Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Dingetjes

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Dingetjes

2 minuten leestijd

Met een sip gezicht zit Luuk boven zijn bord met rijst. Langs het randje liggen de champignons die hij zorgvuldig uit de saus heeft gevist. „Ik vind het niet lekker”, zucht hij. Maar ik probeer voet bij stuk te houden, al voelt dat heel streng.

Als kind was ik een ontzettend slechte eter. Van groente at ik een beperkte selectie, en dan het liefst met appelmoes. Soep en saus moesten allemaal door een zeefje, vanwege de ‘dingetjes’: gesneden groenten. En voor kaas was ik zo bang, dat ik zelfs geen pindakaas durfde te eten.

Gelukkig is dat grotendeels goedgekomen, en eet ik inmiddels zelfs rucola. Alleen de kaas, dat blijft een beetje een fobie, wat natuurlijk best gek is als je uit Gouda komt.

Mijn moeder maakte er niet zo’n punt van, die lette er vooral op dat ik voldoende groente binnenkreeg. Je zou verwachten dat ikzelf ook mild ben in de eet-opvoeding van mijn kinderen. Dat ik snap hoe vervelend het is als iemand je verplicht iets te eten wat je niet lust. Dat ik vol begrip ben als ze mopperend boven hun bord hangen. Dat ik erop vertrouw dat het wel goedkomt met dat eten, ooit.

Toch is het tegendeel waar. Ik wil gewoon ontzettend graag dat ze leren proeven, dat ze over die angst voor onbekend eten heenkomen.

Want ik weet ook hoe lastig het soms was, dat ik bijna niet op kamp durfde, vanwege de macaroni. Dat ik een koffer vol sultana’s meenam naar een schoolweek in Engeland, voor als ik het eten daar niet zou lusten.

Het lijkt me heerlijk als mijn kinderen daar geen last van hebben.

Ik doe een poging om dat uit te leggen aan de zuchtende jongen boven de rijst. Het maakt schijnbaar niet veel indruk. Toch is een poosje later zijn bord leeg. Ik voel een lichte triomf als ik het naar de keuken breng. Alleen de champignons, die liggen nog op de rand. Dat mag, bij wijze van compromis. Dan ben ik hopelijk toch een beetje een milde moeder.

Alette Koornneef is getrouwd en moeder van drie jonge kids. Woont in de buurt van de Goudse glazen. Schildert met woorden en tekentablet. 

Dit artikel werd u aangeboden door: Terdege

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 30 juli 2024

Terdege | 100 Pagina's

Dingetjes

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 30 juli 2024

Terdege | 100 Pagina's