De Heere Regeert

Psalm 97:1: De Heere regeert, de aarde verheuge zich, dat vele eilanden zich verblijden.

Psalm 99:1: De Heere regeert, dat de volken beven; Hij zit tussen de cherubs; de aarde bewege zich.

De tijden zijn donker en bang. Het schijnt haast of het wereldeinde nabij is. In ieder geval is onze tijd vol van beroeringen in het leven der volkeren en het ingewand der aarde. De natiën verheffen zich, de godvergetenheid en bandeloosheid van de mensen neemt hand over hand toe. Wat zal de toekomst, de dag van morgen wellicht, of overmorgen brengen? Wij weten het niet. Doch de toekomst des Heeren genaakt. Wij horen al het ruisen van Jezus’ voetstappen en zien op of Zijn troonwagen in de wolken niet zichtbaar wordt. Het was een merkwaardig woord dat Hij sprak bij Zijn omwandeling op aarde tot Zijn discipelen: En leert den vijgenboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak nu teer wordt en de bladeren uitspruiten, zo weet, dat de zomer nabij is, alzo ook gijlieden wanneer gij al deze dingen zult zien, zo weet dat het nabij is, voor de deur.

Al deze dingen. Van deze dingen nu is onze tijd vol. Oorlogen en geruchten van oorlogen, aardbevingen in onderscheidene plaatsen, geweldige overstromingen, het loskomen van de machten der hel in het leven der volkeren. Een alles vernielende oorlog is in gang gezet en dreigt zich steeds verder uit te breiden. De aarde schudt op haar grondvesten vanwege het schelden des Heeren vanwege de stem van de God Jakobs, die woont in de eeuwigheid en Wiens naam heilig is. Wat zal de toekomst baren? Weet u nog hoe wij het jaar met elkander zijn begonnen? Lees, indien het u is ontgaan, dan deze overdenking nog eens over.

Temidden van alle rumoer der aarde is het goed dat wij een oog omhoog richten naar de eeuwige bergen, opblikken ten hemel naar de troonzetel Gods. Want wat gebeuren gaat kan niemand zeggen… maar de Heere regeert. Daarom willen wij juist in deze tijd het woord van de psalmdichter overdenken en zoeken te verstaan wat het ons te zeggen heeft. Het moge ons uitheffen

boven het nietig aards gewemel, houvast geven temidden van alle onzekerheid en het geweldige wat de toekomst brengen zal. Wij kozen daartoe een tweetal psalmverzen, die bijna woordelijk gelijk zijn en toch ook verschillen. Het is een lofverheffing op Jehova, de God van Israël, die leeft en regeert in eeuwigheid.

Niet het toeval voert heerschappij, maar de levende God, de God der geesten van alle vlees, in Wiens hand aller adem is en die de harten der koningen neigt als waterbeken. Hij volvoert Zijn raad, doet al wat Hem behaagt in de hemel en op de aarde. Hij geeft elke morgen Zijn recht in het licht, Zijn trouw is groot. Daarom is het volk zalig dat Jakobs God ter hulpe heeft, wiens verwachting van de Heere zijn God is.

Ook Psalm 93 vangt aan met dit: De Heere regeert. Hij is met hoogheid bekleed, de Heere is bekleed met sterkte. Hij heeft zich omgord, ook is de wereld bevestigd, zij zal niet wankelen. Van toen aan is Uw troon bevestigd; Gij zijt van eeuwigheid af. En in Psalm 96 (vs. 10) lezen wij: Zegt onder de heidenen: de Heere regeert… Hij zal de volken richten in alle rechtmatigheid.

In de gewijde schat van de Psalmen zijn er van verschillende soort. Natuurpsalmen, klaagpsalmen, lofpsalmen. Ook is er een bijzondere groep welke handelen over de Messias. Zij ontsluiten de Messiaanse toekomst en doen Hem zien in Zijn wereldoverwinnende en zegenende heerschappij, als des Heeren Gezalfde. Die toekomst strekt zich uit niet slechts tot Bethlehem, maar tot aan het einde der eeuwen. Denk maar aan de Psalmen 21, 45 en 72 en andere. Deze Messiaans-profetische Psalmen zijn nog maar ten dele vervuld. Zij laten ons Zijn overwinnende en zegenende heerschappij zien in beelden, tot aan het einde der eeuwen. Dit soort psalmen noemt men wel: christocentrische, omdat daarin de Koningsheerschappij van Vorst Messias wordt bezongen. Nu zijn er ook theocratische Psalmen. Psalmen waarin de heerschappij van de Verbondsgod Jehova wordt bezongen. Deze Psalmen geven uitzicht op Zijn voltooide Rijk. Hij zal alle machten die zich verheffen neerslaan en eenmaal Zich ten volle als Koning doen kennen over de ganse aarde. Deze theocratische psalmen staan zeker in verband met de christocentrische, doch zijn ervan onderscheiden.

Die regering wordt ons getekend als altijddurend en zich ontwikkelend in de geschiedenis der volkeren. Er is dan ook een element van toekomstverwachting. Ook is Hem gegeven alle macht in de hemel en op de aarde. Van nu aan, zo sprak Jezus door Kajafas, zult gij den Zoon des mensen zien, zittende aan de rechterhand Gods en komende op de wolken des hemels. De band tussen de Godsregering, het Koning zijn des Heeren, en de Christusheerschappij wordt in het Nieuwe Testament belicht wanneer ons wordt getekend dat de Vader alle dingen regeert door de Zoon.

In de Openbaring van Johannes, de ziener van Patmos, wordt ons zinnebeeldig beschreven hoe de Vader het oordeel aan de Zoon geeft wanneer het boek met zijn zeven zegelen door hem wordt genomen uit de hand Desgenen die op den troon zit. Gij zijt waardig dat boek te nemen en zijn zegelen te openen. De Vader regeert alle dagen door de verheerlijkte Christus. Zie zo de samenhang tussen de theocratische en de christocentrische Psalmen. Des Heeren heerschappij duurt van de morgenstond der schepping. Zeker God regeert, maar dan zó dat Hij tot heerschappij komt al regerende.

De dichter ziet tot werkelijkheid worden wat vanouds de hartenwens was van alle kinderen Abrahams: de onbestreden koningsmacht van Israëls God. De woorden: de Heere regeert, hebben een eigen zin in dit verband, zoals blijkt uit de grondtekst. De Heere is Koning geworden, zo staat er eigenlijk. En dat is nog niet voltooid. Dat Koning worden zet zich door in de loop der eeuwen tot aan het einde der dagen. Als Israëls God een wereldmacht vernietigde die Israël zocht te vertreden en uit te roeien, dan weerklonk de blijmare in Israël: de Heere is Koning geworden, heeft voor het oog der natiën de troon beklommen. Zo moeten wij onze tekst verstaan willen wij de bedoeling van de profeet vatten en de rijkdom benaderen. De profeet ziet hoe de Heere de Koningszetel heeft bestegen en Zich nu aan alle volkeren vertoont in Zijn alles overtreffende majesteit en Zijn almachtig vermogen. Het gaat hier dus niet alléén om de algemene regering van God over alle dingen, doch over de openbaring van Zijn macht en majesteit in zegevierende heerschappij tot heil van Sion. Ook op dit laatste valt nadruk.

De wereld is in beroering, de machten der hel openbaren zich in de wereld der volkeren. Het woeden van de natiën wordt getekend in zijn antigoddelijke bedoeling om God van de troon te stoten, om Zijn Gezalfde te vernederen. Alle door God gewilde en gestelde ordinantiën worden ondergraven, als niets geacht. Wij zijn heren, wij zullen tot U niet komen in de brallende taal der natiën. Gelijk Farao zei: wie is de Heere, dat ik Hem gehoorzamen zou, zo was het alle eeuwen door. Men wil Gode het gezag ontwringen. Doch Hij die in de hemel woont lacht om het ijdel streven van de verdoolde stervelingen. In angstige spanning wachten de volken af en vorsen waar de slag weer zal vallen. Maar Gods Kerk moet horen wat God zal doen. Zijn slagen zullen daar neerkomen want… Hij gaat de troon beklimmen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen