+ Meer informatie

Treuhand op zoek naar investeerders

AI honderden bedrijven in voormalig Oost-Duitsland geprivatiseerd

4 minuten leestijd

DEN HAAG (ANP) - De Treuhandanstalt, belast met de privatisering van het bedrijfsleven in het voormalige OostDuitsland, is in onderhandeling met een vijftigtal Nederlandse ondernemingen over investeringen in dit gebied. Vooral de voedingsmiddelenindustrie toont belangstelling. Bovendien is gebleken dat veel jonge Nederlandse boeren geïnteresseerd zijn in de mogelijkheden die de oosterburen sinds de Duitse eenwording te bieden hebben.

Dit zei de president van Treuhandanstalt, dr. D. Rohwedder, gisteren na afloop van een promotiebezoek aan ons land. SoortgeUjke bezoeken bracht hij eerder aan Groot-Brittannië en Frankrijk.

Rohwedder toonde zich niet ontevreden over de privatisering tot dusver. In drie maanden tijd zijn 8500 eenmanszaken, 8000 apotheken en ongeveer 600 andere kleine en grotere ondernemingen verkocht en geprivatiseerd. Er wachten nog 8000 andere ondernemingen op privatisering. Rohwedder heeft vier jaar de tijd gekregen om het hele karwei te klaren.

Grootste holding

De grootste holding ter wereld. Dat lijkt de juiste omschrijving voor de Duitse Treuhandanstalt, die in het complexe krachtenveld van een landsdeel dat overgaat van een geleide naar een vrije-markteconomie de moeilijke taak heeft het Oostduitse bedrijfsleven te saneren en te privatiseren.

De „Treuhand", zoals het instituut vaak kort wordt genoemd, onstond medio mei 1990 als een beheersmaatschappij van staatseigendommen onder het hervormingsgezinde DDR-kabinet van Hans Modrow. In het kader van de Duitse hereniging kreeg de trust de ondankbare taak zorg te dragen voor de privatisering en sanering van 8000 voormahge DDR-bedrijven en vele tienduizenden winkels en horecagelegenheden.

Het is een publieksrechtelijkelijke organisatie met 900 medewerkers, die rechtstreeks ressorteert onder het Duitse ministerie van financiën. De Treuhandanstalt heeft directe controle over een derde van de 8000 bedrijven. Bij de 250 grootste zijn (West)Duitse managers aangesteld om nieuwe raden van bestuur op te richten.

Saneringservaring

President Rohwedder moest na zijn aanstelUng van de Oostduitse zakelijke chaos een gezonde en goed geoliede structuur maken. Rohwedder, afkomstig van het staalconcern Hoesch, heeft ervaring met saneren. In de jaren tachtig haalde hij de vroegere partner van Hoogovens uit een diepe crisis. Met hem begonnen, tegen betaling van een jaarsalaris van een miljoen mark, de eerste discussies over opheffing van complete bedrijfstakken in de „oude" DDR. De potasondememingen (produktie van kalium-carbonaat) werden de eerste slachtoffers. In november 1990 voorspelde Rohwedder dat 40.000 mensen in de storm van de privatisering en sanering door bedrijfssluitingen hun baan zuilen verliezen.

Opvallend was daarna de 'val' van de autofabrieken Wartburg en Trabant. Deze typische DDR-wagentjes werden al snel interessante verzamelobjecten.

De oude DDR kampt volgens de jongste cijfers over januari met een recordwerkloosheidspercentage van 8,6. Daarnaast speelt de terughoudendheid van nieuwe investeerders, de klanten van de trust, een vertragende rol in het werk. De Golfoorlog, de verhoging van de Duitse rente en de problemen in de Sowjet-Unie doen in dit kader geen goed.

Dan is er ook nog het probleem van het scholingsniveau van de Oostduitse managers. Vooralsnog is er een gebrek aan goede mogelijkheden voor bij- en omscholing met het gevolg dat veel (jonge) Westduitse zakenlieden, al dan niet in opdracht van de Treuhand, zetelen op oorspronkelijk DDR-pIuche. Voorts is bovendien het probleem onstaan van eigendomsrechten van voormalige DDR-bedrijven en -grond. Veel burgers claimen voormalige staatsbezittingen en dat levert nu ontelbare juridische gevechten op.

Over de resultaten van de Treuhandanstalt lopen de meningen uiteen. Die zijn ook moeilijk te beoordelen omdat aantallen verkochte ondernemingen niet altijd de realiteit weergeven. Het ene bedrijf is nu eenmaal groter dan het andere. Van de 8000 bedrijven zouden er nu 450 zijn overgegaan in particuliere handen. Andere berichten spreken van 1500, maar daarin zijn naar alle waarschijnlijkheid kleine winkelbedrijven meegeteld. De opbrengst van de verkochte bedrijven zou ongeveer 2,5 miljard mark hebben bedragen.

Investeringen

Bedrijven als Daimler-Benz, BASF, Thyssen, Volkswagen en Siemens hebben grootse investeringsplannen in de nieuwe deelstaten. In totaal investeerde de Westduitse industrie in 1990 circa drie miljard mark in de vroegere DDR. Voor dit jaar valt ongeveer tien miljard mark te verwachten, zo heeft een Duits instituut berekend. Alleen al Volkswagen wil in de komende jaren bijna vijf miljard mark investeren.

Onder leiding van president Rohwedder is nu een offensief begonnen om niet-Duitse bedrijven te interesseren voor het voormalige Oost-Duitsland. Voorlopig lijken deze pogingen vruchten af te werpen. Ondernemingen als British Airways, Rhóne-Poulenc, IBM, Exxon, Opel, Coca-Cola en McDonalds hebben al hun hengels uitgeworpen in de voormalige DDR of koesteren plannen daarvoor.

De Nederlandse activiteiten steken hierbij vooralsnog schraal af. Tot nu toe zijn de volgende (voorgenomen) Nederlandse investeringen bekend: (Deutsche) Shell (benzinestations), (Deutsche) Unilever (margarinefabrieken in Chemnitz en Pratau), Hubert Sneek (kaasinstallaties) en machinefabriek Rijkaart (bakkerijmachines in Dresden). Het bezoek van Rohwedder aan ons land moet ervoor zorgen dat deze lijst gaat groeien.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.