Zoet eten, zoet praten...

‘Het toppunt van integratie’ noemde een D’66-raadslid het besluit van de plaatselijke moskee om openbare gebedsoproepen te gaan doen. Dit is op zijn beurt dan weer het toppunt van cultuurrelativisme, wat we van D’66 kennen. Het paradoxale van dit D’66-standpunt zit hem er overigens in dat christenen vooral moeten geloven achter de voordeur, maar voor moslims geldt dat het een toppunt van integratie als ze hun geloofsbelijdenis in de openbare ruimte van de daken schreeuwen. Vanuit de SGP en reformatorische kerken werd terecht maar vergeefs geageerd tegen gebedsoproepen om voor een vreemde god te knielen. Zo’n oproep is niet anders dan als loochening van Gods Naam op te vatten. De bewogenheid met het zielenheil van dorpsgenoten op weg naar de eeuwigheid moet hierin het zwaarst wegen.

Onder het motto ‘zoet eten, zoet praten’ worden ondertussen vertegenwoordigers van allerlei stromen uitgenodigd bij de jaarlijkse Iftar-maaltijd. Een uitnodiging moet vooral niet gezien worden als iets dat te maken heeft met de islam, zo wil men je doen geloven. Net als hun pakketten voor de voedselbank met Ramadan. Of zoals het betreden van de moskee zonder schoenen puur uit hygïene zou zijn en niets met de islam te maken zou hebben. Het klinkt allemaal heel vriendelijk en aardig. ‘Zoet eten, zoet praten’.

‘We hebben er al lang op moeten wachten’ zei de voorzitter van het moskeebestuur, die met zijn aanhang sinds de jaren ’60 in ons dorp verblijft, na de aankondiging van de gebedsoproep. Aha, daar sprong de islamitische aap toch ineens uit de mouw. In plaats van werkelijk geïntegreerd, bleek dat men het moment rijp vond waarop zij een nieuwe islamitische standaard in de samenleving konden introduceren. ‘Het is een kwestie van wennen’ zo beet een van hen tegenstanders toe.

Onder aansturing van de Turkse Diyanet wordt ondertussen een strengere variant van de islam uitgerold dan men tot op heden aanhing. Het bestuur van de moskee werd gewisseld, want ‘ze dansen teveel naar de pijpen van het ge meentebestuur’. De imam wordt al lange tijd om de vijf jaar gewisseld om ‘niet te veel aan de westerse samenleving te wennen’. Tot zover de multiculturele samenleving in een dorpse samenleving. .

Allemaal alarmsignalen, die ons zeer alert en waakzaam moeten maken als SGP’-ers en het gebed tot God doet ontwaken of Hij een wederkeer in ons land wil werken tot eist Zijn Woord en Zijn geboden.

Drs. Peter Verheij RA, lid van de adviesraad van Zicht en tot 1 juni 2021 Wethouder Financiën, Jeugd, Economie, Buitenruimte voor de Gemeente Alblasserdam

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen