In memoriam: kand. M. Aleman

Op maandag 12 oktober is van ons heengegaan Maarten Aleman. Kand. M. Aleman was geen geboren Elspeter. Zijn wieg stond in Ouddorp. Daar zag hij op 11 april 1939 het levenslicht. Dat was zijn eerste geboorte. Hij is dus goed 70 jaar op deze aarde geweest. De Heere vond het lang genoeg. Hij verlangde naar Zijn kind. Het kind verlangde naar huis. De liefde was soms dwingend. ‘Liever vandaag, dan morgen’, zei hij dan. Zaterdagavond werd bij zijn bed hoofdstuk 49 uit het Genesisboek gelezen. Jakob lag op zijn sterfbed en sprak zijn zonen aan. In dat hoofdstuk staan die tere woorden ‘Op Uwe zaligheid wacht ik, o HEERE’. Jakob wachtte! Hij verwachtte die stad die fundamenten heeft. Zo was het ook met kand. Aleman. Na die avond heeft hij geen woord meer gesproken. Hij was uitgesproken.

Kand. Aleman is enige jaren ziek geweest. Toch mocht hij in die periode het Woord Gods nog op vele kansels bedienen. Het Woord Gods verkondigen was zijn liefste bezigheid. Hij bracht Zijn Woord op de kansel. Niet zijn eigen woord. Gods Woord was hem lief geworden. De HEERE had de prediking van ds. S. de Jong in Ouddorp in zijn leven willen zegenen. In de pastorie heeft hij van dat grote wonder mogen getuigen. Zijn tweede geboorte! Een Adamskind wordt een Koningskind! Dat geheim droeg hij in alle teerheid mee. Toch sprak hij daar niet veel over. Hij was bang voor zichzelf. De mens gaat zo gauw de hoogte in. Woorden schieten trouwens tekort om dat grote geheimenis te vertolken. Op zijn ziekbed is het gaan veranderen. De HEERE schonk hem een tong om van die onverdiende genade te getuigen.

Kand. Aleman heeft vele jaren, door zijn daden in Gods Koninkrijk, mogen getuigen. Vele jaren mocht hij werken voor de zending en de evangelisatie. Kand. Aleman wilde niet in het middelpunt van de belangstelling staan. Daar had hij een afkeer van. Het ging niet om zijn naam. De Koning van de kerk diende centraal te staan. De HEERE voegde bij de daad ook het woord. Op Zijn tijd! Toen gunde hij ons een blik in de diepste roerselen van zijn ziel. Dan gebeurt er iets moois. Dan komt het tot een ontmoeting voor Gods aangezicht. Ontroerende ogenblikken! We hebben zijn worstelingen meegemaakt. ‘Anderen gepredikt, zelf verwerpelijk, dominee!’ Wat een aanvechting! Maar ook gehoord hoe de HEERE hem lieflijk leidde in grazige weiden. Dan viel alle schuchterheid en zijn aangeboren verlegenheid weg en lag hij met gevouwen handen en de ogen gesloten te vertellen. De weg naar de kansel was afgesloten. De HEERE veranderde zijn ziekbed in een predikstoel. De zwijgende en bedachtzame kand. Aleman werd doorzichtig tot op zijn Zender.

Maandagmiddag heeft de HEERE Zijn moegestreden kind thuisgehaald. Eén- en andermaal zei hij: ‘Maar blij vooruitzicht, dat mij streelt! Ik zal, ontwaakt, Uw lof ontvouwen, U in gerechtigheid aanschouwen, verzadigd met Uw Godd’lijk beeld.’ Nu mag hij de kroon aan Zijn voeten leggen! ‘Zijn Naam moet eeuwig de eer ontvangen.’ Onder grote belangstelling is hij op vrijdagmiddag ter aarde besteld. In de kerk is gesproken over Psalm 86:12. Ds. W. Pieters mediteerde op het kerkhof. Nadat André een gedicht had voorgelezen, eindigde de oudste zoon Kees met een dankwoord. De HEERE ondersteune mevrouw Aleman en Hij doe ervaren dat Hij de wees en de weduwe staande houdt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen