Flitscarrière

Vraag me niet waarom, maar de logaritmes van Facebook leiden me op een dag naar een blog van een jonge, sportieve moeder. Ze staat een paar weken na de bevalling al in de sportschool touwtje te springen om haar meisjesfiguur terug te krijgen en schrijft daar een grappig bedoelde blog over. Maar lang niet alle lezers kunnen erom lachen. „Heel ongezond dit!” moppert de moedermaffia. „Ga eerst eens lekker genieten, joh! Wat kan dat buikje je schelen.”

Dat vind ik natuurlijk ook, maar toch snap ik dat moedertje wel. Ik dacht tijdens mijn eerste zwangerschap ook dat ik al mijn leuke jurkjes na de bevalling gelijk weer zou passen. „Je draagt het mooi naar voren”, zeiden mensen die er kijk op hadden, en dat klonk als iets om trots op te zijn. Maar in de praktijk betekent het vooral dat het jaren kan duren voor alles weer een beetje in vorm is. Of je moet erg van buikspieroefeningen houden, maar daar kan ik me weinig bij voorstellen.

Die blog brengt me in ieder geval op een lumineus idee. Ik google op ”springtouwen sport nuttig”, en warempel, het blijkt een zeer nuttige sport te zijn. Train je met hardlopen vooral je benen, met touwtjespringen zet je bijna al je spieren aan het werk. Het roze glitterspringtouw van Martha is snel gevonden, het rondslingerend speelgoed in de keuken in een mum van tijd aan de kant geveegd. Mijn sportcarrière kan beginnen. „Misschien moet ik goede hardloopschoenen kopen”, zeg ik tegen Jan, die mijn inspanningen met opgetrokken wenkbrauwen gadeslaat. „Ik heb gelezen dat dat beter voor je knieën is”, hijg ik. „Wat sta je daar nou te lachen? Denk je soms dat ik dit niet ga volhouden?” Maar na twintig sprongen vraag ik me af hoe ik dat vroeger op het schoolplein toch deed, een hele pauze lang. Verbeten spring ik door. Dan ontdek ik dat mijn bekkenbodemspier ook niet meer is wat hij geweest is. Genoeg gesprongen voor vandaag. Je moet zoiets rustig opbouwen. Heel rustig.

Een paar weken later volgt mijn tweede poging. Het gelijk van Jan begint zich dan al af te tekenen. En nu ligt het springtouw alweer drie maanden in de kast. Ergens in de buurt van de jurkjes die inmiddels al jaren uit de mode zijn en nog altijd liggen te wachten tot ik ze weer met goed fatsoen aan kan.

Neline

Is getrouwd en moeder van Martha (7), Abel (5), Jolijn (4) en Reinout (2)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen