Sprakeloos
Wat is nou het ergste wat je meegemaakt hebt? Deze vraag wordt mij vaak gesteld. „Te veel om op te noemen”, antwoord ik dan. Mensen verwachten kennelijk een sensationeel verhaal met smeuïge details, maar beseffen niet dat het vertellen opnieuw emoties bij mij kan oproepen, waar ik helemaal niet op zit te wachten.
Als ik een van de ergste incidenten in detail zou vertellen, zouden mensen het toch niet geloven.
Toch zijn het niet de soms nare details, maar meer de dingen eromheen die de meeste impact hebben. Zoals de reactie van een klein kind.
We reanimeren een jonge vader. Zijn vrouw is erg emotioneel. Hun kleine meid huilt met mama mee. Haar man, haar papa, ligt levenloos op de grond en er staan opeens heel veel mensen in hun huis. Het valt me op dat er versiering hangt; vlaggetjes en ballonnen.
De politie neemt moeder en dochter even mee naar de keuken, om hen aan het zicht van de reanimatie te onttrekken. Het mobiel medisch team komt ook ter plaatse. Na lange tijd stoppen we met de reanimatie.
Als we de vrouw vertellen dat haar man overleden is, herhaalt zich alles. De emotie die vrijkomt, is pijnlijk om te horen. Mijn collega neemt de vrouw mee naar de woonkamer.
Ik loop naar de keuken, waar ik, samen met een collega van de politie, even bij het meisje blijf. Zij is inmiddels gekalmeerd. De kleine heeft geen flauw benul van wat er werkelijk gaande is en kletst erop los. Onze uniformen vindt ze heel interessant. Ik vraag hoe oud ze is. Vier jaar, vertelt ze.
Opeens worden haar ogen vrolijk en blij roept ze: „Morgen ben ik jarig en dan krijg ik allemaal cadeautjes!” Ik moet slikken en ben eigenlijk sprakeloos.
Mijn collega en ik kijken elkaar aan. Dit is een moment dat ik nooit zal vergeten.
Gedachten vliegen door mijn hoofd. Ik loop snel naar de ambulance en haal een traumabeertje. Dat geef ik aan de kleine meid. Haar ogen stralen als ze het krijgt. Ze duwt de knuffel tegen zich aan. Een beertje als kleine troost.
Saai is een werkdag nooit, voor politieagent Dolf Diender en ambulancechauffeur Jan de Vries. In elk nummer van Terdege nemen zij de lezers mee op pad.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 27 augustus 2024
Terdege | 104 Pagina's