Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

PARLEMENTAIR LOGBOEK

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

PARLEMENTAIR LOGBOEK

9 minuten leestijd

WEER COMPLEET

We zijn weer compleet. De SGPfractie, die door het verblijf van onze 'derde man' in Colombia tijdelijk was teruggebracht tot een tweemansfractie, is weer op volle sterkte. Vorige week donderdagmiddag mocht het echtpaar Van der Staaij met hun zoontje Michael weer terugkeren op Schiphol. Bijna acht weken verbleven ze in het Zuidamerikaanse land. In De Banier is er al een paar keer aandacht aan besteed.

Maar ook al was de familie Van der Staaij dan ver weg, het contact met het thuisfront werd bepaald niet verloren. Zo bleek het via de moderne communicatiemiddelen heel goed mogelijk om ondanks de grote afstand, kennis te nemen van de vele ontwikkelingen in Nederland. De (digitale) kranten werden, zo bleek ons op het Binnenhof, in Colombia goed gelezen. Bijna dagelijks gingen er dan ook mailtjes heen en weer over de Atlantische Oceaan, op sommige dagen zelfs meerdere. Op die manier bleek het zelfs mogelijk om vanuit Colombia actie te ondernemen over de 'kwestie-Leeuwarden', inclusief een Opinie-bijdrage voor het Reformatorisch en het Nederlands Dagblad.

'LEEUWARDEN'

Over 'Leeuwarden' gesproken. Amper waren de woorden van VVDvoorman Dijkstal en zijn collega De Graaf over de intolerantie van o.m. de SGP koud, of dat wat al een beetje in de lucht hing en door ons gevreesd werd, gebeurde: in Leeuwarden is een ambtenaar van de burgerlijke stand die moeite heeft met het sluiten van een 'homohuwelijk' in grote moeilijkheden gekomen omdat zij weigert mee te werken aan zo'n huwelijk. En dat, ondanks het feit dat er in die gemeente diverse ambtenaren zijn die zo'n huwelijk wél willen sluiten. Wie is er eigenlijk (in)tolerant?

Het heeft er overigens alle schijn van dat we hier te maken hebben met een provocatie van enkele radicale elementen uit de 'homobeweging'. Zoals gezegd, in de gemeente Leeuwarden zijn er meerdere (bijzondere) ambtenaren van de burgerlijke stand. Slechts een, mevrouw Eringa, heeft moeite met het 'homohuwelijk', de anderen geen van allen. Dat gegeven was bekend, en juist zij werd door de 'heren' uitgekozen om hun 'huwelijk' te sluiten. Wie dan tóch nog volhoudt dat dat dit geen bewuste en voorgekookte actie is, heeft de schijn wel heel erg tegen, om maar geen ander en duidelijker woed te gebruiken.

Toen de eerste berichten hierovrr naar buiten kwamen, trok de S."? Pfractie direct aan de bel bij stadssecretaris Kalsbeek van Justitie. De ChristenUnie tekende de vrager later mee. De staatssecretaris v\ rd in de vragenreeks aan haar eigün uitspraken plus die van haar vc'; rganger Cohen bij het debat ovt het 'homohuwelijk' herinnerd, namc-^jk dat voor dit soort problemen alt d een praktische oplossing moge!, < moet zijn dan wel mogelijk moe worden gemaakt. Daarover was ook overlegd met o.a. de Veren; ging Nederlandse Gemeenten, VNG. Nu dreigt dat een gewete: s- bezwaarde ambtenaar tóch het eld moet ruimen, moet de regering ' wr toezeggingen in beide Kamers - n de Staten-Generaal gedaan, no^omen.

Aan het antwoord van de staats - - cretaris, dat inmiddels binnenkv. im, zitten twee kanten. Geruststeller. is dat ze duidelijk door laat scherr, ren dat ook zij weinig gelukkig . met de gang van zaken in de Fr ose hoofdstad. Ze heeft dat te beste' i- der plaatse ook laten weten. Anr.erzijds blijkt echter ook dat er voc. de regering op dit punt weinig moe - lijkheden zijn om, als het in Leei, < varden misloopt, met succes te in; -^rveniëren. Kortom: eerst nu maor even afwachten hoe de situatie ; • ch ontwikkelt. Daarna zullen we al; SGP, indien maar enigszins mogelijk, verdere stappen dienen te z-tten ten behoeve van gewetensbc^ zwaarde ambtenaren.

ONPARLEMENTAIRE TAALGEBRUIK

Onparlementaire woorden en u'-drukkingen horen niet in de Ha.'delingen van de Tweede Kamer, dr; t is het officiële verslag van wat er s gezegd en gedaan. Als onparlementair taalgebruik wél in de c'iiciële porlementsverslagen worden afgedrukt, blijft er van dat begrip niets meer over. Het is tegen de achtergrond van deze opvatting dor de SGP bij monde van kamerlid Van den Berg, zich verzette tegen het voorstel van het Kamerpresidiu: -"! om de voorzitter de bevoegdheid ^ ontnemen om beledigingen en ander grove taal uit de Handelingen ie weren. In een samenleving waar het taalge- bruik verruwf en de omgangsvormen .reeds grover voorden, moet de Tweede Kamer het goede voorbeeld geve'. Dat voorbeeld geeft de Kamf ^ niet als er in de officiële stukken .'Dortaan v/oorden en uitdrukkingen komen te staan die niet door de b> : "jgel kunnen. Een van de argumen; ? n die daar tegenin worden gebr-jcht, is dot fiet scfiroppen van die V oorden geen zin heeft, omdat de pyi's ze v/él publiceert of uitzenc' Op zich is dot v^aor, maar, rede-- eerde Van den Berg, dat gegc 'en ontslaat de volksvertegenwoo'Jiging niet van haar voorbeelcfunctie. leder heeft z'n eigen verantv/oordelijkheid en moet die zelf "laar invullen. De SGP-v/oordvoeraer noemde in dat verband de Hancelingen van de Tweede Kamer een - oort "morele standaard".

Om zijn wens kracht bij te zetten dienae de SGP-woordvoerder een ame' dement in. Net als in 1 993, toen er een exact gelijke discussie speelde, hoopte de SGP'er op de steun van een meerderheid van de Kan- r. Toen waren de fracties van CD/, VVD, GPV en RPF het met de SGP eens, evenals het GroenLinkskam^'rlid mevrouw Brouwer.

Hoe net dit keer afloopt, is op het morrent van het schrijven van dit logboek nog niet helder. Vast staat dot r 9t SGP-omendement de steun krijg- van het CDA en de Christen Unie Doorslaggevend is nu het sterr .'edrog van de VVD-fractie. Woc dvoerder Passtoors liet weten wel ypathiek tegenover het SGPvoor rel te staan, maar het achterste van zijn tong liet hij nog niet zien. Hopelijk neemt hij en neemt zijn fracte een voorbeeld aan VVDwoo: dvoerder Wiebenga, die zich in 1', '93 door de argumentatie van Van den Berg liet overtuigen en uiteindelijk voor stemde.

BSE-RUIMINGEN

Wac. de SGP al geruime tijd op aan Kad gedrongen, deed minister Brink!lorst van Landbouw afgelopen week Hij versoepelde zijn rigoureuze rurningsbeleid bij BSE. SGP-fractievoorzitter Van der Vlies, die hier °l ee; paar keer op had aangearongon, was dan ook tevreden met (Jeze Dijstelling van het beleid. Al van meetaf aan was duidelijk, mede °P basis van wat veterinaire en andere deskundigen daarover hadden gemeld, dat het ruimen van een heel bedrijf (inclusief katten!) als er bij één koe BSE was geconstateerd, volstrekt zinloos is.

Tegen deze geluiden in, bleef de bewindsman bleef zich echter verschuilen achter Europese regels. Inmiddels is gebleken dat de Europese regels lang niet zo drastisch zijn als de minister wilde doen voorkomen. De Duitse minister Künast ging haar Nederlandse collega trouwens al voor. Jammer dat de minister het SGP-pleidooi niet eerder ter harte heeft genomen. Dan zouden er vele dieren gespaard hebben kunnen blijven.

