Uitgebreide coalitieakkoorden graag!
Stelling: Het land moet bestuurd worden maar hoe?
De kabinetsformatie is al zeven maanden aan de gang. Maar van formeren is nog steeds geen sprake. Wel ligt er inmiddels een proeve van een aanzet voor een coalitieakkoord. In het begin van de formatie sprak demissionair premier Rutte nog over een economisch herstelplan, waarbij andere opties later zouden worden uitgewerkt. Wat is beter? Een uitgebreid akkoord, dat zoveel mogelijk zaken dichttimmert of een kort akkoord, zodat de scheidslijn tussen coalitie en oppositie zich minder scherp a◊ekent?
Gemeenteraadsverkiezingen in 2022, verkiezingen van Provinciale Staten, Waterschappen en Eerste Kamer in 2023, verkiezingen van het Europees Parlement in 2024 en uiterlijk in 2025 Tweede Kamerverkiezingen….De komende jaren moeten politieke partijen hun onderlinge verschillen aan kiezers laten zien. Want zonder keuzes zou onze vertegenwoordigende democratie bloedeloos zijn. En er zijn genoeg keuzes te maken: willen we meer Europese integratie op vlak van gezondheid, klimaat, immigratie en defensie of niet? Willen we boerenland onteige-nen voor huizen, zonnepanelen en natuur, of niet? Willen we wel of niet de 24-wekengrens voor abortus aanhouden? Moet er wel of geen bindend referendum komen? En ga zo maar door…
Waar verschillen centraal staan bij verkiezingen, staat regeren in het teken van overeenkomsten zoeken en compromissen sluiten. Of dat nu gaat om de vorming van een (minderheids)regering of het verwerven van parlementaire meerderheden voor regeringsvoorstellen. Met de stevige concurrentie op de kiezersmarkt staat de stabiliteit van een regering echter onder druk als er steeds verkiezingen zijn. België, wereldkampioen in lange coalitievorming, laat daarom verkiezingen samenvallen. Provinciale en lokale verkiezingen zijn daar eens in de zes jaar op dezelfde dag, en regionale, Europese en nationale verkiezingen eens in de vijf jaar.
Samenvallende verkiezingen zijn voor Nederland misschien een optie, maar nu hebben we die niet. Ondertussen sleept de coalitievorming zich voort. Wat te doen om toch een stabiel kabinet te krijgen dat keuzes maakt? Er zit niks anders op dan stevige, uitgebreide akkoorden te maken: een regeerakkoord tussen de coalitiepartijen en zo nodig gedoogakkoorden met oppositiepartijen. Akkoorden vormen namelijk een goede garantie dat afspraken worden nagekomen. Dat regerings- en gedoogpartijen zo hun politieke punten binnenhalen, laten ze hun kiezers zien wat ze hebben binnengehaald voor hen. De akkoorden moeten niet alleen een coronaherstelplan bevatten. Er zijn immers veel andere brandende kwesties. En anders moet daarover de hele coalitievormingheisa opnieuw beginnen. Met uitgebreide akkoorden kunnen partijen elkaar dus vasthouden, ook als verkiezingen hen verlokt om de onderlinge verschillen te benadrukken
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 oktober 2021
Zicht | 120 Pagina's