Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Dubbelleven

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Dubbelleven

2 minuten leestijd

Met het geven van een bekeuring heb ik eigenlijk nooit moeite, normaal gesproken is zo’n bekeuring immers terecht en verdiend. Maar om nou iemand een bekeuring te geven die daardoor vervolgens in een heel lastige situatie terechtkomt, dat vind ik toch moeilijk.

Ik rijd een parkeerplaats op waar foutparkeerders regelmatig overlast veroorzaken en ook nog eens een puinhoop van de natuur maken. Ze consumeren er diverse 'waren' en dumpen het afval in de struiken of gewoon midden op de parkeerplaats, hoewel er voldoende afvalbakken staan. Ook in de nachtelijke uren is er een hoop verkeer van mensen die elkaar hier ontmoeten. Tijd om op te treden.

Ik zie een aantal auto's staan, waarvan eentje met het portier wijd open. Op de bijrijdersstoel zit een vrouw. De bestuurdersstoel is leeg, een vreemde situatie. Als ik uitstap en nieuwsgierig naar de auto loop, zie ik achter de wagen een man staan die zijn blaas aan het legen is tegen een van de afvalbakken. Eigenlijk heel smerig om precies daar tegenaan te gaan plassen, terwijl er verderop genoeg bomen staan. Als hij mij ontdekt, schrikt hij niet eens en maakt gewoon zijn plaspauze af. Maar zodra ik hem vertel dat hij een bekeuring krijgt, vergeet meneer zelfs zijn gulp dicht te doen en gaat compleet uit zijn dak. Of ik niks beters te doen heb en dat ik beter boeven kan gaan vangen… Hij is helaas niet voor rede vatbaar, totdat ik de bekeuring ga uitschrijven. Hij wordt stil. Als een blad om een boom draait hij om. Vriendelijk vraagt hij of de bekeuring naar zijn huisadres gestuurd wordt. Ik antwoord bevestigend, en dan slaat de paniek duidelijk toe.

Voor het thuisfront zit hij op een heel andere plaats in Nederland. Hij smeekt of ik hem geen bekeuring wil geven, omdat anders zijn baan en huwelijk op het spel staan. Ik wijs hem nog fijntjes op zijn gedrag, adviseer hem zijn gulp dicht te doen en raad hem aan nog eens goed na te denken over zijn dubbelleven. De bekeuring laat ik maar even zitten. Blij wil hij mij een hand geven. Vindt u het niet erg als ik die even niet schudt?

Saai is een werkdag nooit, voor politieagent Dolf Diender en ambulancechauffeur Jan de Vries. In elk nummer van Terdege nemen zij de lezers mee op pad. 

Dit artikel werd u aangeboden door: Terdege

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 5 november 2024

Terdege | 104 Pagina's

Dubbelleven

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 5 november 2024

Terdege | 104 Pagina's