+ Meer informatie

ZONDER LAST OF RUGGESPRAAK

2 minuten leestijd

Bisschop Gijsen van Roermond is kwaad op een van zijn priesters. En terecht ook. Die priester, aalmoezenier Schreurs, heeft als Eerste-Kamerlid van het CDA vorige maand voor de abortuswet gestemd.

Gijsen vindt nu dat men als gelovig katholiek niet voor deze onchristelijke wet had kunnen stemmen. Reeds eerder heeft hij rk-politici er op gewezen dat zij zich buiten de kerk plaatsen, wanneer zij meewerken aan de legalisering van de abortus provocatus. Hen zouden dan met recht de sacramenten geweigerd kunnen worden.

In ieder geval wil Gijsen niet accepteren dat een priester uit zijn bisdom zich achter deze wet opstelt. Hij heeft daarom van Schreurs geëist dat hij zijn senaatszetel opgeeft.

Hoe moeten we dit zien? Is Gijsen te prijzen als een man die zijn principes serieus neemt. Principes waar wij het in dit speciale geval dan ook nog tamelijk mee eens zijn. Heeft hij dan groot gelijk wanneer hij degenen die onderzijn gezag en zijn verantwoordelijkheid werken, aan die principes wil binden?

Of is dit typisch een staaltje van oude roomse machtsaanmatiging, waarbij een bisschop meent een lid van de Nederlandse volksvertegenwoordiging te kunnen voorschrijven hoe hij stemmen moet? Houdt dat kamerlid zich niet aan deze kerkelijke instrukties, dan moet hij aftreden, ongeacht het mandaat dat hij van de kiezers gekregen heeft.

Van beide heeft het wel wat weg. Gijsen komt door zijn optreden licht in botsing met de bepaling in de Nederlandse grondwet dat de leden der Staten-Generaal stemmen zonder last of ruggespraak.

Het is in zekere zin normaal dat Gijsen toezicht houdt op de handel en wandel van de priesters die onder hem ressorteren. Wel is het voor roomskatholieken en niet-roomskatholieken een merkwaardige zaak dat in Limburg op grond van de leer en moraal van de universele RK-Kerk allerlei dingen verboden zijn, die buiten Limburg openlijk getolereerd worden.

Als „werkgever" van senator Schreurs kan bisschop Gijsen ook wel enkele marginale voorwaarden stellen, die deze bij de uitoefening van zijn politieke functie moet nakomen. Die hadden vorig jaar, toen Schreurs de bisschoppelijke toestemming kreeg om senator te worden, ook goed aan de orde moeten komen.

Als Gijsen nu zonder meer eist dat aalmoezenier Schreurs op grond van zijn stemgedrag in de Eerste Kamer zijn zetel er beschikking moet stellen, gaat ons dat toch te ver. Daarvoor hebben we altijd nog te veel argwaan tegen de machtspretenties van de Rooms-Katholieke Kerk.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.