+ Meer informatie

ToenemefflSte dM^ opR Pretoria door verkiezingen Amerika

4 minuten leestijd

Er zijn diverse redenen te noemen die Kissinger noodzaken om het tweede gesprek met Vorster in Zurich tot een goed einde te brengen. De druk binnen de volkerenorganisatie van de Verenigde Naties om een totaal embargo af te kondigen over leveringen aan ZuidAftika wordt steeds groter. Wil Amerika in staat zijn 't komende overleg in New York in redelijke banen te leiden, dan is het noodzakelijk dat Vorster Kissinger concessies doet. Tot nu toe heeft Amerika zich van het embargo op de handel met Rhodesië niet veel aangetrokken. Langs allerlei wegen ging de export vanuit het laatste land in het bijzonder van strategische goederen rustig voort. Toch krijgt Amerika moeilijkheden om in deze houding te volharden.

Ook in binnenlands politiek opzicht gaat de tijd voor Kissinger dringen. De campagne voor de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten start en een succes voor zijn politiek in Zuidelijk Afrika zou Ford niet onwelkom zijn. Temeer geldt dit wanneer dit succes onder meer daarin zou bestaan, dat aan 'n verder Russisch opdringen in Zuidelijk Afrika een einde zou kunnen worden gemaakt. De verontrusting over de toenemende Sovjetmacht neemt in de Verenigde Staten toe. Niet het minst heeft daartoe de Cubaanse invasie in Angola bijgedragen. Cuba is immers voor de Amerikanen een bekend ' gegeven: zijn ligging voor de onderdeur van Amerika, terwijl de duizenden in Amerika wonende Cubanen de Verenigde Staten bijna dagelijks confronteren met de gedragingen van Fidel Castro's socialistische republiek.

Daarnaast speelt de zwarte minderheid in de Verenigde Staten zelf een rol. Deze minderheid die veelal aèn de zijde van de Democraten staat, zou bij het bij de verkiezingen te verwachten minimale verschil tussen Carter en Ford wel eens de doorslag kunnen geven. Het bereiken van een overeenkomst met Vorster in de door hem gewenste zin zou voor Ford niet te versmaden propaganda zijn.

Zo wordt op Vorster een druk uitgeoefend, die eerder bepaald wordt door omstandigheden buiten Pretoria dan door het belang van Zuid-Afrika.

Velen zien ook een reden voor het toegeven van Vorster aan de Amerikaans-Engelse dnik liggen in de situatie in Zuid-Afrika zelf. Zij betogen dan dat de toenemende onrust in dit land een gewijzigde binnenltindse politieke koers noodzaakt.

Ontegenzeggelijk heeft Vorster vandaag met nieuw verzet tegen zijn apartheidspolitiek te maken. Een jongere generatie zwarten dient zich aan. Ze overvleugelt de ouderen, die zich, zij het aarzelend, min of meer bij het thuislandenbeleid hebben neergelegd.

Het zijn deze jongeren met him radicale opvattingen die vandaag van zich laten horen. In hoeverre zij daarbij onder buitenlandse invloeden staan, laat zich slechts bevroeden. Voor de buitenstaander en dat zijn wij in Europa toch eigenlijk allen, moet het minstens te denken geven hoe en zien op welke tijd' stippen de troebelen in Zuid-Afrika uitbreken. Ze vlammen telkens op, wanneer de aandacht van de gehele wereld op de gedragingen van Vorster is gevestigd.

Daarom zijn wij geneigd minder waarde aan de ernst van hun grieven te hechten dan men ons wil doen voorkomen. Dit neemt niet weg, dat de door deze jongeren veroorzaakte onrust Zuid-Afrika ernstige schade berokkent, waarmede het rekening heeft te houden. Aan de andere kant wordt Vorster in zijn bewegingsvrijheid gebonden door zijn achterban. Velen zijn geneigd gemakshalve maar te vergeten dat Zuid-Afrika nog steeds een demooratie is. Het overgrote deel van de blanke Afrikaner steunt nog altijd Vorster's koers. Vooral in het laatste jaar is zijn invloed sterk toegenomen. Een te snel toegeven aan buitenlandse druk zal deze sterke positie in gevaar brengen. Immers daarvoor zijn vele kiezers nog niet rijp; dit proces kost tijd.

Temeer legt dit proces een klem op de ontwikkeling omdat de blanke Afrikaner scherper het verderfelijke van het communistische opdringen in AfWka onderkent dan wij in West-Europa. Voor hem betekent in vele gevallen het communisme een wezenlijk gevaar voor zijn vrijheid. Voor ons is het in vele gevallen een gevaar waarmede wij leren te leven. Ontdaan van alle andere overwegingen blijft daarom toch de brandende vraag: Zal Zuid-Afrika voor het Westen behouden blijven of zal het zoals vele landen in Afrika een onderdeel gaan vormen van de communistische invloedssferen? Dit ziet Vorster. scherper dan Kissinger.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.