+ Meer informatie

RUILEN OF HUILEN?

3 minuten leestijd

Het overlijden van de „vijfsterrengeneraal" Omar Bradley herinnert nog eens aan de geweldige worsteling die de wereld in de Tweede Wereldoorlog heeft gekend. Langzamerhand dreigt die worsteling in de geschiedenisboekjes te worden opgeborgen. De generatie die deze oorlog bewust heeft meegemaakt en die de gevolgen daarvan aan den lijve heeft ondervonden, geraakt op non-actief of leeft niet meer.

Het missen van die ervaring heeft verstrekkende gevolgen. Want daardoor gaan we anders tegen dictaturen, tegen een wereldoorlog aankijken. We gaan daarom ook anders handelen.

Het schoolvoorbeeld daarvan vinden we in de Bijbel in de geschiedenis van Israël na het overlijden van Jozef in Egypte. Wanneer Jozef, die voor Egypte grote verdiensten heeft gehad, tijdens de grote hongersnood die dit land jaren heeft geteisterd, is overleden, en de generatie Egyptenaren, die dit meegemaakt hebben ook is verdwenen, gaat de houding tegenover Israël veranderen. De verdienste van Jozef raakt wat op de achtergrond en de bedreiging van de toenemende welvaart onder de Israëlieten voor de Egyptische gemeenschap komt op de voorgrond. Israël komt in de knel, door allerlei maatregelen, die ingevoerd worden tijdens de regering van een Farao, die zoals de Bijbel dat veelbetekenend zegt, Jozef niet gekend heeft.

Een analoge ontwikkeling bespeuren we vandaag in Europa ten aanzien van onze houding tegenover de Verenigde Staten. Vergeten raakt de verdienste die deze wereldmacht heeft ten aanzien van Europa in de worsteling tegen Hitler. Meer en meer wordt in de relatie tussen Europa en de Verenigde Staten vandaag de nadruk gelegd op haar toenemend verzet tegen de Sovjet-Unie. Een verzet dat een gevaar betekent voor het voortbestaan van de vrede in Europa. Tenminste, zo tekent men dat.

Die verhouding is nu weer uiterst actueel geworden met het bevriezingsaanbod van Brezjnjev aan het Westen. In brede kringen in Europa bestaat de neiging om tegen de zin van Amerika in toch maar op dat aanbod in te gaan. Maar wie het chantabele karakter dat dit aanbod kenmerkt onderkent, kan niet anders, dan dit aanbod afwijzen. Het aanbod om te onderhandelen betekent in feite niets anders, dan het door eindeloos onderhandelen verhinderen van westerse tegenmaatregelen, waarbij de Sovjetdruk in de vorm van de geplaatste SS-20 raketten onverminderd overeind blijft.

Daarnaast ontstaat Amerikaanse druk op Europa om meer geld voor de mlljardenverslindende bewapening ter beschikking te stellen. Een druk die door de Amerikaanse minister van defensie Weinberger op de NAVO-vergadering in Bonn verwoord is, door de waarschuwing dat de versterking van het Amerikaanse defensieapparaat veel geld kost. Hiervoor worden op sociaal terrein, een terrein, dat ook de Amerikaanse kiezer na aan het hart ligt, grote offers gebracht. Daarbij bracht hij in herinnering, dat de voorzieningen op dit terrein juist in West-Europa op een veel hoger niveau dan in de Verenigde Staten liggen.

Daarmede heeft Weinberger, hoe men dan ook verder over de Amerikaanse druk denken mag, de spijker op de kop geslagen. Maar of West-Europa ooit zo ver zal komen, dat het zijn sociale uitgaven zal verminderen ten gunste van de militaire uitgaven, lijkt ons een droom. Want het geslacht, dat weet welke verschrikkelijke gevolgen een oorlog voor de samenleving heeft, een geslacht dat weet welk een verwoestende werking een dictatuur voor de mensheid heeft, raakt uitgestorven.

Ze hebben het niet gekend. Maar de gevolgen zullen desastreus zijn.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.