Bekijk het origineel

Brief uit Zeeland

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Brief uit Zeeland

4 minuten leestijd

CCC.

Voor de driehonderdste maal mag uw briefschrijver zich neerzetten om een brief te schrijven. Het mag wel een wonder heten, dat hij nog kan, want het leven is verbeurd en de dood verdiend, en we hebben ook geen recht op vrede in het land en onder het volk. Geen recht, o, wat menen wij rechten te hebben.

Och, mocht God ons maar aan onszelf ontdekken, opdat we leerden inleven wat genade is en dat genade nodig is.

Over velerlei onderwerpen is reeds geschreven, en ook niet altijd nieuws over of uit Zeeland gemeld.

Uw briefschrijver vraagt zich wel eens af of wel begrepen wordt wat het de hoofdredacteur kost om telkens maar een Banier vol te krijgen op de manier, waarop die gevuld wordt. Och, als maar alles wat voorkomt wordt opgenomen, dan is er mogelijk minder moeite. Maar om ons volk voor te lichten en te wijzen op de weg, die het te gaan heeft, is er meer nodig.

Het is zo gauw gelezen, maar niet zo gauw op papier gezet. En op papier zetten is ook nog niet zo moeilijk als et maar stof is.

Er wordt voorhchting verwacht, en dat is ook hoog nodig. Maar de één wil dit en de ander dat. De één heeft moeihjkheden op dit terrein en een ander weer op een ander terrein. Ook wordt wel eens vergeten, dat het niet mogehjk is om ieders persoonhjke moeilijkheden aan een beschouwing te onderwerpen en daarin raad te geven.

Ook is „De Banier" een ander blad dan een kerkehjk blad. Ook is de partij een staatkundige partij, die niet tot taak heeft om allerlei gewetensvragen tot oplossing te brengen.

De voorhchtmg moet zich dus beperken tot het staatkundige leven.

Ook moet in acht worden genomen, dat jr een deel onder ons volk is, dat wel de Staatkundig Gereformeerde Partij steunt, gelukkig, maar dat toch eigenlijk niet zo veel gevoelt voor voorlichting op staatkundig gebied. Dat deel wil wat anders. Nogmaals, het is een zware taak voor de hoofdredacteur om „De Banier" zo te vullen, dat het blad geliefd wordt.

Als uw briefschrijver daarop ziet, dan is ma taak wel gemakkelijk. Hij heeft niet (Je verantwoordelijkheid, dat het blad vol komt. Hij kan, als hem de stof ontbreekt, desnoods wel een keer niet schrijven. Zo is het met de hoofdredacteur niet.

Uw briefschrijver gevoelde behoefte om dat eens te schrijven, ook al om aandacht te vragen voor de zware taak, die de hoofdredacteur heeft, maar ook om wat welwillendheid te vragen, als niet alles, wat geschreven wordt, met dezelfde gevoelens wordt gelezen.

Zo een enkele maal komen wel eens brieven in naar aanleiding van het geschrevene. Het behoeft wel geen betoog, dat die zeer welkom zijn, want dan is er meestal weer stof tot een antwoord, ook al komt het wel voor, dat het antwoord niet voor pubHcatie vatbaar is en dan persoonlijk wordt toegezonden.

Maar zoals het voor een spreker gemakkelijk is als hij gevoelt dat er contact is met de hoorders, dat er afnemers zijn, zo is het ook voor een schrijver.

De tijden zijn moeilijk, verwarrend, ja er is mischien aanleiding om die te noemen: revolutionnair, althans zeer veranderlijk. Reeds daarom is de voorlichting zo moeilijk. Er komen telkens weer nieuwe zaken de aandacht vragen.

De grondbeginselen blijven dezelfde, dat is wel een steunpunt, maar de omstandigheden kunnen wel nopen tot verandering van de manier van bestrijding. En dan moet wel gevraagd worden: Wie is daartoe bekwaam?

De verantwoordelijkheid is groot. De pers wordt wel genoemd de koningin der aarde. Zij heeft een grote invloed. Daarom eist elk woord wel overweging. Is die voorlichting niet juist, wordt daardoor iemand op een verkeerd pad geleid, dan draagt de schrijver daarvoor verantwoordelijkheid. Is de voorlichting juist, en wordt die niet gevolgd, dan is de verantwoordelijkheid voor de persoon, die ze niet volgt.

Och, mocht ons volk toch maar nauw bij Gods Woord leven. De wereld gaat voorbij met al zijn begeerhjkheden, maar die de vwl Gods doet, blijft in der eeuvngheid. De tijd snelt door. Ieders leven gaat door. De mens is voor een eeuwigheid geschapen. Eenmaal zal de tijd ophouden. Wat zal het dan zijn als het eeuwigheid voor ons wordt? Overheersende vraag voor ieder, maar ook van invloed op onze houding in het politieke leven.

Uw Zeeuwse Briefschrijver

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 oktober 1954

De Banier | 8 Pagina's

Brief uit Zeeland

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 oktober 1954

De Banier | 8 Pagina's

PDF Bekijken