Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Scheiden doet lijden

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Scheiden doet lijden

5 minuten leestijd

Langer dan gebruikelijk is, zit ik te denken waar deze bijdrage aan ons partijorgaan over moet gaan. Moet ik de vinger leggen bij de felle campagne die nu nog woedt, maar als deze woorden de lezers onder ogen komen, is beslecht? Moet het gaan over de vele vragen die mij bereiken over wat ik nu met al die vrije tijd die er aan zou komen, moet gaan doen? De bezorgdheid over de mogelijkheid dat ik wel in een diep zwart gat zal vallen, is vrij breed, als ik mag af gaan op de mensen die er mij over aanspreken. Wanneer zal ik de laatste bijdrage leveren? Dit is de 590ste, als ik mij niet heb verteld. Ooit ermee begonnen toen ik in 1986 lijsttrekker werd, binnenkort ben ik noch lijsttrekker, noch fractievoorzitter, noch Kamerlid meer. Aan alles komt een keer een eind. Dus ook aan deze rubriek. Er zijn nog geen afspraken gemaakt over de laatste. Dat komt vast binnenkort. Scheiden doet lijden. Het is een oude wijsheid. Ik voel er wat van dat Aan scheiden lijden verbonden is.

Afscheid nemen van iets wat zo totaal beslag op je dagelijkse leven legde, stemt weemoedig. Wat zijn deze jaren snel gegaan. Wij vliegen door de tijd die God ons schenkt heen, wij brengen onze jaren door als een gedachte. Wat groot als we onze dagen hebben leren tellen en zo een wijs hart mochten ontvangen. Dan hebben we ook te stellen met alle tekorten die in de loop van die jaren zijn opgebouwd. Gezwegen, waar we eigenlijk hadden moeten spreken. Gesproken, waar we beter maar hadden kunnen zwijgen. Is het allemaal wel tot eer van God geweest? Een mens bedoelt gemakkelijk zichzelf. Wie komt er als puntje bij paaltje komt, zonder schuld vandaan? Ik niet! Dat stemt niet alleen weemoedig, maar als het goed is ook ootmoedig.

Maar dat niet alleen, het stemt ook dankbaar. Dankbaarheid om de gezondheid en de mogelijkheid om het te hebben mogen doen. Het is immers alleen Israëls God Die krachten geeft. Daarom komt alleen Hém daarvoor de dank toe. Maar ook past een woord van dank aan onze partij die mij haar vertrouwen schonk. Ik denk ook aan het meeleven van hoofdbestuur en leden en vele anderen. Dat heb ik altijd zeer gewaardeerd. Ook de kritiek, meestal opbouwend, soms anders. Ook dat is nodig en nuttig, om een beetje in de buurt van de grond te blijven.

Hoogmoed hoeven we niet te leren, dat kennen we vanuit onszelf van nature. Ootmoed echter, moet worden geleerd en steeds weer opnieuw worden geleerd. Ieder die mij meer van nabij kent, weet hoe verlegen ik kan zijn met aandacht voor mijn persoon en complimenten die men meent mij te moeten toe voegen. Wat hebben we gedaan, wat we niet schuldig of verplicht waren te doen? En wat hebben we, wat we niet hebben ontvangen? Wijze woorden van de apostel Paulus.

Na 9 juni D.V.
Van harte hoop ik dat we als partij een goede uitslag mogen krijgen. Onze kiezers staan bekend om hun honkvastheid, hun trouw aan hun partij. Moge die houding opnieuw bevestigd zijn. Maar verder kun je met enige ongerustheid de uitslag tegemoet zien. De peilingen – toegegeven, voor wat ze waard zijn! – wijzen op winst voor partijen die op zichzelf ver van ons weg staan in het politieke spectrum.

Algemeen wordt verwacht dat er een moeilijke periode komt van formatiebesprekingen. Laten we hopen dat politiek linkse krachten geen te vrij spel krijgen. en dat de kansen voor een vervolg op “paars” van de jaren negentig van de vorige eeuw niet voorhanden zullen zijn. Bijvoorbeeld de vrijheid van onderwijs zou dan wel eens ernstig ter discussie kunnen komen te staan. Ook de koopzondagen en de plaats van de zondag in onze samenleving meer algemeen, om nog maar een voorbeeld te noemen. en hoe zal het dan gaan met de medischethische thema’s, als abortus en euthanasie? Zal er ruimte komen voor levensbeeindiging op verzoek als men vindt wel met het leven klaar te zijn, zoals men dat dan uitdrukt? Deze en dergelijke vragen wellen in je gedachten op.

Laat er gebed mogen worden gevonden tot God om een dergelijke politieke situatie af te wenden. Laat er ook gebed zijn om wijsheid en kracht voor hen die tot zware verantwoordelijkheid zijn geroepen, waaronder ook onze eigen vertegenwoordigers. We wensen onze nieuwe fractie uit de grond van ons hart de nodige standvastigheid en bewogenheid toe om haar weg te vinden in de arena van Den Haag. Zeg maar iets van wat de drie vrienden van Daniël kenden toen zij in het dal van Dura op de proef werden gesteld. Van harte hoop ik ook dat ze zich mogen gedragen weten door het gebed van een toegewijde achterban, van een mee worstelend en mee dragend thuisfront. tot eer van God en tot heil van ons land en volk.

5 juni 2010

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 juni 2010

De Banier | 24 Pagina's

Scheiden doet lijden

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 juni 2010

De Banier | 24 Pagina's

PDF Bekijken