+ Meer informatie

Hoop op zegevieren gezond verstand

„Als buitenlander kies je na verloop van tijd toch partij in Joegoslavië"

4 minuten leestijd

ZAGREB — Tatjana is Duitse en studeert inmiddels alweer zes jaar politieke wetenschappen aan de universiteit van Zagreb, de hoofdstad van de republiek Kroatië. „Waarom hier? Joegoslavië is mijn hobby. Ik hoop Joegoslavië-expert te worden in mijn vaderland. Mete^ na het behalen van mijn gymnasiumdiploma ben ik naar Kroatië vertrokken en ik ben in Zagreb blijven hangen".

Onder het genot van koffie en fris tolkt Tatjana voor drie Albanese studiegenoten (uit het door i'Servië momenteel zo geknechte Kosovo) in een le,'vendige paneldiscussie over dè Joegoslavië-crisis. "De doordachte, zorgvuldige woordkeus van de !^tudenten weerspiegelt de explosieve situatie in de ',veelvolkerenstaat op de Balkan. f Tatjana: „Het is niet meer de vraag óf Joegoslavië een confederatie, een losse statenbond zal, dan i-wel moet worden. Nee, als federatie bestaat Joegoslavië in feite al niet meer. De vorm is er weliswaar nog wel. echter de staatkundige, politieke inhoud ontbreekt ten enenmale".

fBij Europa

Nijazi: „Ik verkies een confederatie boven een volledige ineenstorting, zeg maar fragmentatie, van Joegoslavië. Het tweede scenario zal immers voor het Albanese volk ernstige gevolgen hebben. De Albanezen hebben meer kans op economische yvelvaart binnen een confederatie. In dat geval zal de Servische opperheerschappij in Kosovo wel moeten verdwijnen. Ik opteer voor een zelfstandige republiek Kosovo binnen een Joegoslavische confederatie. Naar mijn idee zullen de Serven en de legerleiding bij zo'n oplossing voor de huidige federale crisis minder argumenten kunnen aanvoeren voor het uitroepen van de noodtoestand in het gehele land".

Vendolin: „Een totale versplintering van de Joegoslavische federatie vind ik ook erg gevaarlijk. Ik hoop vooral op de aansluiting van een toekomstige Joegoslavische conferatie bij Europa".

Augustin: „Ik ben erg pessimistisch gestemd. Onder de huidige omstandigheden zullen Kroatië en Slovenië niet meer bereid zijn een confederatie aan te gaan met Servië. Het is voor hen slechts een kwestie van tijd dat Joegoslavië uiteenvalt. Mijn toekomstdroom is de vereniging van alle Albanezen op de Balkan m één democratische staat".

Nijazi: „Ik ben zeker geen optimist. Toch hoop ik dat ook in Servië het gezonde verstand zal zegevieren en er openingen voor een dialoog met de Albanezen in Kosovo zullen ontstaan. Gezien de bar slechte economische situatie in Servië kan dat eigenlijk niet anders! Ik ben ervan overtuigd dat de Serven uit zichzelf tot andere, vreedzamer gedachten zullen moeten komen".

Geheime politie

Tatjana: „Het Westen heeft de veelkleurigheid aan nationaliteiten binnen de Joegoslavische federatie jarenlang schromelijk over het hoofd gezien. Tot op Tito"s dood had men in het Westen vrijwel helemaal geen oog voor de volken van Joegoslavië. Alle aandacht was op Tito's bewegingen geconcentreerd. Pas nü komt men erachter dat deze volken een eigen identiteit, geschiedenis, cultuur bezitten.

Als buitenlander probeer je zo objectief mogelijk te zijn. Maar na verloop van tijd kies je toch partij. In het binnenlandse conflict heb ik meer begrip gekregen voor de Sloveense, Kroatische en Albanese visie. De Kroatische nationale euforie kan ik niet zo goed volgen. Maar eerlijk is eerlijk, het voorzichtige optreden van president Franjo Tudjman is me 100 procent meegevallen.

De Kroaten hebben zich de laatste 20 jaar vooral op het Westen georiënteerd en waren daardoor minder op hun hoede voor de geheime politie. Door recente publikaties zijn ze eigenlijk opgeschrikt en zich het probleem weer bewust geworden. Vooral nu de militaire inlichtingendienst het Kroatische onafhankelijksstreven op alle mogelijke manieren probeert te saboteren".

Augustin: „Voor ons in Kosovo is dat niets bijzonders. Wij zijn het wroeten van de geheime dienst allang gewend".

Nijazi: „De Kosovaren verkeren al vanaf 1981 in een situatie waarin de macht van de geheime politie tastbaar is".

Vendolin: ,.Wat de Joegoslavische publieke opinie dezer dagen lijfelijk ondervindt -de nauwe band tussen het Joegoslavische Volksleger en de geheime politie— moesten de Albanezen al jaren ondergaan".

Tatjana: „Ook buitenlandse studenten werden nauwlettend, zij het zeer bedekt geschaduwd".

Nijazi: „Dat was in feite een normaal verschijnsel in het voormalige Oostblok. Joegoslavië vormde daarop, anders dan naïeve westerlingen dachten, geen uitzondering".

Augustin: „Vorige maand is er nog een Albanees in Amsterdam vermoord. Waarschijnlijk is hij het slachtoffer geworden van de Joegoslavische geheime dienst. Dat gerucht ging tenminste op zijn begrafenis in Kosovo".

Nijazi: „In Servië kun je natuurlijk niet zo vrijuit praten als wij hier nu doen. Dat merk je wel als je naar Kosovo reist. Vooral in de trein komen tegenwoordig veel incidenten voor. Kloppartijen door patrouillerende Servische politie-agenten enzovoorts. Het is volkomen 'normaal" dat op het traject naar Pristina, de hoofdstad van Kosovo. Servische wetsdienaren geen gelegenheid onbenut laten om Albanese reizigers te treiteren en als het even kan van hun geld te beroven. En niemand die deze wetsverkrachters durft aan te geven!" De namen van de geïnterviewde personen zijn om veiligheidsredenen gefingeerd.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.