Getuigenis
In het begin van de Hervormingsmaand, verscheen in „De Waarheidsvriend" een openlijk getuigenis, onder bovenstaande titel. Deze hartekreet, ondertekend door een aantal hoogleraren en vooraanstaande personen in de Nederlandse Hervormde Kerk, ontstaan door de verontrusting over de hoogst ernstige crisis, waarin kerk en theologie zijn terecht gekomen, is bedoeld als een positief woord, „pro het geloof van de Kerk aller eeuwen, al brengt dat vanzelf mee dat wordt afgewezen wat dit geloof door eenzijdigheden of zelfs ontkenningen ondermijnt."
Eerst wordt in het „getuigenis", gericht „Aan de gemeente van Jezus Christus, " een korte schets gegeven van de huidige kerkelijke en geestelijke situatie.
„Ons getuigenis is noodzakelijk geworden, omdat wij steeds opnieuw merken, dat veler prediking en theologie niet meer ten doel hebben dezelfde bijbelse dingen van het Evangelie anders te zeggen met het oog op de nieuwere vragen van de tijd, maar om geheel andere en nieuwe dingen te zeggen, waarin de boodschap van het Woord Gods niet meer doorklinkt."
Daarom presenteren de samenstellers geen nieuwe belijdenis, maar bedoelen zij slechts de gemeente, die „moedeloos, onzeker en wankelmoedig dreigt te worden, omdat zij heen en weer geslingerd wordt onder invloed van allcr'ei wind van leer', , te bemoedigen dOv.r t? gclulcen van de „dingen, die onder ons volkomen zekerheid hebben.
Zij willen op die punten Cc nadruk leggen, die heden op ondeugdelijke •."•.'> : ".doï! bestreden of verzwegen worden. rccpen op: „op die en die punten, waarop het ihans zo moeilijk ligt, met de Kerk der eeuwen te belijden en u voor die belijdenis niet te schamen, maar die met vreugde en moed uit te dragen, ook al wordt u thans met enig medelijden gadegeslagen, omdat u nog „zo ver" niet bent. Wij roepen u bij dezen op „zo ver" nooit te gaan!"
Na de situatietekening, waarin op veel uitingen van de moderne theologie gewezen wordt, doorgedrongen tot op de preekstoel, volgen een zevental geloofspunten.
Het zijn fundamentele geloofspunten, die „eeuwenlang de gemeente van Jezus Christus hebben gedragen in haar leven en arbeid; ze dienen ook nu beleden te worden tegenover alle aanvechtingen van deze tijd."
In elk punt wordt er een „ketterij" en/of een eenzijdigheid weerlegd vanuit de Bijbel en de belijdenis van de Kerk.
We geven geen volledige, weergave, daarvoor is de ruimte beperkt, maar, cie diepste bedoeling van dit stukje is, dat elke lezer, die meleeft met het wel en wee van de Kerk, dit „getuigenis" aanschaft, leest en herleest. Deze brief is te verkrijgen door storting van ƒ 0, 40 per stuk op giro 1645764 t.n.v. de heer C. Mackaay, Koningsbergerstraat 5, Utrecht.
Van elk geloofspunt geven we enkele flitsen aan u door:
1. Er wordt op gewezen, dat de liefde tot God niet samen valt met de liefde tot de naaste, maar dat de liefde tot de naaste, alleen mogelijk is op grond van de liefde tot God. Daarom is de prediking, want God bedient zich van de middelen, onmisbaar!
2., De (goede) werken zijn niet de grond van de zaligheid (31 oktober!), maar het gaat om de rechtvaardiging van de goddeloze door onverdiende genade. Het heil komt van God en als vruchten van dankbaarheid: goede werken. Rechtvaardiging èn heiliging horen bij elkaar in deze volgorde.
3. De verzoening is geen menselijk werk, dat werpt ons terug op de goede werken. „De verzoening is alleen mogelijk door voldoening, door het offer van Jezus Christus aan het Kruis van Golgotha."
4. In dit punt worden als onwrikbare fundamenten van het christelijk geloof beleden: de vleeswording, kruis en opstanding. Wij willen niets anders weten d.an Jezus Christus en die gekruisigd. Dit gericht tegen de moderne vrijzin-•tighc. 1, waarin Jezus gezien wordt als voorlurela en «".Is revolutionair.
5. De opstanding van Christus wordt beleden als goddelijk heilsfeit. In Hem breekt het Koninkrijk Gods door, wat straks volkomen zal worden, door het oordeel heen.
Hier tekenen oprichten. God bedient zich van mensen, maar „mensen zijn echter nooit meer dan mede-arbeiders: het eigenlijke werk is door God gedaan, wordt door God gedaan en zal door God gedaan worden."
6. Een theologie en prediking, die God afhankelijk maken van de historische ontwikkelingen, verwerpen de ondertekenaars. Zij belijden, en wij met hen, „een God, die hoog boven allen en alles verheven is in volstrekte soevereiniteit en nochtans in en door alles en allen Zijn werk doet en doorzet, in oordeel en genade." Ze bestrijden ook het lonken naar de revolutie,
7. In het laatste punt stellen ze, dat het christelijk geloof een persoonlijke zaak van wedergeboorte, geloof en bekering is. We moeten de zonde niet zoeken in de politieke en maatschappelijke strukturen, want dan ga je er van uit dat de mens goed is. De prediking der Kerk moet oproepen tot persoonlijk geloof en bekering. Het gaat in de eerste plaats om de nood van de enkeling, om een persoonlijk gerichte prediking. Naast de vraag: „Hoe komt God aan Zijn Eer? " (Calvijn), is er de vraag: „Hoe krijg ik een genadig God? " (Luther).
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 12 november 1971
Daniel | 16 Pagina's
![Getuigenis](https://www.digibron.nl/images/generated/daniel/reguliere-editie/1971/11/12/1-thumbnail.jpg)