„We houden niet van saai”

Open voor publiek is het huis in kats, Noord-beveland, niet, tenzij op afspraak. Want het mag dan geliefde trouw- en fotolocatie zijn, het is ook gewoon de woning van eigenaren elly en remco. Ze hebben het huis ingericht naar hun eigen smaak. Dat wil zeggen: met veel hout, veel kleur en veel accessoires.

Elke kamer van het ruim 600 vierkante meter tellende pand ziet er weer anders uit. Kijk je om je heen, dan zie je zeker acht verschillende vloeren, allerlei kleuren en materialen en behangetjes. En toch vormen die een mooi geheel. Er is een engels-Zweedse kamer, met ronde ramen die uitzien op de achtertuin. De vloer is gemaakt van kaasplanken.

De tuinkamer, met zijn vloer vol kleine klinkertjes, is voor hun doen sober ingericht. „Zodat je het gevoel hebt dat je zo weer de tuin ingaat.”

De lange gang is eclectisch, met originele raambanken, een tegeltapijt, opvallende rode lampen en een groengipsen plafondrand. Klassieke elementen keren terug in de woonkamer, met kleuren als beige, blauw en goud. „en mijn kantoor is weer op en top engels.” Aan elk detail is aandacht besteed, vertelt elly. Ze vertelt honderduit over hun zoektocht naar de juiste materialen, kleuren en meubels. Met een lach: „onderbreek me maar als ik te lang aan het woord ben, hoor, want ik kan praten als brugman.”

Een huis inrichten doet ze op gevoel. Waar remco als bouwkundig ingenieur de mogelijkheden van het pand ziet, voelt zij aan welke kleuren en spullen ruimte nodig heeft.

Het resultaat is een huis dat menig bezoeker verbluft en verrast. Elly: „Mensen die hier binnenkomen, worden soms echt geraakt. De een sfeer van het huis ontroert hen.”

Evenementen

Remco en elly woonden vroeger in het huis naast het katshuis. Voor hun inkomen organiseerden ze fairs en evenementen, totdat dat vanwege de recessie een jaar of tien geleden op een laag pitje kwam te staan.

Het huis van hun buurman stond toen al drie jaar te koop. „Het was allemaal erg vervallen, maar hij vroeg er een hoge prijs voor.” toch heeft het stel interesse. „We organiseerden onze fairs altijd ergens anders, wat veel extra kosten met zich meebracht. Ik dacht: als ik een eigen locatie heb, kunnen de prijzen van de standhouders omlaag, en ook de entreegelden.” Met een aannemer en makelaar bekijken ze het huis. Een mooie plek, concluderen ze. Maar de schuur moest gesloopt worden. „Die was niks meer waard en zouden we vervangen voor nieuwbouw. We hebben een bod gedaan. Dat werd geaccepteerd. Daarna hebben we van augustus 2015 tot de opening in september 2016 verbouwd.”

Ze hebben een duidelijke visie tijdens de verbouwing: ,,elke aanbouw, elke gevel en elke kamer moet anders zijn, maar als geheel moet het kloppen.”

Dat het nu inderdaad allemaal klopt, is te danken aan de bouwkundige visie van remco. „Hij denkt lang van tevoren goed na over hoe hij iets wil, en werkt dat dan goed en strak af. Daardoor toont het geheel rustig.”

Dalstenen

In het jaar van de verbouwing lopen ze stad en land af voor materialen voor hun nieuwe woning. Terwijl ze door het huis gaat, wijst elly allerlei bijzonderheden aan.

De trap voor de voordeur bijvoorbeeld, was al in hun bezit. Remco kwam die ooit tegen en vond hem zo mooi dat hij hem niet kon laten staan. Pas toen ze hun nieuwe huis gingen bouwen, kwam hij van pas. „De fundering moest er deels voor opgehoogd worden, maar dat hadden we er graag voor over.”

Of neem de grijze dalstenen in de hal bij de voordeur. Ze hebben allemaal een ander formaat en zijn onregelmatig van vorm. Prachtig, vindt elly. „toen ik ze zag staan bij een zaak met oude bouwmaterialen, wist ik gelijk dat ik ze wilde hebben, ook al ontraadde de verkoper me dat ten stelligste. Ze lagen vroeger in een kerkje.” Wijzend naar een paar vervaagde letters in de stenen: „blijkbaar heeft iemand zijn initialen in de stenen gegraveerd gekregen. Gaaf toch?”

Dat het hun met vier man vier dagen kostte om de tegels te leggen, namen ze daarbij voor lief.

In de tuinkamer wijst ze naar de metershoge ramen. Die hadden ze al op het oog nog voor de verbouwing ook maar begonnen was. „Ze stonden helemaal achteraan in een loods vol oude bouwmaterialen. Ik kon alleen het bovenste deel van de ramen zien, maar wist meteen dat ik ze wilde hebben. De handelaar vertelde dat de ramen 3,93 hoog waren. Toen we de tussenbouw van ons huis lieten bouwen, hebben we dat dus op een hoogte van 4,15 meter laten doen, zodat er plek was voor deze ramen.

Maar wat bleek nou: de verkoper had dyscalculie. De ramen waren geen 3,93, maar 3,39. Dat ontdekten we pas toen de muren al stonden.” Het stel laat na wikken en wegen een stuk aan de onderkant van de ramen bijmaken. ,,Als je het niet weet, zie je niet dat de ramen verlengd zijn. Maar die verlenging heeft ons meer gekost dan de vier ramen bij elkaar.”

Verliefd

Noem het een zesde zintuig, maar elly en remco hebben er kijk op wanneer ze iets kunnen gebruiken. Elly, nuchter: „en ik heb ook gewoon een koopverslaving.” De raambanken in de gang duikelde elly op bij een handelaar. De ornamenten aan de overkapping kwam remco weer tegen.

De lambrisering in de hal is gemaakt van twaalf oude deuren die ze ergens op de kop tikten. „Want we hadden geen budget meer voor echte lambrisering.” Met een grijns: „er is nooit genoeg budget.” en de lambrisering in de tuinkamer? Vermolmde houten planken uit de vloer van de oude schuur. „We hebben ze vanonder afgezaagd en met de afgebroken kant naar boven geplaatst.”

De keuken is een samenvoeging van stevige Ikea-kastjes, oude grutterskasten en een marmerblad. De schappen aan de muur van de engelse kamer zijn gemaakt van oude kaasplanken. De stenen verhoging bij de woonkamer was een item dat ze voor 15 euro via Marktplaats bij iemand uit de tuin mochten halen, waarbij de uitdaging vooral zat in het transport van het loeizware ding.

Belijning

Bij de bouw van hun woning hebben ze ook rekening gehouden met duurzaamheid, zij het op een wat andere manier dan gewoonlijk. „Het huis is extreem goed geïsoleerd, maar heeft bijvoorbeeld wel enkel glas. Want we hebben zo veel mogelijk gebouwd met tweedehands bouwmaterialen. Mocht er nu een raam kapot gaan, dan kunnen we dat vervangen voor een hogere kwaliteit. Tot die tijd is het duurzamer om ze erin te laten zitten.”

Waar ze achteraf gezien het meest blij mee is? Met de lijnen in het gebouw, zegt ze. „kijk, dit vind ik het mooiste punt.” Ze loop vanaf de voordeur naar de plek waar de 52 meter lange gang zich aan weerskanten van haar uitstrekt. Voor haar bevindt zich de achterpui, van waar je de 130 meter lange eikenlaan in kunt kijken. „Die lange, rechte lijnen geven rust. Dan kun je een huis vol decoratie zetten, zonder dat dat de woning onrustig maakt.”

Pauwen

Ook buiten is hun voorkeur voor strakke lijnen zichtbaar. Als de tuindeuren openslaan, ligt het omvangrijke perceel aan je voeten. Grote hagen verdelen de grond in ‘kamers’, die elly allemaal een naam heeft gegeven. Ze somt ze op: „De eikenlaan, het fonteinplein, het oranjerieplein, de bladertuin waar alleen planten met grote bladeren staan en de rozenlaan waar om de zeven meter een rozenboog staat met telkens weer verschillende rozen.”

Een witte pauwenfamilie ligt lekker te zonnen tegen het raam van de tuinkamer aan. Aan de rozenbogen bloeit nog een enkele uitbundige roos, ten afscheid aan de zomer. Die pauwen liggen er nog maar even, zegt elly. „binnenkort gaan ze naar engeland. Naar onze nieuwe woning.” Want hun fameuze katshuis staat te koop.

Waarom ze naar engeland emigreren? om daar een dubbel zo groot, vervallen landhuis op te knappen, en de tuin in te richten als rozentuin, met ruimte voor een tearoom. Lachend: „Hier in kats zou ons leven maar verder doorkabbelen, terwijl we nog zo veel ideeën hebben. Ik wil blijven creëren, we hebben nog energie voor tien. Bovendien hebben we een heel grote voorliefde voor engeland. Toen we ons huidige, monumentale, zeventiende-eeuwse landhuis tegenkwamen, waren we verkocht.”

Toch zal ze het katshuis missen, zegt ze. „Dit is zo’n gaaf huis om te wonen. Mensen zeggen weleens: „Vind je het niet erg om dit achter te laten?” Zeker wel. Als ik dit huis had kunnen oppakken en in engeland had kunnen neerzetten, deed ik dat.”

Decoreren

Tegelijkertijd ziet ze ernaar uit om een compleet nieuw huis om te toveren tot een paleisje. Want dat is wat ze goed kunnen: van een bouwval iets prachtigs maken. Hoe ze dat doet? „Het gaat meestal intuïtief.”

Het liefst voorziet ze elke kamer van meerdere soorten behang en meerdere tinten verf. Ze heeft het eens zo bont gemaakt dat de eigenaar van een schilderbedrijf zijn werknemers ervan betichtte haar op te lichten. „Ik had vijf kleuren verf en vijf soorten behang voor een ruimte. Dat kon niet kloppen, dacht de eigenaar..”

Soms komt haar inspiratie van buitenaf. Ze wijst naar het plafond van de tuinkamer, dat niet alleen opvalt vanwege de immense kroonluchter die er hangt, maar ook door de blauwtint. Met een lach: „Weet je dat deze kleur blauw gebaseerd is op het plafond van de oude hervormde kerk in kortgene? Wij waren daar tijdens een kerkdienst en ik vond dat plafond geweldig. Zo wilde ik het hier ook hebben”

Gordijnen

De inrichting van een huis moet ,,verrassend zijn, mooi, een verademing.” Want standaardkleuren en -materialen gaan haar snel vervelen. Ook belangrijkvoor haar: dat een ruimte voldoende ramen heeft. „Minimaal aan twee en liefst aan drie kanten. Dan krijg je mooi licht in huis.”

Dat vindt ze zo belangrijk, dat er geen enkel gordijn of ook maar een zonnescherm te bekennen is op de hele benedenverdieping van het huis. Leilindes aan de voorkant houden de ergste hitte tegen. Hagen rondom de tuin schermen de woning af van al te nieuwsgierige blikken, een hek en een poort sluiten het terrein af voor onbevoegden.

Behoefte om zich tijdens de donker wordende herfstavonden te verschuilen achter vitrage, voelt ze nooit. „Mocht iemand zo nieuwsgierig zijn dat hij langs de poort en de hagen komt om naar binnen te kijken, dan is dat zo.” Lachend: „Daar heeft diegene dan zo veel moeite voor moeten doen, dat een blik naar binnen wel de minste beloning is die we hem kunnen geven.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen