Jouw vragen

Ds. A.T. Vergunst, Carterton, Nieuw-Zeeland

Schuld en schaamte zijn niet hetzelfde, al lijkt dat wel zo. Ook wordt er veel schaamte ervaren, los van persoonlijke zonde. Iemand die door geweld of door mishandeling is aangetast, worstelt met heftig schaamtegevoel. Een jongen die altijd door zijn vader gekleineerd is of door zijn klasgenoten gepest, worstelt met schaamte, hij is „nooit goed genoeg.” Het gezin waarvan vader in de gevangenis zit, schaamt zich. Mijn oudste schaamde zich als anderen over hun mama spraken. Hij kon dat niet omdat hij ‘anders’ was: zijn moeder was overleden. In al deze gevallen heeft de schaamte geen verband met persoonlijk zonden, hoewel in deze gevallen wereld alle vormen van schaamte wel het directe of indirecte gevolg van de zonde zijn. Het is opmerkelijk dat Adam en Eva in Genesis 2 geen schaamte kennen. Dat verandert totaal in Genesis 3. Je ziet daar gelijk wat schaamte doet. Je wilt je verbergen. Je rent weg van God. Dat kent ieder die met schaamte worstelt: als ze mij maar niet zien zoals ik ben – naakt, kwetsbaar, onwaardig, gevallen, verminkt, vervuild, gebroken. Let wel: Adam en Eva voelen dit alles zonder waar schuldbesef. Ze staan immers nog met een zichzelf verdedigende en de ander beschuldigende houding voor God. En toch schaamden ze zich!

Iemand die zich schaamt, herkent dat niet altijd als schaamte, maar misschien herken je je wel in het volgende. Als je jezelf waardeloos vindt omdat je faalde in je werk en dus liever uit de buurt van voormalige collega’s blijft, is dat omdat je je schaamt. En als je wegblijft van een feestje omdat jij voor het examen zakte, dan is dat jouw manier van je schaamte bedekken. Of als je wel door de grond kunt zakken omdat je weer als laatste gekozen wordt voor het voetbalteam, ervaar je schaamte. Schaamte is een diep gevoel van onacceptabel zijn, omdat je iets deed (dit hoeft niet eens iets zondigs te zijn) of omdat er iets vernederends is gebeurd. Je ziet het beeld voor je van een kind met de handen voor het gezicht. „Kijk niet naar mij!” We kunnen onze schaamte ook verbergen in het ‘godsdienstig’ zijn. Dan proberen we ons te verstoppen onder iets wat vroom lijkt. Anderen verbergen het door in de drugs of porno te duiken, of achter agressie. Sommige proberen aan hun schaamte te ontsnappen door de uiterste zelf bedekking: zelfmoord.

Het is duidelijk dat geestelijk schaamte over onze zonde goed en nodig is. Maar in dit artikel blijf ik toch de lens richten op de niet-geestelijk schaamte waarmee zo velen worstelen. Maria Magdalena zal dit ook gekend hebben. Ze was bezeten met zeven duivelen. Wat een leven moet zij gehad hebben! Ze stond als slecht bekend en dit zou nooit anders worden. Totdat Jezus in haar leven kwam. Hij zocht haar op, zoals de Heere God Adam en Eva opzocht. Hij wilde haar zien, kwam met de boodschap van genade en onvoorwaardelijke liefde. Zelfs de discipelen, die Jezus in de steek hadden gelaten en beschaamd bijeen zaten, kregen te horen: „Boodschapt mijnen broederen, dat zij heengaan naar Galilea, en aldaar zullen zij mij zien.” Dat betekent: „Ik wil jullie nog (!) zien.” Zo is de Heere nog! Twijfel niet. Jezus wil je zien, zoals je bent, zonder bedekking. En Hij schaamt Zich niet om zulken Zijn broeders te noemen. (Heb. 2:11)

Reacties en vragen: jouwvragen@terdege.nl

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen