Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Compassio

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Compassio

2 minuten leestijd

„Hoe beleef jij de afgelopen tijd?” informeer ik. Met tranen in m’n ogen kijkt ze me aan. Haar antwoord: „Dit is de eerste keer in lange tijd dat iemand vraagt hoe het met mij gaat. Want eigenlijk vraagt iedereen alleen hoe het met ons kind gaat. Dat geeft helemaal niet, hoor. Maar het is soms voor mij ook echt pittig.”

Een poosje later sprak ik een moeder die haar vader verloren had. „Hoe ervaar jij het gemis, nu je vader is overleden?” Haar reactie: „Ik ben helemaal niet gewend dat dit aan mij gevraagd wordt, want heel vaak wordt gevraagd: „Hoe is het met je moeder? Het zal vast stil zijn voor haar.”

Deze eerlijke opmerkingen hebben mij geraakt. Ze brachten me bij een belangrijke ontboezeming. Leven we écht met elkaar mee? en dat in de ruimste zin van het woord? Want ook omstanders lijden. Ook zij hebben meeleven nodig. Dat is voluit bijbels.

Paulus wist wat het woord ”compassio” inhield: het vermogen om open te staan voor de vreugde en de blijdschap, maar ook voor de pijn en het lijden van de ander. Om daar oprecht in mee te leven. Daarom kon Paulus schrijven: „Hetzij dat een lid lijdt, zo lijden al de leden mede.” En in een andere brief: „Verblijdtu met de blijden; en weent met de wenenden.”

Hiervoor is empathisch vermogen nodig. Dat is dat luisterende oor dat we kunnen bieden. De open vraag die we kunnen stellen. Het appje, kaartje of belletje. De pan met eten. Meeleven uit het hart doet een ander altijd goed, al is het maar iets kleins.

Deze ontboezeming bracht mij tot de volgende standaardgewoonte. Ik denk elke week even bewust na met wie ik deze week kan meeleven en op welke manier ik hier vorm aan kan geven. Met het Bijbelse uitgangspunt: „Als een lid lijdt, lijden alle leden mee.” En als ik dit tot me laat doordringen, dan huil ik nog wat vaker met iemand mee of springen de tranen van blijdschap in mijn ogen. Dit is het leven met de ander meebeleven. Met woorden, en soms zonder woorden. Want één blik kan meer dan duizend woorden zeggen.

Predikantsvrouw Abigaïl Janse-Pieterman is moeder van zes, psychosociaal hulpverleenster en schrijfster van een boek waarin ze voor meer openheid pleit.

Dit artikel werd u aangeboden door: Terdege

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 22 oktober 2024

Terdege | 136 Pagina's

Compassio

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 22 oktober 2024

Terdege | 136 Pagina's