Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

HERMAN:

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

HERMAN:

2 minuten leestijd

Mfpé^-'fjism:

Radeloze ouders vonden de weg: naar hei bureau. Het is het zoveelste ouderpaar. Zoon Tom, de jongste uit een nest van vier, bracht hen aan de rand van de wanhoop. H^ was thuis niet meer te handhaven. De wetenschap dat hiy dag: en uur door de stad zwierf en in bouwvallen en kraakpanden huisde, was onverdraagrl|jk voor hen.

De volgende dag komen wij Tom tegen. Hij zit dromerig voor zich uit te staren aan een tafeltje in een jongerencafé. Zijn grote ogen stonden afwezig en keken wazig in onze richting. Hij had vet en onverzorgd haar. Zijn handen waren vuil en er zaten dikke zwarte randen onder zijn lange nagels. Zijn handen beefden en hij rookte de ene filtersigaret na de andere. Toen wij hem vroegen hoe het met hem was, wist hij, ondanks zijn verregaande sta^t van verslaving het volgende te vertellen:

„Weet je, ik ben natuurlijk niet aan drugs begonnen met de bedoeling om er aan verslaafd te raken... Niemand natuurlijk hè? Omdat ik zelf aari drugs begonnen ben, menen velen, dat ik er dan ook maar aan dood moet

Een archief-opname van een demonstratie van ruim 300 ex-verslaafdeh tegen de plannen om in Amsterdam gratis heroïne te verstrekken aan gebruikers. gaan, weet je wel. Voor iedereen in onze samenleving is ér hulp. De gevangenen worden vertroeteld in luxe inrichtingen. De heroïnehandelaars laten zich vertegenwoordigen en vrijpleiten door linke advocaten, weet je wel... Maar wie trekt zich wat aan van de slachtoffers die ze maakten? Waar moet ik naar toe, zo'n vieze junk, zo'n smerige drugsverslaafde zonder thuis, zonder geld, zonder echte vrienden.

Met een uitgeput lichaam sleep ik me voort van de ene dag in de andere. Ik ben net een kind, weet je. Want wat ik me nu voorneem, ben ik over vijf minuten vergeten. Ik kan m'n eigen ogen niet vertrouwen, want soms zie ik dingen die er helemaal niet zijn... Mijn voeten brengen me naar plaatsen waar ik niet moet wezen en mijn handen grijpen dingen die niet van mij zijn. Ik besteel mezelf, weet je dat wel... weet je dat wel... Ik ben een kind, want ik moet

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 september 1977

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

HERMAN:

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 september 1977

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken