Terug naar vroeger

Een bel hangt er nog niet. Een klop op de grote, blauwe voordeur wordt niet beantwoord. Bij binnenkomst is me duidelijk waarom: vanaf de voordeur strekt een meterslange gang zich uit, waaraan duidelijk nog gewerkt wordt.

In de verte, helemaal aan het einde, klinkt geroezemoes. Een binnendeur gaat open. „Ah, je hebt jezelf al binnengelaten”, zegt Anne. „Geen probleem hoor, dat doen we in Goedereede wel vaker.”

Ze loopt de keuken in, waar ze aan tafel zat te lunchen met zelfgebakken brood en een kom soep. De ruimte wordt heerlijk verwarmd door een Aga cooker – haar favoriete fornuis. „Na de verhuizing hebben we die hier als eerste neergezet. Ik ben er enorm aan gehecht. Hij is een echte alleskunner: hij verwarmt, droogt en ik kan er geweldig mee koken en bakken.”

Twee comfortabele leunstoelen staan in een hoek. Op een eettafel in het midden van de ruimte ligt een zelfgebakken tea cake (zie kader), naar een oud engels recept dat Anne kreeg van britten bij wie ze als kind al over de vloer kwam. Kleurige engelse tegeltjes van Fired earth versieren de wand achter het aanrecht. Een van de honden ligt op de vloer.

En Ze kochten dit huis al in 2013, vertelt Anne. Het gezin woonde toen nog in een nieuwbouwwoning, maar was op zoek naar een woning met kantoor aan huis voor Siemon, Annes man, die een praktijk voor psychologie en seksuologie heeft. In eerste instantie dachten ze erover een huis te laten bouwen. „Maar we kwamen er niet uit met de bouwplannen, de tekeningen en de regelgeving. De makelaar vroeg ons: „Waar zou je graag willen wonen?” Antwoorden was niet moeilijk: in dít huis. We vonden dit altijd al een prachtig pand, we houden beiden erg van oude woningen en dit stond juist te koop. We zijn in gesprek geraakt met de toenmalige eigenaren en kwamen tot een overeenkomst.”

Het voordeel van deze woning is dat er een bijgebouw aan vastzit, van waaruit Siemon zijn praktijk kan runnen. „Zo kon hij gelijk aan de slag.”

Details

Hoewel het huis in 2000 nog grondig verbouwd was, besloten Siemon en Anne na hun verhuizing dat er een en ander op de schop moest. „Gaandeweg zagen we dat het pand misschien wel authentiek leek, maar dat er veel details van vroeger waren weggewerkt. Vorige eigenaren hadden een huis in een huis gebouwd: een extra schil aan de binnenkant, die voor isolatie en rechte muren zorgde, maar de originele details liet verdwijnen. Haarden bijvoorbeeld, en oude vloeren. Aan de zijkant zitten ramen die uitkijken op de binnenplaats van de buren. Daar was een muur voor gezet. Pas toen we een keer bij de buren op bezoek waren, ontdekten we de grote vensters.”

Ook aan de buitenkant bleek het een en ander te zijn weggemoffeld. „Vorig jaar hebben we de gang gestript, met de bedoeling om die eens goed aan te pakken. Maar de restaurateurs die kwamen kijken, zeiden dat de achtergevel voorrang moest hebben. Die had scheuren in het stucwerk, waar gruis uit kwam. Ze hebben het stucwerk er voorzichtig afgebikt, zonder de IJsselsteentjes die eronder zitten te beschadigen. Tot onze verrassing kwam er gemetseld vlechtwerk tevoorschijn, en mooie hanenkammen (een decoratieve metseltechniek die vaak boven openingen gebruikt werd, J.A.). De achterkant is inmiddels helemaal hersteld, maar dat duurde wel een jaar. Meter voor meter herstelden ze de gevel en brachten ze met kwastjes de juiste kleur aan op de voegen.”

Interessant was het wel voor Anne, die keramist van beroep is, om die metselaars aan het werk te zien. „Ik deed toen juist een glazuuropleiding en leerde over dezelfde grondstoffen als waar die mannen mee bezig waren. Regelmatig hadden we het tijdens de koffie over ijzeroxide en mangaan. Er zitten grappige overeenkomsten tussen een metselaar en een keramist.”

Geneesheer

Het leuke is, zegt Anne, dat ze de afgelopen jaren veel geleerd hebben over de geschiedenis van het pand. Dat komt doordat het in 1860 gekocht is door het stadsbestuur van Goedereede. „Die vond dat daar een eigen geneesheer moest wonen. Vanaf dat moment was dit huis de woning van de stadsdokter.”

Het huis is inmiddels zo’n 150 jaar eigendom van de gemeente. De bezuijens hebben dus veel archiefmateriaal over hun onderkomen kunnen vinden. „Als er gebreken aan het pand waren, werd dat genotuleerd in de gemeenteraadsvergaderingen. We hebben al die vergaderstukken opgevraagd. Het is heel leuk om die door te lezen. De meeste zijn met typemachines getikt. Behalve de notulen uit de negentiende eeuw, die zijn geschreven in van die prachtige krulletters. En die uit 1953 zijn met potlood geschreven. Waarom? Geen idee. Misschien was de typemachine weggespoeld.”

Zo kwamen ze erachter dat er pas in 1915 een praktijkruimte naast het huis is gebouwd. En dat de keuken vroeger een apart huisje was, dat pas later bij de hoofdwoning werd getrokken. In 1953 ontstond er door de Watersnoodramp veel schade aan de woning. „We lazen dat de gemeente zich afvroeg hoe die hersteld moest worden. De plaatselijke metselaar had geen tijd, want er was overal in Goedereede schade.”

Hoe het voor eerdere generaties was om in dit huis te wonen, ontdekten ze door verhalen van anderen. „Een paar jaar geleden stond er een ouder stel aan de deur. De man vroeg of hij even mocht binnenkomen, want zijn vader was hier huisarts geweest in de oorlogsjaren. Hij wist ontzettend veel te vertellen over het huis. Dat hij vroeger op zijn fietsje door de gang reed, bijvoorbeeld, en aan de achterkant weer naar buiten ging. Dat bevestigde ons in ons vermoeden dat achter in de gang een deur heeft gezeten. Die hebben we inmiddels in ere hersteld.”

Klassiek

In de loop der jaren is hun huis steeds meer geworden wat ze ervan gehoopt hadden. Dat komt niet alleen door de verbouwing, maar ook door de inrichting. De liefde van de bezuijens voor klassiek valt al snel op. Engels klassiek, om precies te zijn. „We houden allebei van engeland. De interieurs daar, met hun sfeer en gezelligheid, hebben me van jongs af aan geboeid. Een pand als dit maakt het makkelijk het interieur sfeer te geven, met kleurrijke patronen en motieven.”

Kopen ze meubels of accessoires, dan vinden ze het vooral belangrijk dat die bij de rest van het huis passen. Ze zijn zuinig op hun bezittingen. „We gooien zelden iets weg. Dat kan doordat we voor goede en tijdloze producten kiezen, waarbij ambacht en esthetiek elkaar raken. Zoals de Aga cooker. We schaffen iets aan omdat het bij ons past en omdat het meerwaarde heeft, niet omdat het een hebbeding of een modegril is.”

Verduurzamen

Hoewel het huis inmiddels bijna volledig in oude stijl hersteld is, hebben de bezuijens hier en daar concessies gedaan. Vooral als het om verduurzaming en comfort gaat. „Zo hebben we de kachel die in de bijkeuken stond, verplaatst naar de zolder. Voorheen duurde het heel lang voordat de warmte eindelijk in de woonkamer was, nu is de route daarnaartoe veel korter.” Ook investeerden ze in zonnepanelen op het garagedak, komt er nog vloerverwarming in de gang en gaat de Aga cooker alleen nog in de wintermaanden aan. „Het kost veel gas om hem te gebruiken en dat is niet meer van deze tijd. Maar ik wil hem niet wegdoen.”

Het is de bedoeling dat er volgend jaar een nieuwe keuken geplaatst wordt, op de plek waar hij vroeger was: naast de eetkamer. „Die keuken wordt meteen wat statiger, minder landelijk dan de huidige, wat passender bij het huis. Onze huidige keuken wordt dan mijn atelier.”

Door die verandering hopen ze de rest van de woning wat intensiever te gebruiken. „De huidige keuken is het hart van het huis. Als de kinderen binnenkomen, hangen ze hun spullen op en gaan ze daar in een stoel hangen. Ze komen de keuken eigenlijk niet uit, terwijl we ook een zitkamer, achterkamer en een eetkamer hebben. Straks gebruiken we waarschijnlijk wat meer van de ruimte die we hebben.”

Galerie

begin 2025 gaan ze aan de slag met de laatste aanpassingen. Dan wordt bijvoorbeeld eindelijk de gang afgemaakt. „Die is 20 meter lang. Het is de bedoeling dat we er een galerie van maken, waar ik mijn eigen werk en dat van anderen kan exposeren. Het lijkt me leuk als mensen die een dagje Goedereede doen, de galerie komen bezoeken.”

Ofze inmiddels niet moe zijn van het verbouwen? „Komende jaren is het nog wel even doorbijten. We doen het met tussenpozen, dat scheelt. Soms ligt het werk even helemaal stil. Maar het is afen toe afzien, absoluut.

Dit huis was voor onze vier kinderen de afgelopen jaren geen plek om in de winter op blote voeten in rond te lopen. Daarnaast is al dat verbouwen ook kostbaar. Je kunt er bijna niet tegenaan werken, zo veel geld kost het om alles te laten restaureren.”

Tegelijkertijd hebben ze geen spijt van hun keuze voor dit pand. „Hopelijk kunnen we hier nog heel lang blijven wonen. Er zit zo veel schoonheid in dit huis als je ontdekt hoe het bedoeld en bedacht is en wat de geschiedenis ervan is. Daar willen we goed voor zorgen. En als dat betekent dat je tijdelijk inlevert opje wooncomfort, dan is dat maar zo.”

Tea brack

ANNE BEZUIJEN: ”Dit traditionele Engelse recept was mijn oudtante Doreens favoriet. Gebruik hiervoor de resterende thee uit de laatste pot van de dag, lekker sterk.”

Ingrediënten:

* 340 g gedroogd fruit (rozijnen, krenten, sultana’s, cranberries) * 350 ml koude zwarte thee * 1 ei * 285 g zelfrijzend bakmeel * 200 g bruine (muscovado) suiker * 2 tl pumpkin spice

Bereiding

* Meng de thee en de fruitmix, dek af met een schone theedoek en laat een nachtje staan.

* Verwarm de oven voor op 160 graden.

* Meng meel en kruiden in een grote kom en voeg suiker en het geklopte ei toe.

* Voeg het in thee gewelde fruit toe en roer goed.

* Doe het in een ingevette bakvorm en bak 1,5 uur in de oven.

TIP: Eet de cake besmeerd met (room-) boter. Je kunt de cake tot tien dagen bewaren.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Terug naar resultaten Printen