Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Onenigheid binnen Brits kabinet over loonbeleid

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Onenigheid binnen Brits kabinet over loonbeleid

Mrs. Tatcher geeft oppositie moed

5 minuten leestijd

Van een correspondent)

Evenals in ons land het geval is speelt de televisie een grote rol

De huidige leider van de conservatieven mrs. Margaret Thatcher scheen dezelfde weg op te moeten gaan. Ze is er echter deze week in geslaagd deze trend om te buigen. Haar vraaggesprek met drie journalisten heeft in Engeland diepe indruk gemaakt. Toen ze de volgende dag in het Lagerhuis binnenkwam verrezen de conservatieve leden van hun zetel en brachten haar een spontane ovatie. Vele telefoontjes, brieven en gelukstelegrammen stroomden het hoofdkwartier van de conservatieve partij binnen.

Gewoon

Toch heeft Mrs. Thatcher niets bijzonders gezegd. Zij heeft slechts de uitgangspunten van de conservatieve politiek herhaald en duidelijk gemaakt wat deze uitgangspunten betekenen voor de problematiek die vandaag Engeland teistert. Dit hebben zelfs de conservatieve leiders toen zij aan het bewind waren niet aangedurfd. Ronduit heeft ze het socialisme veroordeeld en een vrijere economie aangeprezen. De waarde van de vrijheid voor het individu in tegenstelling tot de nationalisatie door de staat van particuliere ondernemingen. Ze noemde belastingverlagingen om de werknemers en industrie aan te sporen en waarschuwde voor het gevaar inflatie af te dammen zonder de staatsuitgaven terug te dringen.

Manier

Al met al saaie zaken, maar wat kan men anders verwachten van een leider van de tories. Maar het was niet wat ze zei, het was. de manier waarop ze het zei. Het was voor de conservatieven hartverwarmend. Ze maken zich steeds meer zorgen over de neiging van hun leider om in toenemende mate toe te geven aan socialistische dogma's. Een van de journalisten die aan het vraaggesprek deelnam schreef vrijdag in zijn kolom dat in mrs. Thatcher de conservatieven weer een leider hebben na Winston Churchill.

Sociaal akkoord
Callaghan's problemen over het sociaal accoord met de vakbeweging zijn nog niet opgelost. Na een ontmoeting met de TUC-leiders in Downing Street werd bekend gemaakt dat geen overeenstemming was bereikt. Ondanks het feit dat het huidige akkoord aan het eind van deze maand afloopt. Werkgevers en werknemers zullen het vanaf 1 augustus zonder sociaal akkoord moeten doen.

Donderdag was er een harde uiteenzetting binnen het kabinet over de minister van Financiën Denis Healy. Deze had voorgesteld om een witboek te publiceren over de stand van zaken inzake de lonen en prijzen. Zijn kabinetscollega's meenden dat dit een uitdaging aan de vakbeweging zou vormen en daarom heeft hij gisteren een verklaring hierover afgelegd in het parlement. Het loondebat zal woensdag in het parlement worden gehouden. Gezien echter de steun wanneer het tot een stemming komt, Callaghan en Healy weggestemd zullen worden.

Corruptie

Overigens is er meer slecht nieuws deze week voor het image van de Britse politici. Er is ernstige kritiek geuit door een parlementaire commissie tegen drie leden van het Lagerhuis, inclusief de vroegere conservatieve minister Reginald Maudling over hun bemoeienissen met de corruptiezaak van de bekende architect John Poulson. Hoewel de commissie hen niet van corruptie kon beschuldigen veroordeelden zij nochtans hun gedrag in deze zaak. Een van hen, het conservatieve Lagerhuislid John Cordle zou zijn parlementaire functie misbruikt hebben terwijl mr. Maudling en de Labour-afgevaardigde Albert Roberts niet gehandeld hebben in overeenstemming met de eisen van het Huis.

De enige die deze samenwerking tussen Carter en de oliemaatschappijen zou kunnen doorbreken is Saoedi-Arabië. Het is echter in Stockholm duidelijk geworden, dat Yamani daaraan niet denkt. Tenminste zo lang de Verenigde Staten bereid -zijn, de nadelige gevolgen voor Saoedi-Arabië van deze houding binnen de perken te houden. Daartoe bestaat in Washington de bereidheid, omdat zij rekening houdt met de toekomst na 1981 wnneer het energieverbruik weer dusdanig zal zijn toegenomen, dat de Arabische olie voor het Westen weer onmisbaar wordt. Die bereidheid wordt echter ook gevoed door de situatie waarin de Verenigde Staten na de energiecrisis gegroeid zijn. Tot 1973 is het aandeel van de V.S. in de wereldexport van industriegoederen regelmatig gedaald. De laatste anderhalf jaar neemt het weer toe. Ondanks de huidige zwakte van de dollar kunnen we stellen, dat de kracht van de dollar tegenover de rest van de wereld toegnomen is.

De vrees dat de toevloed van dollars naar het Oosten de wereldhandel in relatie tot de Verenigde Staten verstoren zou is niet bewaarheid geworden. De 100 miljard dollar die sedert 1974 de Opeclanden toegevloeid zijn, zijn voor een groot deel weer in de Verenigde Staten teruggekomen, door aankopen en beleggingen in Amerika. Ten slotte groeit de Amerikaanse economie na de energiecrisis sneller dan die van de andere landen in het Westen. Tot aan de energiecrisis lag dit precies andersom. De groei lag regelmatig in de V.S. lager dan de doorsneegroei in de OESO-landen.

Het gewicht van de Verenigde Staten in het internationale handelsverkeer is op kosten van zijn concurrenten, Europa en niet te vergeten Japan, na de energiecrisis duidelijk toegenom' H^tisindie situatie dat Carte. "ergieplan ontworpen hcejs .is van de hoge olieprijzen.

Het behoeft geen betoog, dat alhoewel hoge olieprijzen politiek gezien de Amerikaanse kiezer moeilijk te verkopen zijn. Carter in de geschetste internationale ontwikkeling zijn energieplan niet kan laten vallen.

Voor hel Westen en Japan betekent dit dat de Verenigde Staten nog meer dan voorheen het internationale economische beeld ztdlen bepalen. Het is de vraag of Europa in staat zal zijn voldoende tegenwicht tegen deze positie op te bouwen.

De befaamde Trilaterale Commissie heeft deze situatie reeds lang onderkend. Het is niet zonder reden dat zij de wereld econmisch door de V.S.. Europa en Japan in een nauwe samenwerking beheerst ziet. Carter's energiepolitiek geeft de Verenigde Staten daarin een dominerende plaats.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 juli 1977

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Onenigheid binnen Brits kabinet over loonbeleid

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 16 juli 1977

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken