Het Kruis Van Christus

De heilsfeiten van Goede Vrijdag en Pasen zijn het scharnierpunt in de heilsgeschiedenis. In Zijn kruisdood en opstanding heeft Christus de eer van God hersteld, de schuld van de zonde betaald, Zijn gemeente met God verzoend maar ook alle macht van zonde, duivel, dood en hel overwonnen. Zo is er een keerpunt in de geschiedenis gekomen. In een wereld die onder de vloek ligt vanwege onze zondeval heeft de Heere Jezus Christus door Zijn werk de toegang tot God geopend voor verloren zondaren. Zijn Pinkstergeest zal zondaren uit alle volken van de wereld trekken tot geloof en bekering; naar het verkiezend welbehagen van de Vader. En éénmaal zal ook de schepping verlost worden van alle gevolgen van onze zonden, wanneer Christus komt op de wolken van de hemel om te oordelen de levenden en de doden. Dan zal het Koninkrijk van God ten vólle gekomen zijn op deze aarde; tot eer van Zijn Naam.

Het kruis van de Heere Jezus Christus heeft daarmee in Bijbels licht een unieke betekenis. Op geen enkele wijze behoeft het heilswerk van Hem enige aanvulling van de kant van de Zijnen. Maar toch is hiermee niet alles gezegd over de betekenis van Zijn kruis. Want - zonder iets af te doen van de unieke betekenis van Zijn kruis - ook het leven van allen die door de band van het geloof en de Heilige Geest aan Hem verbonden worden zal gekenmerkt zijn door het dragen van het kruis.

Volgens de Geneefse reformator Johannes Calvijn (in zijn Institutie) bestaat de kern van het christenleven op aarde uit zelfverloochening; kruisdragen als een belangrijk deel van deze zelfverloochening; en uit de overdenking van het toekomende leven. Zouden dat ook de zaken zijn die wij genoemd zouden hebben als antwoord op de vraag waarmee dit artikel begon?

Wat nog belangrijker is: het is vooral een Bijbelse zaak. In Matth. 16:24 zegt de Heere Jezus: ‘Zo iemand achter Mij wil komen, die verloochene zichzelven, en neme zijn kruis op en volge Mij.’ De apostel Petrus schrijft in zijn eerste brief ook over het kruisdragen van een christen.

Daarbij is Christus, Die allereerst de Verlosser van al Zijn gelovigen is, tegelijkertijd ook het grote Voorbeeld voor al de Zijnen.

‘Want hiertoe zijt gij geroepen, dewijl ook Christus voor ons geleden heeft, ons een voorbeeld nalatende, opdat gij Zijn voetstappen zoudt navolgen.’ (1 Petr. 2:21). Zo is het kruis van Christus niet alleen de grond van de vergeving van al onze zonden, maar ook de bron van een nieuwe levenswandel in de navolging van Hem. Zijn kruis kruisigt al onze eigen gedachten en verlangens en onze wil; en maakt ons gewillig om naar Zijn wil te leven, uit liefde voor Hem. Om Hem te volgen in het spoor van Zijn Woord; hoe het ook gaat. Buigend voor Gods wil; en tegelijk dagelijks bedelend om Zijn Geest: ‘O Zoon, maak ons Uw beeld gelijk.’ Kruisdragen kan daarbij plaatsvinden in situaties van geloofsvervolging, maar evenzeer in noden als armoede, ziekte, verlies en rouw in het leven van een christen op aarde.

Calvijn schrijft er in zijn Institutie ook heel leerzame zaken over. God legt Zijn kinderen het kruis op. Niet als willekeur, maar als voorkeur. Het is een bewijs van Zijn verkiezende liefde. Het zijn de littekens van de gekruisigde Zaligmaker en de kenmerken van het kindschap van God. Het kruis brengt de christen ertoe al zijn vertrouwen op Gods macht te stellen. Het laat ons Gods getrouwheid ervaren en geeft ons hoop voor de toekomst. Zeker, het kruis kan een vaderlijke kastijding voor Gods kind zijn wanneer de Heere dit nodig acht. Maar God oefent, beproeft en loutert vooral het geloof van de Zijnen door het kruisdragen heen. En het geloof weet daarbij dat niets Hem ooit uit de hand loopt en dat Zijn beloften dwars door alles heen vervuld zullen worden. De bittere pillen die een christen soms moet slikken zijn tegelijkertijd de medicijnen van de hemelse Heelmeester! Het kruis duwt ons niet naar beneden, maar stuwt ons juist naar het hemelse vaderland Boven.

Juist rondom Goede Vrijdag en Pasen komt de vraag indringend naar ons toe: hebben wij wel voldoende oog voor dit aspect van het kruis van Christus? Leven wij ook zo als kruisdragers in het voetspoor van de grote Kruisdrager; in het uitzien naar Zijn tweede komst op de aarde? Hoewel God alleen de toekomst kent, duiden de tekenen van onze tijd er onmiskenbaar op dat dit Bijbelse aspect van het kruisdragen in de nabije toekomst wel eens veel meer praktijk kan worden in ons land en West-Europa dan nu het geval is. De ruimte om helder en duidelijk het Woord van God na te spreken met betrekking tot het scheppingsonderscheid tussen man en vrouw, het huwelijk en seksualiteit wordt steeds kleiner. Het is goed voorstelbaar dat het belijden van Christus op dit terrein in de toekomst gepaard kan gaan met een vorm van lijden om Zijn Naam. Daarmee kan het kruisdragen van een christen in de toekomst wel eens heel andere vormen aannemen dan we nu hier kennen. Daarbij komt onweerstaanbaar de vraag op ons af: ben ik daar echt van hárte toe bereid? Zal ik dan Christus (blijven) navolgen?

Méér dan ooit komt het in onze tijd in dit opzicht daarom aan op persoonlijke wedergeboorte door Gods Geest en een levende geloofsband aan de Heere Jezus Christus. Zodat we als een straatarme bedelaar in onszelf leren leven uit de rijke schatten van Christus’ kruisverdiensten. Maar waarbij we ook onszelf leren verloochenen, het kruis op ons nemen en het achter Hem aan dragen, door de kracht van Zijn Geest. Daarbij blijft Zijn kruis de verborgen krachtbron voor al de Zijnen om hun kruis te dragen. In Zijn kruis alléén ligt immers de garantie van de volle zaligheid, voor allen die in het geloof leunen en steunen op Zijn werk en Zijn beloften. Daarbij mogen allen die Hem volgen ook tot hun troost weten, hoe zwaar hun kruis hen soms ook drukken kan: na het kruis van het christenleven hier en nu, wacht straks de kroon van de overwinning. Daarvan zong Robert Murray MacCheyne; en Gods Kerk zingt het met hem:

Nu reis ik getroost

onder 't heiligend kruis

naar 't erfgoed daarboven,

in 't Vaderlijk huis.

Mijn Jezus geleidt mij

door de aardse woestijn,

'gestorven voor mij!’ zal

mijn zwanenzang zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen