Over zaaien, bomen en vruchten in Gods Koninkrijk
Al jaren staat hij daar, een prachtige boom, vol in het blad. Iedere dag rijd of loop ik er voorbij, maar verder heb ik er nog nooit op gelet. Tot een week geleden; opeens ben ik anders naar die boom gaan kijken. M’n buurman wees mij namelijk iets aan: ‘Daar hangt een pompelmoes en daar nog één!’ Opeens is het niet zomaar een boom, nee, het is een boom met vrucht. Een boom waarvan gegeten kan worden.
En met dat voor ogen dwalen mijn gedachten naar Psalm 1. Mensen kunnen, als ze in God zijn, leven vanuit de Bron, zijn als bomen die vrucht dragen. Ik stel mezelf de vraag: ben ik zo’n boom waarvan de wortels water putten uit de bron en draag ik vrucht? Ik mijmer verder en vraag me af: hoe zit dat dan met de mensen om me heen? De mensen waarmee ik mijn leven deel in Powakka? Zie ik vrucht? Maar wacht even… Hoelang staat die boom al op mijn erf?
Nooit zag ik daar vrucht. Trouwens, een boom is ooit begonnen als een klein zaadje wat moest ontkiemen. Daar begon het… Eens is dat zaadje gezaaid.
Mijn gedachten gaan weer naar de mensen in Powakka. Aarde genoeg om te zaaien. En zaad voldoende, meer dan genoeg voor de hele wereld. Je zou kunnen denken: als de woorden van het Evangelie maar gesproken zijn, dan komt het goed. Het goede zaad is immers gestrooid en God zorgt zelf voor de vrucht. Dat is waar en toch, er is meer. Ja, Gods Geest werkt en tegelijk wil God mensen inzetten. Mensen met verstand, met creativiteit, met talenten en gaven, met sterke en zwakke kanten. En… zoals een zaaier de aarde gereed maakt om het zaad te ontvangen en te verzorgen zo mag een werker in Gods Koninkrijk bezig zijn. Ik mag het zaad van het Evangelie zaaien, maar tegelijk is het nodig om de grond te verzorgen en te blijven verzorgen. Heel concreet doe ik dat door mijn leven met hen te delen. Tijd doorbrengen met de mensen in Powakka, bouwen aan relaties. Er zijn, met hen zitten op het erf, met de mensen in gesprek te zijn. Luisteren, vragen stellen, helpen en motiveren. De achterliggende maanden zijn moeilijke maanden geweest voor de inwoners van Powakka. Coronatijd was (en is) een moeilijke tijd.
De zondagse bijeenkomsten waren gedurende lange tijd niet mogelijk, en via Zoom kon ook niet iedereen verbonden zijn. Niet iedereen heeft een telefoon en internet. Jongeren konden lange tijd niet naar school of maar een aantal dagen per week. Verveling stimuleert vaak niet om de juiste keuzes te maken. De inflatie die daar bovenop kwam noodzaakte sommige jongeren om (tijdelijk) met school te stoppen en voor anderen is het uitdagend om steeds weer rond te komen. Zaaien ja, maar zaaier zijn vraagt meer dan alleen ‘zaad rondstrooien’.
Mijn gedachten dwalen weer naar de boom op mijn erf. Jarenlang stond hij daar; prachtig, maar zonder vrucht. Ik hakte hem niet om. Ik liet hem staan… en nu, nu is het een boom waar ik een vrucht van kan plukken die te groot is voor mij alleen. Opnieuw peins ik over het werken in Gods Koninkrijk… Wil ik daar niet het liefst vandaag of morgen vrucht zien? En stippelen wij niet heel vaak uit hoe dat dan moet gebeuren? Maar bomen geven vrucht op Zijn tijd. De gang en uitwerking van het Evangelie is niet iets wat ik, wat wij, in onze vingers hebben. God is de Eigenaar, Hij is Koning van Zijn Koninkrijk. Aandachtig wordt er nu op zondag op drie plaatsen naar de prediking van het Evangelie geluisterd. Corona heeft ervoor gezorgd dat de ene preekplaats in Klein Powakka zich heeft opgesplitst in drie preekplaatsen: één in Klein Powakka, twee in Groot Powakka. En zo is hiermee opeens de kerk ook verplaatst naar Groot Powakka. Er ontstaan daar ingangen die er eerder niet waren. Zo gaat de Geest van God Zijn weg over deze wereld.
Nogmaals dwalen mijn gedachten terug naar die middag. ‘Marijke heb je het gezien, daar hangt een pompelmoes in de boom.’ En weer denk ik aan de mensen om me heen. Het maakt me nederig en voorzichtig. Zou het kunnen zijn dat wij soms vruchten voorbijgaan die er zeker al groeien? Ik word stil aan de voeten van de grote Landman en ik bid Hem: Leidt mij om een zaaier te zijn tot eer van U? Ik zie uit naar bomen die vrucht dragen tot eer en glorie van U, en ik loof U omdat U op heel wonderlijke wijze vruchten geeft op Uw tijd.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 november 2021
Zicht op de kerk | 32 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 4 november 2021
Zicht op de kerk | 32 Pagina's