BEJAARDE KANKERPATIËNTEN

Minister Borst moet met een plan van aanpak komen voor bejaarde kankerpatiënten. Alleen zo kan er adequaat en tijdig worden ingespeeld op de hoogstwaarschijnlijk sterke toename van het aantal bejaarde kankerpatiënten in ons land. Dat was de strekking van schriftelijke vragen die onze fractievoorzitter. Van der Vlies, stelde aan minister Borst van Volksgezondheid.

Aanleiding voor Van der Vlies' vragen is de jaarrede van voorzitter Oosting van het Koningin Wilhelmina Fonds (KWF). Deze wees er tijdens de jaarvergadering van zijn organisatie op dat door de vergrijzing het aantal bejaarde patiënten sterk toeneemt. Ook het aantal bejaarde kankerpatiënten, die dikwijls aangewezen zijn op een andere behandelmethode dan reguliere kankerpatiënten, zal toenemen. Dat moet hoe dan ook gevolgen hebben voor het aanbod van voorzieningen voor deze doelgroep.

De SGP vindt dat de regering er daarom verstandig aan zou doen om nu reeds rekening te houden met de voorspelbare ontwikkelingen. Het aanbod van voorzieningen voor de behandeling, verzorging en opvang van bejaarde kankerpatiënten kan niet ineens 'met een druk op de knop' worden bijgesteld. Daarom moet de regering in de planning nu al anticiperen op de te verwachten toename van de vraag om zorg en verpleging.

WATERBEHEER

Wie anders, dan 'onze' Van den Berg zou namens de SGP-froctie het woord hebben gevoerd bij de nota Waterbeheer in de 21^ eeuw. Een kolfje naar zijn hand, en, naar het zich laat aanzien, en in het licht van zijn aankondiging in de vorige Banier, misschien wel het laatste grote 'waterdebat' waar hij in de Tweede Kamer als kamerlid aan deelnam.

Zoals we van de SGP-froctie gewend zijn, benadrukte Van den Berg ook dit keer weer dat als het gaat over waterbeheer, er maar één ding voorop staat. Dat is de veiligheid. Natuurlijk zijn er ook andere respectabele dingen waar je bij onze omgang met het water aan kunt en mag denken, zoals het behoud van natuurwaarden, het verbeteren van recreatieve voorzieningen en het combineren van ruimtelijke functies, moor de veiligheid staat toch echt bovenaan. Wie de onvoorstelbaar verwoestende kracht van het water kent en op zich in laat werken, kon niet anders dan deze conclusie onderschrijven. Van den Berg wees in dit verband op de waarschuwing van een oud-hoofddirecteur van Rijkswaterstaat, die stelde dat Nederland veel minder veilig is dan op grond van de wettelijk vastgestelde overschrijdingskansen verwacht mag worden.

Echt positief over de door staatssecretaris De Vries geproduceerde nota was de SGP-afgevoordigde overigens niet. Het hardst viel Van den Berg de staatssecretaris over het veel te algemene karakter van het stuk. Het kabinetsstandpunt kent nauwelijks horde taak- en normstellingen. De voorstellen gaan niet vergezeld van een concreet maatregelenpakket en er is geen adequate financiële vertaling.

Een duidelijk manco is verder dat er nog grote onduidelijkheid is over de vraag of dot wat de regering op het gebied van het waterbeheer aankondigt, ook daadwerkelijk uitgevoerd kon worden. Vaak is het een zaak die moet worden aangevat door het Rijk én de provincies én de gemeenten én de waterschappen. Is niet duidelijk wie wat doet en hoe de verantwoordelijkheden zijn verdeeld, dan is het risico groot dat alle mooie voornemens gewoon verzanden. Zeker waar het gaat over water en het beheer ervan, moeten we dat zien te voorkomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 juli 2001

De Banier | 20 Pagina's

PARLEMENTAIR LOGBOEK

Bekijk de hele uitgave van donderdag 5 juli 2001

De Banier | 20 Pagina's

PDF Bekijken