Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Geref . Zendingsbond zoekt veel predikanten voor Kenia en Peru

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Geref . Zendingsbond zoekt veel predikanten voor Kenia en Peru

Meer dan twintigduizend mensen op zendingsdag

9 minuten leestijd

RIJSENBURGSE BOS — „Het is een modewoord geworden: verandering. Wie niet meedoet aan dit activisme mist de bus. Veranderen: de structuren van de samenleving om zo een betere wereld en een vrederijk te scheppen, een „stad van de mens" die heil-staat is. Dat geluid klinkt ook in de kerk steeds meer door. Maar de opdracht die de Heere aan de Zijnen gaf, is iniet veranderd: gij zult Mijn getuigen zijn, waaraan Christus' belofte voorafgaat.

Zo begon gistermorgen in het Rijsenburgse Bos bij Driebergen de voorzitter van de Gereformeerde Zendingsbond in de Ned. Hervormde Kerk, ds. J. de Lange uit Huizen (N.H.), zijn begroetings- en openingstoespraak. Begunstigd door mooi weer werd deze 66e GZB-zendingsdag gehouden op de vertrouwde plaats en de opkomst was nog groter dan vorig jaar: naar schatting van de politie en het GZB-bestuur zeker eenentwintigduizend mensen hadden een plek gezocht op het open veld bij het podium of al picknickend tussen het geboomte.

Onveranderd
De GZB-voorzitter, die vorig jaar wegens een zeer ernstige ziekte de dag
niet-kon bijwonen, sprak n.a.v. Hand. 1 vers 8 over ,,onze opdracht is niet
veranderd". Hij wees er o.a. op, dat getuige-zijn een gevaarlijke zaak is,
omdat deze wereld niet gediend is van het Evangelie des Kruises. Het woord
,,martelaar" en getuige is in het Grieks hetzelfde. Maar nog altijd geldt
de opdracht des Heeren tot getuigen, want de nood der wereld ligt niet in de
maatschappij al komt ze wel daar aan het licht.

De nood der wereld is, dat ze God kwijt is. Alleen Christus kan redden; ons stuk-werk aan de marge helpt niet. De uitgezonden predikers hebben geen revolutie te verkondigen, wel wederkeer tot God, wat ook een ommekeer van de samenleving inhoudt.

Aan het slot van zijn toespraak deed ds. De Lange een klemmend beroep op jonge predikanten om zich te melden voor de zendingsarbeid: er is zeer veel vraag: op dit moment zijn er nog minstens vijf vacatures, waarvan twee in Kenia en drie in Peru. De al lang bestaande vacature-Torajaland zal straks vervuld worden, nu zojuist ds. H. Gaasbeek uit Schelluinen zich hiervoor beschikbaar heeft gesteld, maar de grote zorg blijft nog.

Overwinning

De eerste spreker na de voorzitter was gisteren ds. K. Schipper uit Dordrecht, die het woord voerde over ,,De zege is Hem beschoren", zulks n.a.v. Psalm 45 vers 18b (,,ik zal Uw Naam doen gedenken....").

De overwinning is aan Jezus Christus, dat staat vast. Maar ds. Schipper wees erop, dat de ontkerstening toeneemt, ondanks de bekeringen uit het heiden- tot het christendom. Het aantal niet-christenen groeit echter sterker dan het getal der christenen. Toch past bij ,,de zege is Hem beschoren" geen vraagteken.

Van geslacht tot geslacht zal de Naam toch worden gedacht. Hij, schoner dan alle mensenkinderen, mag nooit in het vergeetboek komen. Dat is ook de zendingsopdracht: ieder moet die Naam kennen, want er is onder de hemel geen andere naam, er is maar één weg ter zaligheid. Ons is die Naam al eeuwen geleden bekend gemaakt, maar kennen wij Hem ook persoonlijk: heet Hij ook ónze Heere en Zaligmaker, mijn Heere en mijn God?

In Psalm 45 wordt Jezus voorgesteld als de Koning, die overwinnend uittrekt, die onderdanen wint, die Bruidegom is. Door Zijn Woord en Geest regeert Hij. Wie Hem als zijn Zaligmaker leert kennen is Zijn onderdaan. En die moeten Zijn Naam weer doorgeven van geslacht tot geslacht, zo besloot ds. Schipper.

Barnabas op bezoek

,,Zendingsbezoek in vreugde en ernst" was het thema, waarover ds. Jac. Westland uit Amersfoort sprak n.a.v. Hand.11 vers 23. Zendingsdeputaten en bestuursleden bezoeken van tijd tot tijd het zendingsveld. Dat kende de eerste christelijke gemeente ook al: na de marteldood van Stefanus waren er mannen van Cyprus en Cyrene, die zelfs tot in Antiochië het getuigenis van Jezus verkondigden.

De jonge kerk daarmoest, zo besloten de apostelen te Jeruzalem, bezoek (visitatie) krijgen: daarom vaardigden zij Barnabas af, zelf een Cyprioot. Ds. Westland schetste zijn bezoek aan ,,zendingsveld" en de blijdschap van de broeders daar, terwijl Barnabas zelf blij was ,,de genade Gods ziende".

Hij ontmoet vreugde èn ernst en bij zijn vertrek laat hij ze deze vermaning achter, met het voornemen des harten bij de Heere te blijven: van dat aanklevende leven moeten ze het maar verwachten. Dal appèl geldt ook volop voor onze tijd, warineer wij elk moment hinken en dreigen te zinken. De tijden zijn wel donker, maar toch mag de Kerk Gods zich verheugen in heilige ernst over Gods genade.

Zending-genade

Over die ,,zending als genade" sprak daarna ds. B. A. van Donkersgoed, tot voor kort hoofd van de bijbelschool in Plateau (Kenia) van de Hervormde Kerk van Oost-Afrika, momenteel met verlof in Apeldoorn en straks, wellicht nog dit jaar, door de GZB uitgezonden als eerste predikant op het nieuwe zendingsterrein in Peru (Zuid-Amerika). Efeze 3 vers 8 wees zijn uitgangspunt: ,,om onder de heidenen door het Evangelie te verkondigen de onnaspeurlijke rijkdom van Christus".

Ds. Van Donkersgoed, die wees op het ontroerende afscheid van Kenia na zeven jaren arbeid, ontvouwde drie gedachten over ,,zending als genade": terwille van de rijkdom van Christus, die onnaspeurlijk is; ondanks de problemen van het werk en tegen de achtergrond van de onwaardigheid der zendingsarbeiders.

De predikant wees erop, dat hij geen fantastische verhalen koo vertellen van Kenianen, die bij tien- of honderdtallen tot bekering zouden komen, want dat is niet zo. Ook op het zendingsveld is het Woord Gods niet naar de mens en dè onkunde is groot. Toch is er veel zegen, want Jezus is ook daar als de levende Heiland.

De jeugd is bijv. erg gemotiveerd en heeft veel vragen over geestelijke zaken. De Hervormde Kerk van Oost-Afrika heeft nu zo'n 14 predikanten en 70 evangelisten en de studie gaat voort. Het werk gaat zijn gang, heel eenvoudig, maar het Woord werkt, ook als we letten op de getuigenissen tijdens de kerkdienst.

Ook problemen

De kerk heeft, aldus ds. Van Donkersgoed, een echt Calvinistisch karakter. Zij zal binnenkort praktisch zeker aansluiting zoeken bij de Gereformeerde Oecumenische Synode (Van Donkersgoed en ds. William Welime hebben daar vorig jaar augustus in Kaapstad als waarneitiers bij de GOS de eerste stappeii toe ondernomen, (red. kerknieuws).

Maar natuurlijk zijn er in Oost-Afrika ook de nodige problemen: gebrek aan christelijke levensstijl, de volkszonde van de dronkenschap, de stammentegenstellingen en het nepotisme (vriendjes en familie bevoordelen, corruptie) en het nog steeds weer opduikende oude heidendom. Zo zelfs, dat een evangelist nog altijd bang was voor een begrafenis van een gemeentelid: de omgeving van de dode zou veroorzaken, dat hij geen nageslacht zou kunnen verwekken. En zo zijn er meer voorbeelden.

Ook het christelijke rentmeesterschap baart zorgen: de kerk daar is nog voor 95 procent afhankelijk van de zendingsgelden; men moet nog volop leren, zelf te offeren. In Kenia heerst, aldus Van Donkersgoed, betrekkelijke rust als men let op landen als Oeganda (massaslachtingen), Ethiopië (communisme) enz. De anti-Christ is niet meer ver weg, laat de Kerk daarom zich extra inspannen. Met een nadrukkelijk woord over de zendingsarbeiders èn de mensen van het thuisfront als „de allerminsten van alle heiligen" besloot ds. Van Donkersgoed zijn toespraak, waarmee de ochtendbijeenkomst ten einde was.

Jeugdverhaal

Nadat in de pauze de kinderen zich hadden kunnen buigen over een puzzel met tien vragen, waaraan prijsjes verbonden waren, en de ouderen bij de boeken- en souvenirstands hun aankopen hadden gedaan, werd de middagvergadering begonnen met een spannend zendingsverhaal voor de — naar schatting ook duizenden — aanwezige kinderen. De heer P. Boor uit Veenendaal hield hun aandacht gevangen met ...Janio's vlucht", die zich ergens in hartje Afrika afspeelt. .

Naast de toespraak van ds. G. S. A. de Knegt (Barneveld) en het slotwoord van ds. H. Talsma sr. (Den Haag) stond er nog een extraatje op het programma: de Schotse predikant ds. MacPherson voerde het woord. Ds. MacPherson van de Free Church is jarenlang zendingspredikant van die kerk in Peru geweest en hij keerde nu via ons land definitief naar Schotland terug. Hij was hier mede om ds. Van Donkersgoed voor te lichten en opnieuw met het GZB-bestuur te overleggen.

Met zijn ,,Vrije Kerk", die in Edinburgh haar hogeschool heeft, gaat de
GZB samenwerken in de Evangelisch- Presbyteriaanse Kerk van Peru. Een
n de andere gasten op de GZB-dag was gister ds. Murdo A. MacLeod uit
Chislehurst (Kent), eveneens predikant van de Free Church, maar vooral
bekend als directeur van het,,Christelijk Getuigenis tot Israël". Ds. MacPherson
vertelde over het werk en de problemen van en in de Evangelisch-
Presbyteriaanse kerk.

Dorst naar God


Ds. De Knegt sprak over ,,overvloeiende genade" n.a.v Num. 24 vers
7a: de perfectie van Bileam aangaande Israels grootste Zoon: Jezus Christus,
de Zone Davids. Ds. De Knegt stond stil bij de dorst naar God. Christus is
de geslagen steenrots en hij staat midden in deze wereld om uw dorst te lessen.
Het aanbod, de nodiging is ruim. God eist geen bijzondere dingen, alleen biddend en pleitend naderen: al zou niemand u kennen als een dorstende, dan tóch maar tot Hem gaan. Zijn genade-emmers zijn
boordevol en de inhoud ervan is om op te drinken, boordevol met Zijn
Middelaarswerk.
En als wij volgemaakt worden, mogen we deze levenswateren niet voor
ons alleen houden: een christen is géén sierboom, maar een vruchtboom
en de miljoenen mensen, die geen geestelijk leven kennen, moeten ons
wel ter harte gaan. Zo mogen wij Gods eenvoudige waterdragers zijn: de groei
en de bloei, waarvoor God zorgt, geschiedt altijd achter onze rug, zo besloot
ds. De Knegt zijn toespraak. Ds. H. Talsma, emerituspredikant
van de Haagse Marcuskerk-gemeente, sprak over Psalm 134 vers 3 ,,De Heere
zegene u" een slotwoord. De leiding van de dag was overwegend in handen
van de aftredende secretaris-binnenland van de GZB, ds. H. Harkema sr.
uit Zeist. De opbrengst van de inzamelingen — die vorig jaar in totaal 270
duizend gulden bedroeg — zal eerst in de loop van vandaag bekend worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 augustus 1977

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

Geref . Zendingsbond zoekt veel predikanten voor Kenia en Peru

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 5 augustus 1977

Reformatorisch Dagblad | 18 Pagina's

PDF Bekijken