+ Meer informatie

Liberale beginselen

3 minuten leestijd

De fractievoorzitter van de VVD, Bolkestein, kon zich deze week in een royale publiciteit verheugen. Dat kwam niet door zijn inbreng in de wao-discussie, maar het betrof hetgeen hij op een bijeenkomst van de Liberale Internationale in het Zwitserse Luzern had betoogd over de integratie van minderheden, met name islamieten. Naast grote bijval kregen zijn woorden ook forse kritiek. Het Nederlands Centrum Buitenlanders beschuldigde hem van stemmingmakerij. Zijn opmerkingen zouden koren op de molen van Janmaat zijn. Overigens was het niet voor het eerst dat Bolkestein zijn ideeën over de positie van buitenlanders naar voren bracht. Ook toen kwam er scherpe kritiek. Hij werd zelfs aangeklaagd bij de officier van Justitie wegens het beledigen van een groep mensen en het aanzetten tot haat.

Bolkestein bepleitte in Luzern dat de moslims in West-Europa zich zouden aanpassen aan de westerse, liberale beginselen. Die moesten richtinggevend zijn voor hun integratieproces. In een artikel in De Volkskrant van afgelopen donderdag lichtte hij zijn standpunt nader toe.

Bolkestein ziet, in navolging van Jacques Delors, de voorzitter van de Europese Commissie, de Europese beschaving gefundeerd op een combinatie van rationalisme, humanisme en christendom. Die beschaving heeft „een aantal fundamentele politieke beginselen voortgebracht, zoals: de scheiding van kerk en staat, de vrijheid van meningsuiting, de verdraagzaamheid en de non-discriminatle".

Die beginselen hebben in de ogen van Bolkestein een universele waarde. Allerlei andere opvattingen moeten daarvoor wijken. Vandaar ook dat de van huisuit intolerante Islamieten die waarden moeten worden bijgebracht. Dat geldt zeker degenen die hier wonen.

De doelstelling van het Nederlandse minderhedenbeleid: "Integratie met behoud van eigen Identiteit", vindt hij tweeslachtig en onwerkbaar, omdat die identiteit allerlei elementen bevat die strijdig zijn met die westerse, liberale beginselen. Met het oog daarop acht hij het ook onverstandig om de vorming van eigen moslimorganisaties aan te moedigen en financieel te steunen. Emancipatie door gezamenlijke ontwikkeling heeft zijn voorkeur boven emancipatie door verzuiling.

We moeten inderdaad constateren dat de problematiek van de etnische minderheden in ons land met veel taboes is omgeven. De vrees om als racist betiteld te worden, weerhoudt velen om openlijk voor hun mening uit te komen.

Nu is er wat dat betreft in de publieke opinie —ook in reformatorische kring— ongetwijfeld van allerlei vooroordelen sprake. Maar het is natuurlijk wel een feit dat de aanwezigheid van grote groepen etnische minderheden in ons land allerlei problemen veroorzaakt.

Het zou beter voor Nederland en misschien ook wel beter voor Suriname zijn geweest wanneer de Surinamers in Suriname waren gebleven. Veel problemen zouden voorkomen zijn wanneer de gastarbeiders in de jaren zestig slechts een arbeidsvergunning voor beperkte duur hadden gekregen, zodat van blijvende vestiging en gezinshereniging geen sprake was geweest. Evenzo mag best gezegd worden dat het fanatisme van de islam ons noodzaakt om het doen en laten van bepaalde islamitische groepen goed In de gaten te houden.

Maar het is wat anders om hen de westerse, liberale beginselen op te dringen. Beginselen die, getuige de discussie over de anti-discriminatiewetgeving, soms zeer intolerant kunnen uitpakken ten opzichte van andersdenkenden.

Wanneer we ons westerse bestel vergelijken met allerlei maatschappelijke verhoudingen elders ter wereld, dan moeten we constateren dat het hier zo gek nog niet is. Als christenmens kun je beter hier wonen dan in China of Saoedi-Arabië.

Maar tegelijkertijd kunnen we de liberaal-democratische waarden niet omhelzen, zelfs al wordt het christendom gepresenteerd als een van de grondleggende stromingen. Want dat is dan toch niet meer dan een slap aftreksel van het bijbelse christendom. Soms heeft de islam, bij voorbeeld als het gaat om homoseksualiteit, meer begrepen van Gods geboden dan degenen die ons via de anti-discriminatiewetgeving willen dwingen om het kwade goed te noemen en het goede kwaad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.