+ Meer informatie

Wij trouwden op 10 mei 1940

3 minuten leestijd

Tien mei 1940 om twee uur zouden' ij trouwen, maar het liep uit tot half ier. Wat was er aan'de hand? Nedermd was in oorlog met Duitsland. Mijn anstaande man ging 's morgens naar et gemeentehuis of het trouwen wel oor kon gaan, maar het moest door aan. Wij stonden om half twee klaar met lijn ouders en familie maar de afgel>roken auto's kwamen niet, tegen half ier kwam er een auto voor het bruidsaar, maar meer niet. Een broer van mij ad een man gesproken die werkmen;n in een busje reed en die zou de famie wel naar het gemeentehuis rijden, tie man op de klompen en een vuile bus n zo ging de familie achter ons aan. laar wij waren een paar honderd meter an huis toen werden wij al aangehouen door Hollandse soldaten. Zij :hreeuwden: „Moet het nog gebeu;n?" Wij zeiden: „Ja". Zij zeiden: Rijen". Maar anders hadden ze het usje afgenomen en hadden wij naar uis moeten lopen. Op het gemeenteuis aangekomen, daar was het ook niet lies. Toen wij in de trouwzaal waren logen de vliegtuigen over het gemeen:huis en daar werd op geschoten. Wij aren toen wel bang. Toen van het geleentehuis nog even bij de fotograaf an en weer naar huis. Want in onze tijd•erd de bruiloft thuis gevierd. Nog.miner als nu de verjaardagen gevierd woren. Maar wij waren 's avonds met z'n iertjes, want niemand bleef binnen zitten. Mijn ouders woonden dicht bij de Linge en daar hadden mensen Duitsers zien lopen, dus ging alles daarheen.

Tegen elf uur gingen wij naar huis, want wij hadden de helft van een huis gehuurd en al pratende op de Lange Akker aangekomen (de Lange Akker was een smal pad aan een kant met struiken), werd ons een halt toegeroepen door Hollandse soldaten. Wij moesten ons legitimeren en mijn man had de ondertrouwkaart op zak dus die konden wij laten zien en wij mochten dan ook doorlopen.

Op 11 mei kreeg ik van mijn man het loonzakje, daar had mijn 'man de hele week voor gewerkt. Het loon was toen ƒ 17,84.

Op zondag 12 mei" omstreeks half zes kwam mijn broer met een boodschap van moeder', dat wij moesten evacueren en dat wij om half zeven weg moesten zijn. We kwamen 's nachts in Alphen aan de Rijn aan. We hebben met z'n allen op de vloer in een café geslapen op stro en dat was een hele rij want ik had nog negen broers en zusters.

Op 13 mei werden wij bij mensen in Alphen aan de Rijn ondergebracht. Zo kwamen wij die man nog eens tegen die de famihe in dat busje had gereden en mijn man vroeg: ,,Dirk, hoeveel geld krijg je van mij voor het rijden van toen". ,,Zeg jullie zijn op huwelijksreis en ik wil er niks voor hebben", was het antwoord. Mevr. Kruissen, Geldermaisen

Reeds in 1944 was onze trouwdag al gepland op 18 maart 1945, een en ander in verband met het vijfentwintigjarig huwelijksfeest van mijn a.s. schoonoudere op 19 maart. Het zou dan één reis zijn voor de familie van ver.

Op 1 december 1944 moest ik evacueren, omdat ons huis gevorderd was door de Duitsers. Logisch ging ik toen naar mijn meisje, nu mijn vrouw. Op 16 januari moesten wij ook daar evacueren. We werden door de Duitsers de straat opgejaagd met de bedoeling naar Friesland te gaan. We zijn met de familie echter gedrost naar Herwijnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.