hij lijkt in een psychose te zitten. Daarom vragen we collega’s met een busje ter plaatse te komen en we bellen met de crisisdienst van de ggz.

Ondertussen blijkt uit ons systeem dat deze meneer drugsgebruiker en dakloos is. Ook lezen we dat hij een aantal jaren geleden is neergeschoten door de politie. Ook toen was er sprake van een melding van een verwarde man. Die keer kwam hij met een mes op de collega’s af. Deze geschiedenis zet zo’n opmerking als ”schiet maar” wel in een ander daglicht.

Vandaag krijgen we hem gelukkig veilig naar het politiebureau. Op het bureau kunnen de medewerkers van de ggz echter geen zinnig gesprek met hem voeren. De man lijkt alleen maar te kunnen vloeken en schelden. De ggz-mensen vertellen me dat zijn psychoses het gevolg zijn van het gebruiken van diverse soorten drugs door elkaar. Hij zal in een psychiatrisch ziekenhuis opgenomen moeten worden, desnoods tegen zijn zin.

Nadat de man medicijnen heeft ingenomen, wordt hij wat rustiger. De ambulance vervoert hem naar een psychiatrisch ziekenhuis. Van mij moet hij nog niet veel hebben, dat laat hij duidelijk merken.

Johan Dubbeldam verzorgt op deze plek een wisselcolumn. Volgende keer ambulanceverpleegkundige Paul-Jan Dekker.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen