+ Meer informatie

Opiniebladeren

5 minuten leestijd

Vrij Nederland duidt ze aan als de commissie van goede diensten en saaie pakken. Maar de bemiddelaars tussen Braks en de boeren kunnen over twee weken beter met een goed resultaat komen. Doen ze dat niet, dan „wordt het menens. Dan gaat de beuk er pas echt in".

De vijf leiders van de boerenacties van de afgelopen weken lichten in Elsevier een tipje van de sluier op van wat ons bij het mislukken van de bemiddelingspoging te wachten staat. „Het nieuwe draaiboek voorziet in massale blokkades van het nationale spoorwegennet". Actieleider Dijkstra denkt dat dergelijke blokkades zullen lukken. „Ze weten gewoon niet hoe ze ons moeten aanpakken, het is ongelooflijk zoveel macht als wij hebben. En denk maar niet dat je een boer zo maar zijn trekker afslaat. Dat lukt nog geen vijf ME'ers". Het enfant terrible van de vijf is Klaas-Jan de Waard. Hij komt uit Kommerzijl, Noordwest-Groningen. Zijn zoon wordt ook boer, „maar niet in Nederland. Ik ben het uitmelkersklimaat hier spuugzat. Onze ziel is lang genoeg betreden, jarenlang hebben ze ons met dooie mussen en kluitjes in het riet gegooid. Mijn zoon moet maar in Frankrijk gaan boeren, dit land is niet langer leefbaar".

Enigszins gelijk krijgen de boeren van de Wageningse professor De Hoogh als het gaat om het marktgerichte beleid van de EG. Hij vindt het flauwekul dat de overheid zo min mogelijk zou moeten ingrijpen in het prijsmechanisme. „De landbouwmarkt werkt immers heel anders dan de markt voor industrieprodukten. Je hebt in Europa te maken met miljoenen individuele boeren die geen enkele invloed hebben op de prijs van hun produkten. Kijk, een bedrijf als Philips gooit geen gloeilampen op de markt als daardoor de prijs dreigt in te storten. Een boer heeft geen keus. Hij zal altijd proberen om zelf zo veel mogelijk te produceren. Pas later merkt hij aan de prijs wat de rest heeft gedaan". De gereformeerde gezindte moet het weer eens ontgelden. In Hervormd Nederland laat de schrijfster Jos van Manen-Pieters zich laatdunkend uit over mensen die kritiek hebben op de moderne tendens in haar romans. „Ik word veel gelezen in uiterst rechtse kerkelijke kringen en daar vinden ze mij, nu ja, niet meer wat ik geweest ben. Ze vinden me te progressief. Dat mag maar van alles. Schrijven over mensen die samenwonen, nou, daar worden ze helemaal wit van om de neus, want dat mag toch niet! Die mensen zouden eigenlijk willen dat ik onder iedere bladzijde een voetnoot zette met de tekst: ja, dat doen ze nu wel, maar daar ben ik het niet mee eens. Maar daar is een romanschrijver niet voor hè".


Ds. Van Amstel pareert in Koers de kritiek die vanuit de Gereformeerde Gemeenten en vrijgemaakte hoek kwam op de liederenbundel "Uit aller mond", waarvan hij een van de samenstellers is. „Ik denk dat in de kritiek ook een beetje meespeelt dat men in de Gereformeerde Gemeenten en in de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt sowieso wat argwanend tegenover 'de gereformeerde gezindte' staat. Als men maar kon zeggen: „Dit is van de Gereformeerde Gemeenten", dan was het goed. En als de vrijgemaakten maar konden zeggen: „Het is een bundel van de vrijgemaakten", dan was het voor hen ook bij voorbaat al goed. Maar nu is het een bundel uit de breedte van de gereformeerde gezindte —inclusief Gereformeerde Gemeenten en Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt overigens— en dan denkt men al gauw: „Ja, klopt dit nu wel?" Een andere kritiek en op een andere doelgroep, komt van het moegestreden Almelose VVD-raadslid Türker Atabek in De Tijd. De Turk zegt na vier jaar de gemeenteraad vaarwel. De meeste weerstand ondervond hij van de socialisten. „De PvdA denkt: wij zijn de partij voor de buitenlanders. Maar dat zijn ze niet, ze houden voor de buitenwereld die schijn op. Bij de vorige raadsverkiezingen hebben ze zelf geen buitenlandse kandidaat op de lijst gezet, en tja, dan wèl een Turk bij de VVD... Enkele raadsleden konden dat niet hebben, denk ik. Ze waren jaloers".

Falen

Vendex is bezig met een reorganisatie van de warenhuizen V&D. De kans dat het allemaal gaat lukken lijkt klein, gezien uitlatingen van ondernemingsraadsleden in de Haagse Post. Het struikelblok lijkt het middenkader te zijn. „Die mensen moeten in feite de kar trekken, maar doen niets anders dan elkaar voor de voeten lopen, vliegen afvangen en hun eigen onkunde afwentelen op anderen. Ze hebben een positie bereikt en willen die behouden. Tegen de directie zullen ze dus ook nooit zeggen dat het slecht gaat. Een tijdje geleden werd er geëxperimenteerd met de overlapping van leidinggevenden. Ze zouden meer moeten samenwerken en de zaken beter op elkaar moeten afstemmen. Maar er was geen beweging in te krijgen. In één vestiging waren ze er niet eens aan begonnen, die vonden het maar niks. En met die mensen moet je dan een cultuuromslag maken".

Waar falend management toe kan leiden blijkt uit een artikel in Vrij Nederland. De voormalige raad van bestuur en de commissarissen van het failliet gegane bouwbedrijf Bredero hangt een miljoenenclaim boven het hoofd wegens wanbeleid. De enigen die bij deze nieuwe ontwikkeling in het recht, waarbij falende managers aansprakelijk gesteld kunnen worden, garen spinnen, zijn de verzekeraars. Zij hebben de afgelopen tijd 80 procent van de leidinggevenden in grote Nederlandse ondernemingen kunnen strikken voor een polis die hen moet vrijwaren van aansprakelijkheid bij wanbeleid.


Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.