+ Meer informatie

Een compliment in ontvangst nemen is moeilijk

7 minuten leestijd

Wij worden graag geprezen. Daarvoor hoeven wij ons niet te schamen, want dat is een gewone behoefte. Wij schamen ons ook niet voor ons verlangen naar eten en drinken. Ieder mens moet zelfs geprezen worden, wil hij niet gaan twijfelen aan zichzelf Als anderen u nooit prijzen, kunt u er moedeloos van worden. Uw gedrag wordt daar negatief door beïnvloed. Er zijn echter grenzen. Verlangen naar eten en drinken is gezond, maar verslaving eraan is een kwalijke zaak. De behoefte om gewaardeerd te worden is gezond. Als wij voortdurend in het middelpunt van de aandacht willen staan en gecomplimenteerd willen worden, verstoort dat een evenwichtige relatie met onszelf en anderen. Wij worden in onze opvoeding gewaarschuwd voor verkeerde zaken. Daarbij hoort ook de egocentrische levenshouding. Wij moeten bescheiden zijn. Terecht. Velen zijn echter zo bang voor die verkeerde houding dat zij hun gezonde behoefte aan aandacht en comphmenten ook onderdrukken. Ze zijn als het ware zo bang voor alcoholverslaving dat ze ook geen melk meer drinken. Van binnen leeft wel degelijk het verlangen om geprezen te worden. Dat onderdrukken ze. Als ze tot hun heimelijke vreugde gewaardeerd worden, gaan ze daar krampachtig mee om. Je mag immers geen aandacht voor jezelf vragen.

Als je iemand wilt bedanken en je dank omzet in een geschenk, dan heb je grote kans dat hij roept: „Dat had je niet moeten doen!" Dat is vrijwel altijd een dubbelzinnige reactie. Iedereen vindt het fijn als hij gewaardeerd wordt. Iedereen vindt het pijnlijk als hij niet gewaardeerd wordt. Dat betekent dat mensen die zeggen: „Dat had je niet moeten doen!", eigenlijk denken: „Prachtig dat je dit gedaan hebt!" Waarom zeggen ze dat dan niet gewoon? Dit heeft niets te maken met te veel aandacht voor jezelf vragen. Bovendien werkt het gewaardeerd worden naar twee kanten toe. „Dat had je niet hoeven doen", zet de gever feitelijk in zijn hemd. „Leuk dat je iets wilt geven", toont waardering aan de ander.

Hetzelfde verschijnsel zie je bij het uitspreken van complimenten. Sommige mensen kijken bijna ongelukkig als ze een compliment krijgen. Ze snakken naar positieve bevestiging. Als ze geprezen worden, doen ze echter krampachtig bescheiden. Ze kleineren de lof („Doe niet zo overdreven, wat ik gedaan heb, stelt niet zoveel voor") Ze wijzen het compliment af („Nee hoor, je hoeft mij niet te prijzen, want zelf loop je harder dan ik"). Ze maken de woorden waarmee ze geprezen worden algemeen („Ach, iedereen zou dat in mijn plaats ook gekund hebben"). Of ze betrekken onmiddellijk anderen bij de lof („als je mij prijst, moet ik je ook mijn collega's prijzen"). Meestal is het terughoudend reageren op een compliment niets anders dan de wens om dubbel geprezen te worden. Eén keer vanwege de goedheid en één keer vanwege de bescheidenheid. Laten we openlijk genieten als anderen ons prijzen. Dat is des te belangrijker als onze vrienden of familieleden ons niet al te vaak lof toe zwaaien. Als wij er spontaan en eerlijk op reageren is het voor hen een stimulans om hun positieve gevoelens te blijven uiten.
Vragen om een compliment durven veel mensen al helemaal niet. Dat is voor hen echt te onbescheiden. Ze willen wel horen dat ze iets goed doen, maar ze vragen er hoogstens op een indirecte manier naar. Ze vragen niet „Vind je het fijn dat ik de auto schoongemaakt heb?" Nee, ze zeggen als dat zo uitkomt „Wat heeft de buurman een vuile auto!" Ze hopen dat de ander dan uit zichzelf waardering zal uitspreken voor hun prestatie. Sommige vrouwen zeggen tegen hun vriendin dat ze er leuk gekleed bijloopt, in de verwachting dat die vriendin dan iets positiefs zegt van hun eigen kleding. De meest ingewikkelde manier om een compliment te vragen is de zelfkritiek. Als iemand klaagt over de kwaliteit van zijn werk, kan hij dat doen in de hoop dat anderen zeggen dat hij iets moois gemaakt heeft. Een vrouw kan bij haar man biechten dat ze zichzelf niet lief genoeg vindt. Ze hoopt dat hij dan zegt: „Lieve vrouw, hoe kom je erbij, ik vind je geweldig!" Arme vrouw als haar man deze ingewikkelde constructie niet doorheeft en als hij zegt dat hij het met haar eens is. Da. geemt haar onzekerheid nog verder toe. Wat denkt u, zou het leven niet iets minder moeizaam verlopen als wij wat helderder worden in de communicatie met elkaar? Wilt u een compliment horen? Vraag er dan om! Krijgt u er één? Geniet ervan! Breng uw gevoelens daarbij duidelijk onder woorden.

Vakantiewoningruil is een voordelige manier van vakantie houden. In Nederland is zoiets makkelijk te regelen, maar je kunt ook met buitenlanders van woning ruilen. Joke Kraal uit Gouda is er heel enthousiast over. „We hadden wel eens geruild via een advertentie in het RD en dat beviel heel goed. Toen we naar het buitenland wilden, probeerden we het met een advertentie in het blad van de Strict Baptists in Engeland." Dat liep echter niet, dus huurde familie Kraal een huis. „Maar ik dacht: Woningruil moet toch ook kunnen. Ik had er nooit eerder van gehoord, tot een vriendin me het adres gaf van Bon Voyage. Voor 40 gulden per jaar word je daar lid van. Je krijgt twee maal per jaar het blad toegestuurd waar adressen in het buitenland in staan waarmee je kunt ruilen. Je moet zelf contact leggen." Bon Voyage is een woningruilbureau voor christenen in de breedste zin des woords. Vorig jaar gingen de Kraals er voor het eerst mee in zee. „Het tweede adres dat we belden was raak. Het was een familie in Schotland, en ik dacht: Nu moet ik eerst uitleggen waar Gouda ligt. Maar dat hoefde niet, Gouda was nu precies de plaats waar ze naartoe wilden! Hij was leraar, en mijn man ook, de gezinssamenstelling was ongeveer hetzelfde, het klikte gelijk. Na een half uur was de zaak beklonken."

Alles gebruiken
De Schotse familie had al eerder internationale woningruil gepleegd, wat het regelen van allerlei zaken (per brief) vergemakkelijkte. „In principe gebruik je alles wat je kunt gebruiken van elkaar. Als zij een thermoskan hebben, hoeven wij die niet mee te sjouwen. Je zorgt dat in je eigen huis de bedden opgemaakt zijn. Bij vertrek haalt het gezin dat te gast is ze af en legt de boel in de wasmand. Dat is handig als je vroeg wilt vertrekken. Ga je later weg, dan kun je het nog even wassen." Ook schoonmaakmiddelen, kruiden, spelletjes, enz. gebruiken de twee gezinnen van elkaar. De ruil van drie weken beviel de Goudse familie zo goed dat ze het in de herfst nog een keer deden, nu naar Duitsland. „Daar willen we nog wel eens mee ruilen. De Schotten schreven in december ook al of wij dit jaar weer wilden, maar 's zomers gaan wij liever elk jaar naar een ander plekje. Deze keer ruilen we met Zwitsers."

Wedgwood-servies
Het blijft een kwestie van wederzijds vertrouwen, je woning overlaten aan mensen die je nog nooit hebt ontmoet. Even een middagje kennismaken gaat nu eenmaal moeilijk. Joke Kraal vindt het geen probleem. „De eerste keer, in Nederland, had ik wel het gevoel: Hoe zou het gaan? Maar dat ging perfect. En je moet de normen van het christen-zijn ook laten gelden in de woningruil, wij net zo goed als de anderen. Maar je moet ook makkelijk zijn: Stel dat er iets breekt of dat op z'n ergst de wasmachine kapot is je spaart in het hoogseizoen wel minstens 2500 gulden uit door drie weken te ruilen! Eén kast heb ik op slot gedaan, daar had ik wat privéspullen in gedaan. Dat heb ik ook geschreven. En dat ik liever niet had dat ze het Wedgwood-servies gebruikten, maar het gewone keukenservies." Afgezien van het kostenaspect heeft woningruil meer pluspunten, vindt de Goudse. „Het huis is vrijwel altijd beter uitgerust dan de gemiddelde vakantiewoning. In Schotland had ik alle mogelijke bakspullen tot m'n beschikking. In Duitsland was er een piano, waarop m'n dochter heel veel heeft gespeeld. En je legt gemakkelijker contacten in het land. Er is sowieso al een contactadres, en als je naar elkaars kerk gaat word je al snel uitgenodigd." De positieve ervaringen van de familie Kraal werken zo aanstekelijk, dat heel wat kennissen van hen nu ook aan internationale woningruil doen. „Het heeft alleen maar voordelen", zegt Joke Kraal met overtuiging

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.