Bekijk het origineel

Sam Nujoma laat het masker vallen

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Sam Nujoma laat het masker vallen

4 minuten leestijd

Is eindelijk het masker dat de ware aard van Sam Nujoma, de leider van Swapo verborg, gevallen? Dat zou dan een wending moeten betekenen in het drijven van de vijf Westerse machten om Zuid-Afrika te dwingen voor Swapo inzake Namibië te buigen. Zijn uitlatingen liegen er niet om. „Wij zijn revolutionairen, geen contrarevolutionairen", zei hij vorige week in een interview, dat voor radio en televisie werd uitgezonden. „Wij vechten niet eens voor een meerderheidsbestuur, wij vechten om de macht te krijgen in het Namibië dat ons toebehoort. Iedereen mag met iedereen praten over een meerderheidsbestuur, maar niet met ons, het Swapo", zo voegde hij er dreigend aan toe.

De uitlatingen verwekten opschudding. Immers Nujoma bevestigde daarmede, gewild of ongewild, wat Vorster altijd reeds beweerde. Zijn reactie kwam dan ook snel: „Hij bevestigt wat wij altijd hebben vermoed, en waarvan wij het Swapo altijd hebben beticht. Hij heeft duidelijk gemaakt, dat hij niet geïnteresseerd is in het welzijn van het volk maar louter in revolutionaire doctrines van Swapo. Deze moeten in de toekomst ongeacht de wil van de bevolking, Namibië beheersen".

De geschiedenis van Swapo,-SoutWest African People's Organisation gaat terug tot in de jaren zestig. Op initiatief van de OAE wordt met behulp van de Antiapartheidsbeweging in Europa en de Verenigde Naties het Swapo opgericht. De oprichters vinden we in de Ovambo People's Organisation, een politieke beweging, die toen reeds over goede relaties beschikte met de Zuidafrikaahse Liberale partij en de Zuidafrïkaanse communisten.

In toenemende mate zou Swapo onder de invloed van Moskou terecht komen. Dit kwam vooral openbaar op de door de (Sovjet-Eussische) Wereldvredesraad in Khartoem in 1969 georganiseerde conferentie. De zes onder invloed van Moskou staande terroristenbewegingen in ZuidelijkAfrika en Swapo waren hier aanwezig. Het doel van de conferentie bleek te bestaan in het vergroten van de Russische invloed ten koste van de Chinese, zowel als van de Afrikaanse leiders zelf. Onder de vleugels, van de Organisatie van Afrikaanse eenheid voltrok zich een wisseling van de macht in de terroristenbewegingen. Een wisseling waaraan öok Swapo zich niet meer onttrekken kon.

Wat beoogt Ntijoma met een onder zijn leiding bestuurd Namibië? Ook daarover behoeven wij niet in het onzekere te verkeren. In een interview in het in Belgrado verschijnende dagblad „Ibid" zei hij: „Het is onze bedoeling om een einde te maken aan het kolonialisme in Zuidwest- Afrika. Maar ook aan de kapitalistische verhoudingen die gebasseerd zijn op de exploitatie van mensen door mensen. En in een nieuw ontworpen program in Loesaka verklaarde hij vol trots: „Wij zullen een klassenloze maatschappij opbouwen gebaseerd op wetenschappelijk doordachte socialistische idealen en principes" In een commentaar zou het weekblad „the African communist" schrijven: „De vlag van het socialisme te hijsen betekent op dit moment niet alleen het uitspreken van hetgeen beoogd wordt. Maar het dient er ook voor om de kapitalisten duidelijk te maken, dat hun contra-revolutionair optreden gedoemd is te verdwijnen."

Desondanks wil het Westen Vorster dwingen de macht met voorbijgaan van de in Windhoek tijdens het Tumhalleberaad bereikte overeenstenmüng aan Swapo over te dragen. Het Westen hoopt daarmede zijn belangen in de mijnbouw in Zuidwest-Afrika veilig te kunnen stellen en een situatie als in Angola te kunhen vermijden. Pretoria is daarbij het Westen reeds ver tegemoet, gekomen. Niet zozeer omdat het Swapo zich toegevender betoond heeft dan in het verleden, maar veel meer iiit militair-economische overwegingen.

Wanneer Swapo de macht in Namibië kan overnemen, dan weet Vorster dat hij ogenblikkelijk een hem vijandig gezinde staat naast ïijn deur krijgt. Niet meer is de grens dan de Cuenericier in het Noorden van Ovamboland, maar grenst aan Zuid-Afrika over een volle 1300 kilometer lengte een marxistische staat. Zuid-Afrika onderkent het gevaar dat dit betekent. Franse en Israëlische specialisten zijn reeds enkele jaren bezig een electronische afscheiding op te bouwen, die infiltratie in dit lege land moet tegengaan.

Daarom weigert Vorster nu reeds zijn troepen uit Zuidwest-Afrika terug te trekken. Daarom blijft Nujoma bij zijn eis, dat zij zich moeten terugrtrekken. Want zijn concessie, dat slechts een 1600 ZuidafrikiEianse soldaten in het uiterste zuiden van Namibië gelegerd mogen blijven totdat de verkiezingen achter de rug zijn en een meerderheidsbewind is gevestigd, betekent niets.

Ondertussen begint de tijd voor Vorster te dringen. Zijn belofte, dat Namibië 31 december van dit jaar een onafhankelijke staat zal zijn, kan hij slechts waar maken, nadat verkiezingen zijn gehouden. Verkiezingen die willen ze geaccepteerd worden, toch met medewerking van de Verenigde Naties zullen moeten worden gehouden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 4 maart 1978

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

Sam Nujoma laat het masker vallen

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 4 maart 1978

Reformatorisch Dagblad | 20 Pagina's

PDF Bekijken