Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

GESCHIEDENIS VAN HET STADSGEWEST

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

GESCHIEDENIS VAN HET STADSGEWEST

Expansieprobleem Rotterdam

4 minuten leestijd

Een van de 23 gemeenten die het Openbaar lichaam Rijnmond omvatten, is de gemeente Rotterdam. De drukste havenstad ter wereld, waarin eigenlijk de geschiedenis van dit stadsgewest ligt opgesloten.Ruim een eeuw geleden kreeg Rotterdam problemen rond zijn expansie als grote havenstad in opkomst. Men voelde zich ingesnoerd tussen zijn gemeentegrenzen en zag uit naar uitbreiding. In 1886 werd de gemeente Delfshaven bij Rotterdam gevoegd, later volgden Katendrecht, Charlois, Kralingen, Hoek van Holland, Pernis, Hoogvliet, Schiebroek, Hillegersberg, IJsselmonde en Overschie.

naam „slokop". Met argusogen keken de Rotterdam omringende gemeenten naar hun „grote broer"" en velen vroegen zich af hoever de macht van Rotterdam zou reiken. Tot op heden bleek leze tot aan de Maasvlakte - 35 kilometer van het stadscentrum — te komen. Hier deed zich spoedig opnieuw het expansieprobleem voor, want waar moesten de haven- en industrieterreinen komen. Daarvoor was Rotterdam genoodzaakt grond aan te kopen van de aangrenzende gemeenten Rozenburg, Spijkenisse, Geervliet en Heenvliet. De nieuw verworven terreinen werden door Rotterdam als eigenaar aan bedrijven verhuurd. De bouwvergunningen en andere zaken- bleven echter via de besturen van de gemeenten waarvan Rotterdam de grond aangekocht had lopen. Dit gaf echter diverse malen problemen, zodat men ging zoeken naar mogelijkheden om de samenwerking te verbeteren.

Een andere mogelijkheid die ook om samenwerking vroeg was de huisvesting van de arbeiders die in dit havengebied moesten werken.

Ziehier de problemen die in belangrijke mate de grondslag voor een intergemeentelijke samenwerking vormden.

Bij vrijwillige samenwerking krijgt men geen garanties. Diverse problemen ontstonden dan ook door vrees en onwil van diverse Rijnmondgemeenten. De weg naar een verdere annexatie door Rotterdam stuitte af op vrees. Verder hadden enkele gemeenten in de naaste omgeving van Rotterdam zich ontwikkeld tot krachtige bestuurseenheden. Zo telde Vlaardingen rond de 80.000 inwoners en was ook Schiedam naast de Maasstad een krachtige gemeente met een zelfde aantal inwoners. 

Hierdoor was een vrijwillige samenwerking dus minder gewenst geworden. Een andere mogelijkheid bleef over. Een wettelijke vorm van gewestelijke samenwerking, een openbaar lichaam Rijnmond, dat coördinerend moest optreden daar waar iets gemeenschappelijk kon en moest worden gedaan tussen gemeenten.

Experiment

Voor een experiment Is ons volk niet zo makkelijk te vinden, zo ook bij dit nieuwe voorstel. Daarom moest ook jaren gesleuteld worden. Rotterdam liet in die tijd de hoogleraren mr. W. F. Prins en dr. D. Simons een studie beginnen, die in 1958 op tafel kwam en welke studie zo kon worden, aanvaard als een wet. In deze studie werd voor het eerst de naam Rijnmond genoemd. Op deze studie kwam echter zware kritiek van andere Rijnmondgemeentén, die zich bedreigd voelden door Rotterdam.

Inmiddels had ook de regering zich over dit probleem gebogen. Ook in 1958 werd een commissie benoemd onder voorzitterschap van commissaris Klaasesz. Het wetsontwerp dat in 1962 door de minister van binnenlandse zaken bij het parlement werd ingediend stemde in grote trekken overeen met het door deze commissaris Klaasesz gemaakte ontwerp. Het ontwerp kon voor het grootste deel worden aangenomen. Slechts een bezwaar had de Kamer. In het ontwerp werd voorgesteld dat 54 Rijnmondsraadsleden door de bevolking zouden worden gekozen en 27 zouden worden benoemd door de Rijnmondgemeenten. Door middel van een amendement zouden voortaan echter alle leden door de bevolking worden gekozen.

Bevoegdheden

Niet Iedereen was enthousiast over het experiment. Sommigen betreurden de geringe zelfstandige bevoegdheden van Rijnmond, anderen waren weer voldaan dat de meeste bevoegdheden van provincie en gemeenten bespaard waren gebleven.

Op 26 november 1964 werd de Rijnmondwet in het staatsblad gepubliceerd.

De eerste Rijnmondverkiezingen werden gehouden op 2 juni 1965, waarbij meer dan een half miljoen mensen hun stem uitbrachten. Op 14 september van datzelfde jaar kwam de Rijnmondraad voor het eerst bijeen en het werk kon beginnen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 5 maart 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

GESCHIEDENIS VAN HET STADSGEWEST

Bekijk de hele uitgave van maandag 5 maart 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken