Genderideologie bij VN leidt tot afbraak van gezinnen

‘Beste reizigers’. Blijvend bevreemdend klinken deze woorden je toe in de treinen en op de perrons. Winkelketens schrappen geslachtsaanduidingen van kinderkleding. Aanduidingen met ‘jongens’ en ‘meisjes’ zijn immers niet meer van deze tijd. En wie heeft niet gehoord van de genderneutrale toiletten, zoals in stadhuizen en andere publieke instellingen? Of van het schrappen van geslachtsaanduidingen uit overheidsformulieren en identiteitsdocumenten? We zijn immers allemaal gelijk? En ik maak zelf wel uit of, hoe en wanneer ik me uitgeef en als wat.

Aanval op gezin en op vrouwen

Deze ontwikkelingen zijn aan de orde van de dag, in Nederland, Europa en verder. De gender-waan-zin van de dag grijpt steeds verder om zich heen. Nu als een vrijgevochten recht, misschien straks als een opgelegde norm. Het fenomeen tooit zich in een gewaad van zoete termen als emancipatie, gelijkheid, diversiteit, inclusiviteit, met als symbool zelfs de regenboog. Wie het niet door heeft wat erachter zit, kan er eigenlijk niets op tegen hebben. Maar in werkelijkheid is het een huiveringwekkende aanval op het natuurlijke, klassieke en traditionele gezin met zijn warmte en geborgenheid. En met name ook een aanval op vrouwen. Nu veelal wettelijk vastgelegde bescherming van hun lichamelijke privacy staat onder grote druk om opgeofferd en uitgeleverd te worden aan het geloof van sommige mannen dat ze zich vrouw voelen. Naar het gekrenkte gevoel van mannen, die wel gewoon mannenfaciliteiten gebruiken, maar hun vrouwen bloot moeten stellen aan zich vrouw voelende mannen, wordt niet gevraagd. Dit roept om een antwoord, een verdediging en bescherming van het normale gezinsleven, van vrouw-zijn en man-zijn vanuit een christelijk perspectief.

Drivers of change

Waar komt deze ideologie vandaan? Waar zitten de ‘drivers of change’? We ontdekken ze bij grote grijze, democratisch onvoldoende gecontroleerde, internationale organisaties. Zij vormen belangrijke kraamkamers bij deze frontale botsing tussen de Schepper en het geschapene. Ruim in het geld zittende links-liberale ngo’s weten wel waar ze moeten zijn en helpen dit proces daar voorwaarts. Wie met regelmaat deze vergaderingen bezoekt, kan er niet omheen: de gender(gelijkheids)ideologie is overal aanwezig. Van Warschau tot Wenen (OVSE), van Brussel tot Straatsburg (EU), van de mensenrechtenraad in Genève tot de Algemene Vergadering van de VN in New York: de onderwerpen die de agenda’s met vaste regelmaat tooien zijn onder andere non-discriminatie, tolerantie, gender-gelijkheid, (vrije) seksuele (bevrediging) en reproductieve rechten, rechten van het kind, rechten van de vrouw, LHBTIQ, enzovoorts. Deze organisaties handelen niet trendvolgend, maar zijn trendzettend en normverleggend bezig. Ook Nederland als lidstaat krijgt te maken met nieuwe, op seculiere leest geschoeide maatstaven. Het is daarmee beslist geen ver-van-ons-bed show. Integendeel: er zijn weinig dingen die dichter bij ons bed en in onze privésfeer komen dan de hier genoemde. Wegkijken helpt niet. We moeten we in verweer komen: door gebed en met actie. Transatlantic Christian Council (TCC zie kader) heeft daarom een gerichte tegenbeweging opgestart.

Instelling seksen genderexpert VN

Om inzichtelijk te maken hoe dit soort ontwikkelingen plaatsgrijpen, zoomen we in op een concreet voorbeeld. Eind 2016 is bij de VN in New York een ‘Onafhankelijk expert’ aangesteld, gemandateerd met toezicht op ‘geweld en discriminatie gebaseerd op Seksuele Oriëntatie en Gender Identiteit’, kortweg de SOGI-Expert. Niet eerder werd door de VN in zulke sterke bewoordingen gesteld dat onderzoek naar vermeende schending van LHBT-rechten door overheden, personen of instellingen onder naleving van internationale mensenrechten vallen. Want dat moet de zogenaamde SOGI-Expert gaan onderzoeken in lidstaten en daarover rapporteren. De omstreden resolutie werd in de 47 landen tellende VN-Mensenrechtenraad in Genève op 30 juni 2016 met een krappe meerderheid aangenomen: 23 tegen 18, met 6 onthoudingen. Vooral de Westerse landen stemden voor. Door TCC ingestoken Kamervragen over de opstelling van de Nederlandse delegatie als lid van de Mensenrechtenraad mochten niet baten.

Omdat de resolutie door deze kleine groep landen in Genève aangenomen was, ging deze vervolgens voor verdere behandeling door naar het voorbereidende Third Committee van de Algemene Vergadering van de VN in New York in november en vervolgens naar de Algemene Vergadering in december. Dan kunnen alle 193 bij de VN aangesloten lidstaten het erover hebben. Maar als iets eenmaal in de Mensenrechtenraad is aangenomen, dan durven veel landen niet snel meer tegen zo’n voorgenomen besluit te stemmen. Namens de groep Afrikaanse landen had Burkina Faso een amendement ingediend om de stemming te verdagen en eerst de juridische consequenties voor de landen in kaart te brengen. Dit moedige amendement werd met 84 landen tegen, 77 voor en 16 onthoudingen verworpen. De SOGI-Expert is nu een feit. Begin 2017 heeft TCC hem tijdens een raadgevende vergadering in Geneve uitgebreid gesproken en als volgt bevraagd. (‘(…) It is no secret that your mandate has been highly controversial from the outset. A majority of Member states of the UN did not vote in favor of your mandate. This is because of conflicting worldviews and religious principles. To our Council it seems that the promoters of this mandate are creating a community of Divided Nations, rather than United Nations. How do you experience this reality and how will you address the opposing views related to your mandate?’(…)) 1 Eén ding is zeker: we hebben en krijgen met deze ontwikkelingen te maken, meer dan ons lief is.

Agenda seksuele rechten activisten

Iedereen weet dat de aanstelling van de SOGI-expert is bedoeld als een instrument om de agenda van LHBTen seksuele rechten activisten te verheffen tot uitgangspunt van internationaal beleid en recht. Om in de naam van het voorkomen van discriminatie en geweld de normalisering aan landen op te kunnen gaan leggen van zaken als abortus, het homohuwelijk, transgenderisme, alomvattend en verplicht onderwijs over menselijke seksualiteit en vrije mogelijkheid tot gezamenlijk gebruik door jongens en meisjes, mannen en vrouwen van niet alleen toilet, maar ook kleedkamer en douches op scholen en elders. Dat laatste om mensen tegemoet te komen die zich op elk moment kunnen identificeren als zijnde van het andere geslacht. Zonder daar vooraf een verklaring over af te hoeven leggen. In lijn met wat president Obama in mei 2016 per decreet oplegde als officiële regels voor scholen in de VS. En wat gelukkig door president Trump is ingetrokken. Maar wat tegelijk inzet van intense strijd blijft, getuige ook de aanname van de Gelijkheidswet door het Huis van Afgevaardigden op 17 mei 2019.

Wie het kind heeft...

De consequenties van het beleid dat de VN via de SOGI-expert bevordert, gaan niet aan onze gezinnen, scholen en bedrijven voorbij. Op deze wijze wordt binnengedrongen in de meest kostbare, kwetsbare en intiemste privédomeinen van mensen: hun geloof, seksualiteit, leven, gezin en vrijheden. Natuurlijk moet er voor iedereen een gelijkwaardige plaats zijn in de maatschappij. Iedereen is evenveel waard. Maar het kan niet zo zijn dat voor een kleine groep mensen de grote meerderheid zijn of haar overtuiging, gevoel van veiligheid, geborgenheid en intimiteit moet prijsgeven. Het is al (deels) realiteit dat in de onderwijssystemen van diverse landen van overheidswege juist kinderen worden geconfronteerd met en blootgesteld aan deze nieuwe normen. Volgens de stelregel: wie het kind heeft, heeft de toekomst.

Deze tendens roept om verzet voor het te laat is. In onze visie is het natuurlijke gezin de fundamentele bouwsteen van de samenleving, zijn ouders eerstverantwoordelijk voor het onderwijs aan hun kinderen, niet de staat, een internationale organisatie – en zelfs ook niet de school. Zeker arme landen, die veel VN-geld ontvangen voor onderwijs, hebben al met dit soort ‘voorlichting’ te maken, omdat het moet volgens de ideologische criteria die de VN stelt, met name op het gebied van seksuele vrijheid en gender identiteit. Laten we daarom waken en bidden, eenieder op zijn of haar plaats. De met de schepping gegeven biologische en andere waardevolle en elkaar aanvullende verschillen van man en vrouw moeten we koesteren in plaats van ze weg te moffelen. Van belang is dat christenen hun mogelijke gelatenheid inwisselen voor het steunen van deze strijd.

Noot

1 Zie: http://www.tccouncil.org/sites/default/files/HenkHonorable%20professor%20Vitit%20Muntarbhorn%20 %283%29.pdf

Over de Transatlantic Christian Council (TCC)

TCC ontwikkelt een Trans-Atlantisch netwerk van christenen die betrokken zijn bij overheidsbeleid en beïnvloedt beleid vanuit een christelijk perspectief. TCC spreekt in bij internationale organisaties als de VN, EU en OVSE om op te komen voor een christelijk geluid met extra focus op thema’s als leven, gezin en vrijheid.

TCC is geaccrediteerd als raadgevende organisatie, ook voor de VN. Daarmee heeft de organisatie toegang tot gebouwen en vergaderzalen met bijbehorende rechten zoals het amendementsrecht, het inspreekrecht en de mogelijkheid voor lobbyactiviteiten. Voor meer informatie, zie http://www.tccouncil.org.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen