Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

In 't grillige grensgebied tussen dijk en water

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

In 't grillige grensgebied tussen dijk en water

3 minuten leestijd

Er zijn mensen, die het een „troosteloos" landschap vinden in deze tijd van het jaar misschien wel de meesten maar er zijn er óók, voor wie de verlatenheid, de stilte en de weidsheid van het landschap rondom onze rivieren juist het tegendeel van troosteloos betekent. Als zij door het waterige land met de verre horizonten banjeren, ervaren zij die oorden, waar „men" niet zómaar komt, of die moeilijk te bereiken zijn met de moderne vervoersmiddelen, als een refugium een schuilplaats, hoe onbeschermd ook tegen de weersinvloeden.

Niet de beschuttenae bosranden kiezen zij om „uit te blazen", maar de bolle winden en de wilde wolkenpartijen. Oók het land, dat hun oorspronkelijker aandoet dan welk ander Nederlands landschap. Vergezichten, die zó van de doeken van oude meesters konden zijn verplaatst naar de werkelijkheid van deze eeuw. 

Het is niet meer dan een handjevol liefhebbers, dat op een vrije middag de natuur van deze grote wereld kiest. Zij vinden het juist heel goed zo en daarom doen we die enkelingen, misschien geen plezier met deze foto-reportage. Want het blijft natuurlijk waar, dat het 't mooist is waar anderen wegblijven... Waar nog niet al te veel ontdekkingen in de natuur zijn gedaan en waar de grote massa het wellicht te winderig en te koud vindt.

Maar de boorden van onze rivieren zijn zó uitgestrekt, dat er in deze grote ruimte nog best een paar liefhebbers kunnen worden ondergebracht. Zeker nog wat mensen die er met de auto komen, want die nippen maar even aan het mooie. Ze zijn zo weer weg.

Dit dorado aan de IJssel, op een zuchtje afstand van de Veluwe, waar een fotograaf een middag rondzwierf, is er voor de fietsers en de wandelaars voor de zwervers langs de anken en de kolken, de uitgebaggerde gronden, die voor een deel nog in verbinding staan met de IJssel, en de kleine zelfstandige meertjes, die alleen bij heel hoog water een slok van buiten meekrijgen. 

Wie er komt, ontmoet er alleen de stilte, de regen, de wind en de wolken de sfeer van de donkere dagen voor de Kerst, die de bomen als silhouetten etst op de cameraplaat. Kenners van dit gebied weten, hoe snel die sfeer ineens kan omslaan naar een totaal andere als de zon even doorkomt, de sneeuw er over jaagt, de vorst de poelen en plassen verstijft of in een nieuw seizoen daarna de plantenweelde en het dierenleven het nieuwe jaargetijde tegemoet gaat.

Onder alle omstandigheden van het weer blijft dit oer-Hollandse landschap van de uiterwaarden in diepste wezen gelijk, maar het is juist de belichting van de natuur zelf, die de bezoekers ervaren als een verrukkelijke belevenis.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 18 december 1971

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

In 't grillige grensgebied tussen dijk en water

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 18 december 1971

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken