Getekend

Een scheurkalender verrijkt je leven. Zo leerde ik op 28 juli 2019 het Japanse woord ”wabi sabi” kennen. Dat staat voor een levenshouding waarin je dingen die door het leven getekend zijn niet afdankt, maar juist extra waardeert. Gebruikerssporen herinneren eraan dat spullen een geschiedenis hebben; rimpels en littekens staan voor levens ervaring. Wabi sabi doet mij denken aan mijn eerste auto. Omdat ik voor m’n werk veel kilometers zou gaan maken, zocht ik een auto op lpg. En omdat ik nog aan het begin van mijn carrière stond, mocht de aankoop niet veel kosten. Zo kwam ik bij een BMW van twintig jaar oud uit. Toevallig had hij sportvelgen, een verlaagde bumper en stoere spiegels (die zo klein waren dat je er bar weinig in zag). Dat de bekleding tot de draad toe versleten was en een van de knipperlichten met een plakbandje verstevigd moest worden, nam ik op de koop toe. Net als de vele krassen en deukjes in de donkerrode metallic lak. Het was in de dagen dat ik verkering had met Jan. Als ik het weekend naar hem toe ging, reed ik met mijn belachelijk brede banden over griezelig smalle weggetjes waar je elkaar alleen op bepaalde plekken kunt passeren. We waren niet echt een logische match, die sportieve BMW en dat verlegen refomeisje. Toch blijft die rare, gebutste auto mijn eerste liefde. Helaas moesten Jan en ik niet lang na ons trouwen op zoek naar iets anders: het regende dure reparaties, en dan moet je op een gegeven moment van ophouden weten. Inmiddels rijden we een keurige, betrouwbare Toyota. Zevenzits, uitgevoerd met lichte materialen voor een extra laag verbruik. Het voelde in het begin veel te luxe, zo’n glanzende bolide. Maar de eerste buts liet niet lang op zich wachten. Door een huilend kind op de achterbank vergat ik tijdens het uitparkeren achterom te kijken. De geparkeerde Land Rover waar ik tegenop botste, gaf geen krimp, maar onze lichtgewicht bumper liep een lelijke scheur op. Een jaar later probeerde Jolijn uit of je ook op auto’s kon stoepkrijten. Weer wat geleerd: stoepkrijt op autolak geeft dus krassen. Mooie lange strepen van voor naar achter en weer terug, getekend voor het leven. Met een beetje geduld wordt alles vanzelf een beetje wabi sabi. Gelukkig wie daar de schoonheid van kan inzien.

NELINE

IS GETROUWD EN MOEDER VAN MARTHA (7), ABEL (5), JOLIJN (4) EN REINOUT (2)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen