Bekijk het origineel

TOEN DE WOLKEN SAMENPAKTEN

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

TOEN DE WOLKEN SAMENPAKTEN

feuüEeton ö3ci^cri:r3ci3ti]i:i]ci::i:3ci:ö^

2 minuten leestijd

De baljuw en Arends verlieten de herberg en zochten elk hun woning op.

Jan Arends was met zijn vrouw en Aal al die weken sinds hij, zij het met een bloedend hart, zijn boerderij die thans in het ijs stond, verlaten had, gehuisvest bij een vriend, die midden in het dorp een flinke woning had.

Andries was er tweemaal geweest in die tijd, maar slechts voor enkele dagen. Dan keerde hij weer terug naar zijn garnizoen, dat niet meer te Bodegraven was, upaar verderop naar het zuiden.

Er waren daar honderden vrijwilligers. En duizenden, die gekomen waren, omdat de Staten geboden hadden, dat van iedere twee weerbare mannen er een onder de wapens komen moest.

Tweemaal was hij er geweest en tweemaal was hij weer vertrokken. Tweemaal was het gezicht van Aaltje, dat zo treurig kon staan met een glimlach overtrokken omdat Arie Mesman met Andries meekwam, maar ook tweemaal was de glimlach verstorven, omdat weer afscheid genomen moest worden. Dan zuchtte zij: „Was de vijand maar uit het land en zaten wij maar weer op onze boerderij!"

En moeder Arends had soms moeite het opstandige hart van haar dochter tot bedaren te brengen: zou de Heere het niet welmaken op Zijn tijd?

Als Jan Arends dacht aan zijn vrouw, aan dat Godsgeschenk voor zijn ziel, die ook wel eens bekommerd kon zijn, dan doorstroomde een dankbaar gevael zijn binnenste. En dan hief hij het hoofd weer op, dat wel eens neerzonk op de borst, als hij daar zijn boerVIERENDERTIGSTE HOOFDSTUK

„Het lijkt of het niet zo koud is", zei Jan Arends de volgende morgen. En hij liep naar buiten om terug te keren met de tijding, dat de wind aan het draaien was, door het zuiden naar de zuid-westhoek.

„Dat betekent dooi", zei moeder Arends.

In haar stem was een vrolijke klank, want over dooiend ijs kon de vijand niet komen. Haar man had haar gisteravond wat ongerust gemaakt met zijn vermoedens.

Jan Arends ging het dorp eens in en vernam al gauw, dat er druk gepatrouilleerd werd. Maar verbaasd was hij, toen men hem vertelde, dat Van Meerwijk reeds in de vroege morgen

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 17 september 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

TOEN DE WOLKEN SAMENPAKTEN

Bekijk de hele uitgave van maandag 17 september 1973

Reformatorisch Dagblad | 8 Pagina's

PDF Bekijken