Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

lvoqrku$t: Riis^unt

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

lvoqrku$t: Riis^unt

DE WERELD ROND 25

3 minuten leestijd

° ' 'Vorlgre week bdbben we lia ïUt hoel^e Ghana besproken, een Westafrikaans land dat grote moeiiykheden ondervindt op economisch terrein. Deze keer is Ivoorkust, buurland van Ohana, aan de beurt. De komende maanden hopen we achtereenvolgrens alle WestafHkaanse staten aan bod te laten komen.

Ivoorkust werd in 1960 onafhankelijk van Frankrijk. Het land heeft maar vijf miljoen inwoners en is acht maal groter dan Nederland. Wordt het zwarte werelddeel nog altijd beroerd door de overgang van het koloniale tijdperk naar onafhankelijkheid, WestAfrika is een rustig gebied. Ivoorkust vormt daarop geen uitzondering.

Sinds 1960 staat dit land onder de regering van president Houphouët Boigny. Deze man regeert met behulp van de eenheidspartij Parti democratique de la Cóte d' Ivoire (Democratische Partij van Ivoorkust). Het lijkt er sterk op dat deze regeringsvorm door het grootste deel van de Ivorianen is geaccepteerd en dat die ene partij voldoende is. In november 1975 werd Houphouët voor de vierde maal gekozen als president voor vijf jaar. Oud-g^ediende

Verschillende malen, in 1963 bijvoorbeeld door de communistische partij, is gepoogd Houphouët aan de kant te zetten. De laatste jaren horen we niets meer van dergelijke acties en het gematigde beleid dat de president voert geeft daar ook weinig aanleiding toe. Houphouët is trouwens een oudgediende op politiek terrein. Van 1946 tot 1969 heeft hij Ivoorkust vertegenwoordigd in het Franse parlement en het lijkt erop dat hij in die periode veel ervaring heeft opgedaan.

Van extremiteiten moet Houphouët in ieder g'eval niets hebben. Dat biykt duideiyk aan de opvallend goede contacten die Iiy onderhoudt met Zuid-Afirika. Drie Jaar geleden heeft de ZuidafMkaanse premier Vorster de Ivoriaanse president zelfs bezocht in z^n ofHciële residentie. Het sol^jnt er nogal harteiyk aan toe te z^n gegaan. Spoedig na het bezoek van Vorster bracht een Ivoriaanse minister een tegenbezoek aan ZuidAfrika. Dialoog:

Die goede contacten bieden zowel Ivoorkust als Zuid-AlWka voordelen. Zuld-Afrika biedt economische hulp en investeert, Ivoorkust wordt tegelijkertijd voor de blanke Zuidairikanen een aantrekkelijk vakantieland. In Mozambique kunnen ze immers moeilijk meer terecht...

Of Houphouët het helemaal eens is met de politiek van gescheiden ontwikkeling van rassen en volken die Zuid-Afrika voert? In geen geval. Verschillende malen heeft de Ivo

IVOORKtST
/ AFRIKA \ if) seNEeAL r. ''^^ÉBOfEN-ypLTAl g.:J Korhogo 1 Boup«»T: ^.iJ'Borotou 1 Y \^SAMom ""'S Bondoukou»/ • |r ««Man «l^jpouak •'^'\ ^agnoa ^agbovilleVi ' «•«i^ Grens ===== Spoorweg 11 i) Hoofdstad o VIKgvdd riaanse regering zeer kritische geluiden laten horen. Het eind van het liedje was echter steeds dat de Ivoriaanse regering slechts gelooft in de dialoog. Met breken bereik je niets, zo vindt Houphouët: „Er is geen derde alternatief. We kunnen slechts kiezen tussen de dialoog en de oorlog. En welk Afrikaans land overweegt ernstig de laatste mogelijkheid?" Ideaal

Intussen staat de economie van Ivoorkust er redelijk voor. Veel wordt gedaan met behulp van buitenlandse investeringen en buitenlandse desktmdigen. Het laatste heeft tot gevolg dat veel kapitaal dat Ivoorkust zo dringend nodig heeft weer naar het buitenland verdwijnt (lonen en winsten). Toch gelooft de Ivoriaanse regering dat de economische opbouw slechts met behulp van grote buitenlandse bemoeienis voltooid kan worden. Wat niet weg neemt dat natuurlijk ook alles wordt gedaan om de eigen bevolking een goede baan te geven op economisch vlak. Net als vele andere Afrikaanse landen worstelt Ivoorkust echter met het probleem dat de studenten (grootste bevolkingsgroep vormen de Soedannegers) vrijwel niet geïnteresseerd zijn in techniek en economie. De meesten houden het op letteren en kunst. Toch hoopt Ivoorkust zich omstreeks de eeuwwisseling te kunnen meten met de rijke Westerse industrielanden. Ken hoog gesteld doel dat echter niet geheel onbereikbaar lijkt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 27 augustus 1977

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

lvoqrku$t: Riis^unt

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 27 augustus 1977

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken