Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

De Provinciale Staten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

De Provinciale Staten

5 minuten leestijd

I.

Velen verkeren in de waan, dat de Provinciale Staten en hun samenstelling niet zo belangrijk zijn. Daartoe draagt ook al veel bij, dat de Staten veel minder vergaderen dan de Tweede en Eerste Kamer, en dat men er deswege veel minder over te lezen krijgt in de bladen dan van de laatstgenoemde Kamers.

Maar toch zijn de Provinciale Staten nog volstrekt niet van belang ontbloot, a\ is het waar, dat zij door de Franse revolutie, en de invloed, welke daarvan is uitgegaan, veel van hun oorspronkelijke betekenis verloren hebben.

Va noude tijden waren de staten der provincie een machtig en invloedrijk college. In het bijzonder bezaten de Staten van de Noordelijke Nederlanden een grote zelfstandigheid, en was het bestuur der provincies geheel in hun handen. En dit zeer terecht.

De provincies zijn immers allerminst alleen maar delen van het land. Zij hebben een eigen historisch verleden en bestaan. Uit hen is ons land voortgekomen. Zij hebben gezamenlijk Nederland, naar de mens gesproken, gemaakt wat het is.

Men denke alleen maar aan het feit, dat in de tijd van de Unie van Utrecht de Staten van elk der Zeven Provinciën zelfstandig zijn opgetreden, en dat deze Staten geheel vrijwillig een bondgenootschap hebben aangegaan, dat zulk een grote invloed op de vorming van ons land heeft uitgeoefend en ons volk zo zeer tot heil is geweest.

Ten gevolge van dat bondgenootschap werd in 1579 bij de Unie van Utrecht een generaliteit gevormd. Met gevolg, dat de gemeenschappelijke belangen der Zeven Provinciën door de Staten^eneraal werden behartigd; wat niet weggenomen heeft, dat elke provincie haar zelfstandigheid behield en dat de belangen van elke provincie aan het bestuur van de eigen Staten van elke provincie toebetrouwd bleven,

luist omgekeerd als de revolutie het voorstaat, is ons rijk door de provinciën ontstaan; een historisch feit, dat niet over het hoofd gezien mag worden.

In Frankrijk nu zijn door de revolutie alle provinciën opgeheven. Door haar zijn zelfs de oude namen der provinciën er afgeschaft en werd te dien aanzien radicaal met de historie gebroken. Het ongedeelde Franse rijk kent geen provincies meer, maar slechts departementen, aan welker hoofd een prefect staat, die door de regering van het rijk benoemd wordt.

Deze geweldige centralisatie van het gezag is een gevolg van het beginsel der revolutie, dat met historisch gevormde rechten generlei rekening houdt.

Wat ons eigen land betreft, dit heeft ook ten opzichte van de provinciën de invloed en werking der Franse revolutie ondergaan, al is het niet in die mate als dat in Frankrijk het geval geweest is.

De oude namen der provinciën zijn er in gehandhaafd, doch sinds 1815 hebben de provinciën zeer veel van hun macht in het bestuur van hun eigen aangelegenheden verloren; hetgeen alleen reeds daar uit blijkt, dat de Staten der provinciën in den regel slechts twee malen in een heel jaar ter vergadering bijeengeroepen worden, en dan nog slechts onder bepaalde voorwaarden en in zaken van nader aangewezen aangelegenheden.

Het is wel zeer gewenst, ja in zekere zin zelfs noodzakelijk, waarvoor steeds meer stemmen opgaan, dat de Staten der onderscheidene provinciën groter zeggingschap bekomen om de speciale zaken en belangen, hun provincie rakende, Zelf te behandelen en te besturen.

Dit is alleszins redelijk. Het vindt zijn steun in de historie van ons volk en van de provinciën zelf.

De rechtmatige zeggingschap van de Provinciale Staten in eigen zaken is door het beginsel der revolutie, dat ten deze is toegepast, maar al te zeer geweld aangedaan.

Gewis, in deze is een wijziging een geboden zaak, niet in die zin, dat de Staten als souvereine colleges zullen kunnen optreden, hetgeen in strijd met het algemeen landsbelang zou zijn en uit dat oogpunt ook allerminst aan te bevelen zou zijn, daar het allicht op schade van het algemeen welzijn des volks uit zou lopen; maar toch wel in die zin, dat elke provincie niet op zulk een wijze als thans het geval is in haar rechten en vrijheden beknot wordt, en elke provincie een ruime gelegenheid bekomt om de eigen zaken en belangen zelf te behartigen door middel van haar Staten. Deze toch zijn uit de aard der zaak in verreweg de meeste gevallen veel beter op de hoogte met de toestand himner provinciën dan een algemeen rijkscoUege, omdat hun leden daar zelf in wonen. Daarbij komt nog, dat zij ook veel warmer voor hun provincie gevoelen dan een buitenstaander.

Daarom pleit èn om de historische rechten, èn om een betere behandeling van de specifiek provinciale aangelegenheden er alles voor, dat de bevoegdheid der Staten aanmerkelijk uitgebreid wordt.

Als wij nu voor een grotere bevoegdheid der Staten het pleit gevoerd hebben, mag daaruit echter niemand afleiden, dat de autoriteit der Staten geheel te niet is gegaan, zodat er niets van het zelfbestuur door de Staten is overgebleven, en allerminst daaruit de conclusie trekken, dat het nu nagenoeg van geen belang is, uit welke leden de Staten zijn samengesteld. Dit is integendeel ter dege nog immer van groot belang.

Het is stellig van grote betekenis, welke personen leden der Staten zijn, en vooral niet minder van betekenis door welke beginselen dezen geleid worden.

Doch over de huidige betekenis der Provinciale Staten, alsook over de werkzaamheden der Statenleden, alsmede over het grote gewicht, dat er personen in de Staten gekozen worden, die tegen de tijdgeest in als voorstanders van de oude, beproefde waarheid in de vergaderingen der Staten getuigen, zuUen wij in dit artikel niet handelen, maar zijn wij voornemens nader in één of meer artikelen in , , De Banier" te handelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 maart 1954

De Banier | 8 Pagina's

De Provinciale Staten

Bekijk de hele uitgave van donderdag 18 maart 1954

De Banier | 8 Pagina's

PDF Bekijken