Bekijk het origineel

Nothomb gaat formatie in België voortzetten

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Nothomb gaat formatie in België voortzetten

Algehele verdeeldheid maakt opdracht bijna onmogelijk

4 minuten leestijd

BRUSSEL — De Belgische kabinetsformatie vordert bijna niet; Bij de verkiezingen op 8 november behaalden de liberalen een klinkende overwinning en leden de christen-democraten zware verliezen. De koning benoemde Herman Vanderpoorten tot informateur en daarna Willy de Clercq tot formateur. De formatiepoging stuitte echter op de Waalse christen-democraten en De Clercq, die het niet meer zag zitten, vroeg om ontheffing van zijn formatie-opdracht. De koning voldeed aan dit verzoek en gaf gisteren de opdracht door aan de Waalse christen-democraat CharlesFerdinand Nothomb.

Hel blijkt steeds weer hoe funest het is dat België zo verdeeld is. Een regeringsprogramma op te stellen waar de meerderheid van het parlement achter staat, is een bijna onmogelijke taak. De Clercq vond drastische bezuinigingen noodzakelijk en dat gaat er nu eenmaal slecht in bij de mensen. Toch zou De Clercq nog wel overeenstemming hebben weten te bereiken, wanneer hij met één nationale christelijke partij te maken had gehad. Nu echter moet zijn programma geaccepteerd worden door niet minder dan vier partijbesturen, door dat van de Vlaamse- en Waalse liberalen en door dat van de Vlaamse- en Waalse christen-democraten. In Vlaanderen, bij de CVP van Tindemans. Martens en Eyskens ging dat nog wel, maar bij de franstalige christen-democraten (PSC) rezen grote be

Geheime stemming

De PSC is veel linkser dan de CVP van Tindemans. In de partij zijn drie stromingen. Rechts staat de Cepic, het Centrum van particulieren, Onafhankelijken en Kaderpersoneel; links staat Democratie Chrétienne, deze is practisch socialistisch. Tussen deze beide uitersten van de PSC staat een middengroep, de Sans-Familie.

Het ligt voor de hand dat de rechtse Cepic wel voor een liberaal programma te vinden is maar de linkse Democratie Chrétienne natuurlijk niet. Zodoende moet de middengroep de doorslag geven. In een geheime stemming heeft het hoofdbestuur-zich tot ieders verwondering met twaalf tegen tien stemmen tegen het programma van De Clercq uitgesproken.

De uitslag van deze stemming was een ramp voor België. De Clercq vond verder informatiewerk zinloos en vroeg aan de koning om ontheffing van zijn opdracht. De ontheffing werd hem vlot verleend. Als nieuwe informateur is nu benoemd Charles-Ferdinand Nothomb, lid van de PSC.

Deelregeringen

Een andere zware slag trof de toch al zo verdeelde Waalse christen-democraten. De voorzitter daarvan is Paul Vandenboeynants. Hij was met enige moeite met De Clercq tot overeenstemming gekomen, maar zag zijn beleid in het hoofdbestuur afgekeurd. Vandenboeynants is als voorzitter afgetreden en nu zal de PSC mogelijk tot de rang van een onbetekenend splinterpartijtje terugvallen. Een krant uit hun eigen kring spreekt daarom over „Zelfmoord van de PSC".

Terwijl in Wallonië door het verdwijnen van de PSC een soort van polarisatie tussen socialisten en liberalen begint, vormt de CVP in Vlaanderen nog verreweg de grootste partij. Het roomse Vlaanderen komt dus min of meer tegenover het rode Wallonië te staan. Nu bestaan er in alle landen veel regionale verschillen in politieke richting, maar dan worden die verschillen dikwijls overkoepeld door nationale partijen en regeringen. In België echter bestaan alleen maar regiorpartijen en nemen de deelregeringen snel in macht toe. In steeds grotere mate vormt, dit een gevaar voor de eenheid van het land.

In het bovenstaande verhaal is nog een andere rampspoedige ontwikkeling naar voren gekomen, die helaas niet alleen in België voorkomt. Het land woydt niet meer normaal geregeerd door de regering. Maar het wordt overheerst door partijleiders en partijbesturen die nauwkeurig, tot in de kleinste bijzonderheden toe, vaststellen hoe België bestuurd moet worden. Daarna worden er ministers benoemd en dan zoekt men niet naar de allerbekwaamste bewindslieden maar naar een overeengekomen aantal vertegenwoordigers van alle groepjes. Die behoeven dan niet meer te beslissen, te debatteren of te argumenteren maar zij moeten uitvoeren wat door hun partijleiders en partijbesturen voorgeschreven is. In België is deze ontwikkeling ver voortgeschreden. Met gezonde democratie heeft dit weinig meer te maken; het voert tot een partij- en vakbondsdictatuur.

Meer cadeaus

De verklaring van minister Smith heeft alleen betrekking op de 1.000 dollar. Zij bestrijkt niet de andere beweringen aan het adres van Allen die later opdoken en volgens welke de veiligheidsadviseur „een groot cadeau" en twee polshorloges van de Japanners had aangenomen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 2 december 1981

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

Nothomb gaat formatie in België voortzetten

Bekijk de hele uitgave van woensdag 2 december 1981

Reformatorisch Dagblad | 14 Pagina's

PDF Bekijken