Bekijk het origineel

UIT DE KERKELIJKE PERS

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

UIT DE KERKELIJKE PERS

13 minuten leestijd

Hervormd Kerkblad "Voetius"

Het Hervormd kerkblad ,,Voetius" van de classis Heusden nam een bericht over van ds. G. H. Abma uit de Kerkbode Eiland Tholen:

,,Van tijd tot lijd zeggen mensen tegen me, dat ze zondag jl. 's avonds niet in de kerk geweest zijn, omdat ze plotseling bezoek kregen. En je kunt natuurlijk kinderen, oud-tante of suikeroom moeilijk wegsturen. Als je dat zou doen, dan heb je ze echt wel voor het laatst bij je over de vloer gehad. Het is erg triest, dat we meestal meer erop bedacht zijn, dat we ons dagelijks eten krijgen dan dat we waken voor de broodnodige voeding voor ons geestelijke leven. Wat is er op tegen om van uw hart geen moordkuil te maken en duidelijk te stellen hoe de huisregels zijn? Waarom zoudt u wanneer de klok begint te luiden uw kerkboek niet uit 't bergmeubel te voorschijn halen? Daar behoeft toch geen onenigheid uit te ontstaan. Weest zo gastvrij om uw gasten uit te nodigen mee te gaan naar de kerk! Waarom niet? Laat uw bezoek geen bezoeking worden, doordat uw eigen kerkbezoek er door wordt geschaad."

Kerkelijk nieuws

„Kerkelijk nieuws" van de Gereformeerde Gemeenten classis Goes schreef onder hel kopje: „Een woord op zijn tijd":

,,We leven in donkere en moeilijke tijden en dat zal niemand kunnen ontkennen. De steeds stijgende welvaart werd plotseling een halt toegeroepen. De een geeft de schuld aan de Arabieren, de ander aan de regering en zo weet vrijwel iedereen wel een oorzaak aan te wijzen, waarom het nu zo slecht gaat. Maar wie zoekt de oorzaak bij zichzelf? Als dat praktijk mag worden, dan is het: Wij hebben God op 't hoogst misdaan, wij zijn van 't heilspoor afgegaan, ja wij en onze vaderen tevens. Dan is het niet meer de olie-crisis of de regering, maar zijn wij de schuldige in het persoonlijke leven en dat is geen vrucht van eigen akker. Nooit zal de mens van nature uit zichzelf bukken onder God. Immers, het Gode vijandige bestaan wil niet wat God wil.

Bijna twee eeuwen geleden werd Nederland overspoeld met de ideeën van de Franse revolutie. Het stond er ook toen met ons land slecht voor, zo zelfs dat het Huis van Oranje naar Engeland moest uitwijken. Prins Willem V zag klaar en duidelijk de oorzaak van deze ontwikkelingen. Die oorzaken lagen niet bij God, maar aan dat Nederlandse volk waaraan zoveel wonderen waren verricht en de Prins van Oranje sloot er zichzelf niet buiten. Op zijn afscheidsaudiëntie sprak hij met grote ernst tot een man van bijna 80 jaar: „De ware bron van onze Ongelukken moeten wij zoeken in de Nationale zonden en ongerechtigheden, waaraan zich de inwoneren van Nederland over het algemeen en elk van hen in het bijzonder, in meerder of minder mate, sinds enige jaren, hebben schuldig gemaakt, en waaraan ik zelf mij voor de Alwetenden niet verontschuldigen kan. God heeft een twist met Nederland, en heeft zulks niet alleen gedurende het afgelopen jaar duidelijk doen blijken, enz. Als God ter neder werpt, mijn vriend! wie zal dan weder oprichten? Wij moeten dus de hand op de mond leggen. Gods oordelen billijken! En door het ootmoedig gebed ons bevlijtigen, om een spoedige en genadige afwending van dezelve van de God der Vaderen af te smeken."

Rondom het woord

„Rondom het Woord", het orgaan van de Hervormde gemeente van Putten in de rubriek „Voor de jeugd".

,,De vorige keren hebben we geschreven over de komst van de Heilige Geest en de uitwerking daarvan. We hebben emotionele toestanden afgewezen als niet Bijbels. Wij hebben een redelijke godsdienst. Maar toch, je zou er jaloers op worden. Zo vrolijk, zo opgewekt als zij zijn, die jongeren die zich scharen onder velerlei groeperingen, stromingen en richtingen die wij dan gemakshalve ,,de Pinkstergroepen" noemen. Zij zijn verzekerd van hun geloof, kennen geen spoortje twijfel, zij zijn er, glorie hallelujah. Maar pas op, luister goed. Is het wel Bijbelse taal die zij spreken? De bijbel leert ons, doorGods Geest geleid, zien wie wij zijn voor en wie God is voor ons. We leren onze situatie inzien, buiten God, voor eeuwig. Wat dat betekent! Want wij zijn geschapen om in gemeenschap met God te leven. We missen ons scheppingsdoel.

Dan volgt de noodkreet, de roep tot God. Dan kan de Heilige Geest in ons gaan werken. Hij toont ons de Heere Jezus als enige mogelijkheid tot redding. Hij gaat ons tot de Heere Jezus brengen. Hij leert ons dat er ook voor ons verlossing mogelijk is. Als we dat weten, ja dan is er vreugde, wij zijn verlost, God heeft ons wel gedaan. Dan, ja dan is er vreugde. Dan vervult de Geest ons hart met lofliederen. Dan weten we waarvoor we God danken kunnen. Als we dit niet horen, als de reden tot dankbaarheid ontbreekt, wat zal lof en dank dan waard zijn? Nee, dan behoeven we niet jaloers te zijn op surrogaat dankbaarheid. Ouderwets gepraat? Toe nou, dat meen je toch niet. Zou God ouderwets zijn? We zijn juist hypermodern. We zoeken andere structuren en een alternatieve manier van leven. Niet meer gebonden aan de structuren van deze wereld en vrij van de banden van de satan. Dat is bevrijding!"

De Waarheidsvriend

Ds. C. den Boer uit Wageningen onder de kop „Raadselen der Godsregering" in „De Waarheidsvriend":

„Heeft Christus ons niet geveinsden genoemd, wanneer wij slechts aan een bloeiende kersenboom zouden ontdekken, dat het voorjaar nadert of als wij aan het avondrood een weervoorspelling van de volgende dag zouden ontlenen? Heeft Hij ons niet gezegd: „Onderscheid de tekenen der tijden?" Aardbevingen, oorlogen, geruchten van oorlogen, pestilentiën, hongersnoden...! Het einde aller dingen is nabij. Honderdtwintig jaren lang is de klop van Noachs hamer, die timmerde aan de ark, door zijn tijdgenoten gehoord. En wie heeft het zich aangetrokken? Is de vinger Gods ook in onze dagen niet bezig aan de wanden van ons bestaan de ontzagwekkende woorden van Belsazars laatste nacht te schrijven: ,.Geteld, geteld, gewogen en te licht bevonden". (Dan. 5 : 24v) En dwars door dat alles heen, verneemt de Kerk des Heeren dan de naderende voetstap van Hem, Die komt om te richten en Die Zijn plannen met Zijn wereld volvoert. Daarbij mogen ook de genaderijke bemoeienissen van God met Israël en met de volkeren niet over het hoofd worden gezien. Ook al weer in vreze en beven, maar tegelijk met een diepe verwondering hebben onze vaderen daarom gelet op de gouden lijn van de bemoeienissen van God met ons Nederlandse volk. Onze oude volksliederen zingen daarvan.

Wilhelmus van Nassouwe (denk aan ons volkslied) wist zich een David, die voor de tyran (Saul, Spanje) moest vluchten. Hoe diep ontdekkend en machtig vertroostend klinkt het: „Heere, keere van ons af. Uw vertorend aangezicht...; dat Uw vriendelijk gelaat, lichtend over ons mag staan...!" Of dat andere volkslied volgens Valerius' Gedenckclanck, dat betrekking heeft op de overwinning van een zevental plaatsen in Nederland op de Spanjaarden door de Staten: ,.Gelukkig is hel land, dat God de Heer' beschermt." „Gedankt moet zijn de Heer', de God, die eeuwig leeft, dat Hij ons ons t'Zijner eer, de overwinning geeft." Ook Leidens ontzet werd als een daad van de Almachtige God geprezen.

Zo hebben wij het ook weer doorleefd in de Meidagen van 1945, toen ons volk bevrijd werd van het juk van het Duitse Rijk. God doet Zijn machtige bevrijdende werk onder Israël en de volkeren. Maar wat van Israël geldt, geldt zeker ook van het Nederlandse volk. Waar brengt ons dal alles? Hebben wij in de oorlog 1940-'45 ook Gods slaande hand gevoeld? Hebben wij leren buigen onder de gesel van God? Dal zal zich dan moeten openbaren in een wederkeer tol de levende God, in een luisteren naar 's Heeren Woord en een wandel in Zijn wegen. Helaas, hoe spoedig is ons volk vergelen, wat God deed. Helaas, hoe weinig is de roepstem van God verstaan, tot ons komende in de oordelen, die over ons volksbestaan gingen! Raadselen der Godsregering? Het geloof komt ermee op de knieën in ontzag voor Gods soevereine en vrijmachtige doen, in aanbidding voor 's Heeren genaderijke daden. Zijn lankmoedigheid is groot over ons."

De Saambinder

In „De Saambinder" schrijft N. van der Kolk uit Zoetermeer in de rubriek „Kort Kommentaar":

„In opdracht van het breed moderamen van de generale synode van de hervormde kerk heeft Dr. A. H. van den Heuvel, de secretaris-generaal van die kerk, een brochure het licht doen zien onder de titel ,,0m de vrede van de strijd". De bedoeling van dit werkje is, voorlichting te geven over rassenwaan en wel speciaal over het zogenoemde programma van de Wereldraad van kerken. Deze voorlichting werd nodig geoordeeld met het oog op de aanstaande behandeling van dit programma door de synode. We kunnen niet zeggen, dat er in de hervormde kerk geen aandacht aan de Zuidafrikaanse kwestie geschonken wordt. Ook de rechterzijde laat geen verstek gaan. In „De Waarheidsvriend" heeft Prof. Jonker een serie artikelen gepubliceerd na zijn bezoek, die instructief genoemd kan worden. De Gereformeerde Bond stuurde een delegatie naar Zuid-Afrika om zelf nog meer materiaal bijeen te garen voordat de behandeling op de komende synode zal plaatsvinden.

Deze delegatie krijgt van Dr. Van den Heuvel min of meer ook het stempel van vooringenomenheid opgedrukt: ,,Velen die racisme goedpraten zijn eigenlijk nooit geconfronteerd met de slachtoffers van dat racisme zelf. Dat geldt nu nog voor al die honderden Nederlanders, die na rondgereisd te hebben in gebieden met een rassenprobleem thuiskomen met een bevestiging van wat ze al dachten toen de reis begon". Daar kan Ds. De Gier het mee doen als hij iets vertelt van zijn reisindrukken in „De Saambinder", dat mag Prof. Jonker zich voor gezegd houden en dat weten we vast bij voorbaat voor de delegatie van de Gereformeerde Bond, als er soms argumenten naar voren zouden komen die Dr. Van den Heuvel minder welgevallig zijn".

De Bazuin

Theo Salemink in ,,De Bazuin" onder de titel „Een confessioneel reveil blijft gevaarlijk".

„De traditionele zuilenstructuur van Nederland is op een aantal punten historisch onomkeerbaar doorbroken. De katholieke vakbeweging is een federatie aangegaan met het NVV; de politieke doorbraak van katholieken naar enerzijds VVD, maar anderzijds naar PvdA, PPR, PSP en CPN is geen marginale gebeurtenis meer. De confessionele organisatiestructuur in het jeugdwerk, welzijnswerk, ziekenhuis, sportvereniging, zangvereniging is aan het verdwijnen. De kerken zelf worden, gezien de achteruitgang van het kerkbezoek, marginale instanties. De kadervorming van de katholieke kerk is ingevoegd in de Nederlandse onderwijswetgeving, met uilzondering van Rolduc. Het kader zelf vergrijst snel.

Dat schijnt erop te wijzen dat ook de katholieke kerk in Nederland, net als de protestantse kerken, niet meer een volkskerk zal zijn, maar één van de vele denominaties.

Maar ook binnen de katholieke kerk is de traditionele eenheid (,,sluit de rijen") aan het verdwijnen. Er ontwikkelt zich een conglomeraat van tendensen.

Een orthodoxe groepering, die terug wil naar vóór Vaticanum II; een middengroep die op basis van Vaticanum II de rust in de kerk wil herstellen. Een beweging ter linkerzijde van kritische katholieken, die zich de partijdige boodschap van het christendom willen herinneren en die zich meer of minder inlaten met het socialisme. Met name deze beweging van linkse christenen in haar internationale omvang is een historisch novum voor de katholieke kerk."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 18 juni 1977

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

UIT DE KERKELIJKE PERS

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 18 juni 1977

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken