+ Meer informatie

Tekorten

3 minuten leestijd

Daarnaast kunnen we andere instrumenten gebruiken om ons te laten horen. Muziek is in principe niets anders dan "spelen met geluid". Geluid en geluiden zijn er vanaf het begin geweest. De stap naar muziek wordt gemaakt als we geluiden gaan gebruiken voor menselijke doeleinden: communicatie, uitdrukking, genot. Kijk maar naar een klein kind: het laat per ongeluk een blokje op tafel vallen en vindt daarna niets zo fascinerend als met dut blokje op de tafel te slaan.

Deze algemene gevoeligheid voor geluid, geluidssterkte, tempo en geluidskleur maakt dat muziek zin heeft. Daardoor kan ze ook als therapeutisch middel gebruikt worden. Dat wil zeggen: als middel om bepaalde doelen te bereiken bij mensen die tekorten ervaren in hun leven (handicaps en/of psychische problemen). Daarbij kan gebruik gemaakt worden van elementaire muzikale middelen (uitgaand van klank wordt gebruik gemaakt van gemakkelijk toegankelijke in.strumenten zoals klankstaven, slaginstrumenten, citer, piano en dergelijke: actieve muziektherapie). Of er wordt siebruik eemaakt van muziekopnames (muziek beluisteren: receptieve muziektherapie).

Muziek wordt op die wijze al eeuwen gebruikt, denk aan de geschiedenis van David, die met zijn citer aangesteld werd om Saul te kalmeren als "een boze geest Gods" hem angst aanjoeg (1 Samuel 16:14-23).

Vanaf de tijd dat de psychologie en verschillende vormen van psychotherapie zich ontwikkelen en beschre\en worden (vanaf eind vorige eeuw), verschijnt er ook. zij het wat trager, literatuur over muziektherapie. Deze is vaak nogal theoretisch en filosofisch van aard. Men gaat uit van bepaalde ideeën over de werking van muziek, en bouwt daaruit een muziekpsychologische theorie en therapeutische methode op. geroepen bij artsen, psychologen en psychiaters.

Desondanks zijn muziektherapeuten de afgelopen decennia in instellingen aan de slag gegaan, en: het werkt! Hóe het werkt, is blijkbaar nog steeds moeilijk in een controleerbaar theoretisch vat te gieten, maar dat het werkt, blijkt uit allerlei gevalsbeschrijvingen. De kunst is nu aan te tonen dat het therapeutisch effect veroorzaakt wordt door specifiek muzikale mid^ delen en niet door andere factoren zoals een aardige therapeut, wat er in het mondeling contact gezegd wordt, of het tijdstip van de dag. een versteviging van de theoretische ondergrond.

Voor mij ligt het boek "Muziektherapie als psychotherapie", geschreven door dr. Henk Smeijsters, muziekpsycholoog. Smeijsters wil met dit boek een bijdrage leveren aan de grondslagen van muziektherapie. Het boek is een uitwerking van collegestof, die hij doceerde aan de Katholieke Universiteit Nijmegen en de Hogescholen van Nijmegen en Enschede. aansluiting op elke theorie muziektherapeutische toepassingen.

Smeijsters doet in zijn boek geen expliciete aanbevelingen voor verdere ontwikkeling van het vakgebied, maar zijn boek is doorspekt met kritische kanttekeningen en literatuurverwijzingen aangaande houdbaarheid van bepaalde theorieën en zwakte van methodieken.

Smeijsters toont zich in dit boek (opnieuw) een zeer belezen man: hij weet in tien hoofdstukken een enorme hoeveelheid literatuur te ordenen, waarbij hij tegelijkertijd een beknopt overzicht geeft van de belangrijkste huidige psychologische stromingen en van de stand van zaken in de wereld van de muziektherapie. bied vanuit vier verschillende invalshoeken.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.