Bekijk het origineel

Kabinetsformateur Andreotti staat voor loodzware taak

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Kabinetsformateur Andreotti staat voor loodzware taak

Socialisten en Puerto Rico dwarsbomen regeringsvorming

5 minuten leestijd

Deze week is de politieke toestand in Italië weer in een heel nieuw daglicht komen te staan door de opzienbarende verklaring-en van Helmut Schmidt. Volgens de Washington Post heeft hij gezegd dat Italië geen nieuwe kredieten van de grote mogendheden, de Verenigde Staten, Engeland, Frankrijk en West-Duitsland, meer ontvangen zou, als er communisten in de regering werden opgenomen.<br />

De taak van kabinetsformateur Andreotti zal hierdoor moeilijker worden. Oiulio Andreotti is in het buitenland niet bijzonder bekend, maar in Italië wel. Op 31 mei 1947 werd hij staatssecretaris in het kabinet De Gasperi en nadien zijn er maar heel weinig regeringen geweest waarin hij niet één of andere post bekleedde, later meest als minister. Ook binnen zijn partij, de Democrazia Cristiana, werd hij hoe langer hoe meer een man van betekeiüs. Hij is reeds lang de lijsttrekker in Rome. In 1972 kreeg hij daar nog ruim 360.000 voorkeurstemmen. Weliswaar werd dit aantal bij de laatste verkiezingen tot de helft gereduceerd, maar dit was te wijten aan de vele stemmen die uitgebracht zijn op „onafhankelijke" kandidaten. Persoonlijkheid Zijn populariteit blijkt ook wel hieruit dat juist hij vlak voor de verkiezingen in juni een verzoek kreeg om een interview toe te staan aan de redactie van een tijdschrift uit Milaan. Uit de hele publicatie van dit onderhoud blijkt het dat het erom gaat Andreotti voor te stellen als het type van de innemende christendemocraat, die afgebeeld wordt met een brede glimlach. Eerste vraag uit het interview: Misschien nemen straks de communisten de plaats van de DC in de regering wel over. Gaat u dan weer politieke essays schrijven evenals vroeger?.

Antwoord Van Andreotti: Dat weet ik nog niet. Ik zou u er wel aan willen berinneren dat schrijvers in communlstlsche landen lang niet zo ongehinderd en rustig hun gedachten op papier kunnen zetten als wij in Italië wel gewoon zijn!

Juiste voorspelling

Andreotti meende verder dat een grote overwinning voor de linkerzijde niet te verwachten was, waarin hij gelijk heeft gekregen. Veel Italianen hadden volgens hem terecht een afkeer van de PCI van Berlinguer. „Als deze zegt dat de communisten niet meer zijn zoals vroeger, dan geeft de communistische leider daarmee stilzwijgend toe dat het toen voor ons land heel erg geweest zou zijn, als zijn partij aan de macht gekomen was".

Toch met links

Nu komt een gedeelte van het interview dat na de verkiezingen pas goed actueel geworden is. Andreotti was namelijk van mening dat Italië meer Europees moest gaan denken en sterker geïntegreerd moest worden in de EEG. Dan zouden ook socialisten en commtmisten zich meer Europeanen gaan voelen en dan zou het vooruitzicht van een politiek alternatief (d.w.z. het aan de macht komen van de linkerzijde) niet zo'n drama meer zijn als nu, wanneer de communisten in één land aan de macht zouden komen. Deze verklaring, die opgebouwd is uit veronderstellingen, komt uit de mond van Andreotti, één van de rechtse hoofdbestuursleden van de DC. Hij staat dicht bij Fanfani en mijlen ver van Zaccagnini, de linkse partijsecretaris. Deze rechtse christendemocraat geeft blijk van een ongefundeerd vertrouwen in een Europees getint marxisme. Een treffend beeld van het politieke denken in Italië!

Ook op korte termijn is er al een beperkte samenwerking met de communisten mogelijk. Daarbij denkt Andreotti vooral aan projekten zoals de ontwikkelingshulp voor Zuid-Italië. Een grote fractie als die van de PCI mag gerust de wetten die hierop betrekking hebben, helpen voorbereiden. Het is volgens hem onredelijk het recht van het parlement alleen maar te beperken tot het goedkeuren van wetten. Ook de voorbereiding behoort bij de Kamer thuis.

Socialisten

Nog nauwer wilde Andreotti samenwerken met de socialisten en de kleinere partijen. Hij hoopte dat deze partijen bij de verkiezingen niet te veel tegenslag zouden hebben. Met de socialisten moest een samenwerking mogelijk zijn zonder het land in gevaarlijke avonturen te storten. Hij legde zo sterk de nadruk op deze samenwerking DC-socialisten dat hij de vraag uitlokte, waarom Moro hier zo'n groot tegenstander van is. Volgens Andreotti is Moro nog steeds wat bitter gestemd omdat de socialisten in december 1975 het kabinet Moro-La Malfa ten val gebracht hebben. Ondanks de slechte ei^aringen van Moro wilde Andreotti dat de socialisten na de verkiezingen een voorkeurspositie zouden krijgen.

De verkiezingen zijn achter de rug. Enkele van de wensen van Andreotti zijn in vervulling gegaan. De kracht van de llnkerzijde is wel veel groter geworden. De DC heeft zich, naar de woorden van één van haar leiders, gehandhaafd door „haar eigen kinderen op te eten", d.w.z. de kleine partijen waar ze altyd mee samenwerkte.

Verder hadden de socialisten een koppige leider van wie weinig uitging, De Martino. Die is met het hele bestuur van de socialistische partij afgetreden en opgevolgd door Craxi. Deze Milanese intellectueel van 42 jaar vindt het absurd dat in Italië de socialisten maar zo'n klein partijtje vormen. Hij wil helemaal niet samenwerken, noch met de DC, noch met de PCI. Het enige wat hij wenst is stemmen afsnoepen van de PCI. Dat wil zeggen dat hij, Craxi, eerst een populariteit zou moeten verkregen die te vergelijken is met die van Berlinguer. Op zaterdag 17 juli, vóór de berichten uit de Washington Post, was de situatie in Italië dus al ingewikkeld genoeg. De kabinetsformatie zou wel langer duren dan normaal. De demissionaire regering-Moro maakte op 19 juli bekend dat zij bitter gestemd was over het besluit van de grote mogendheden. Op 20 Juli kreeg de kabinetssecretaris weer een nieuwe wending, doordat Craxi bekend maakte dat de socialisten onder geen enkele voorwaarde aan de regering deel zouden nemen. Andreotti, die eerlek geprobeerd had een kabinet te vormen volgens zijn programma uit juni, ziet zich nu genoodzaakt een minderheidsregering te vormen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 juli 1976

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Kabinetsformateur Andreotti staat voor loodzware taak

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 juli 1976

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken