Bekijk het origineel

Glastuinbouw in zwaar weer door gasprijscompromis

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Glastuinbouw in zwaar weer door gasprijscompromis

Van der Veen: tijdelijke financiële steun noodzakelijk

6 minuten leestijd

DEN HAAG - Als alles verloop zoals het er nu uitziet dan krijgen de Nederlandse glastuinders aan het einde van deze maand te maken met een nieuw contract, dat de prijzen voor het door hen af te nemen aardgas regelt. In zekere zin moeten zij daar blij mee zijn, omdat de uiteindelijke prijs die, na een drietal aanpassingen, per 1 april '83 moet worden betaald, ruim 4 cent per m3 lager ligt dan de EEG-commissie aanvankelijk eiste. Maar het betekent wel dat een gemiddelde glastuinder 45.000 gulden méér op tafel moet gaan leggen voor de verwarming van zijn kassen.

Zo'n enorme kostenpost is natuurlijk niet niks en de grote vraag is aan ook hoe de gevolgen daarvan kunnen worden opgevangen. Maar de Nederlandse tuinbouw staat gewoon voor het blok. Het was de andere EEG-landen al enkele jaren een doorn in het oog dat de glastuinbouw in Nederland veel minder voor het aardgas betaalde dan de .industrie. Men noemde dat oneerlijke concurrentie. De boosheid van de EEG-partners kan Nederland niet maar zo naast zich neerleggen, want het zijn onze klanten. Niet minder dan 70 à 80 procent van de totale produktie aan groente en bloemen worden uitgevoerd. Over de problematiek rond de gasprijzen spraken we dezer dagen met CBTB-voorzitter J. van der Veen.

Het lijkt het op, mijnheer Van der Veen, dat het al twee jaar durende conflict over de door de tuinders te betalen aardgasprijzen nu ten einde loopt. Hoe staat het er momenteel precies bij?
„U weet, wij hebben een compromisvoorstel ontvangen van de Europese commissie waarbij we de tijd hebben gekregen om via een drietal tussentijdse verhogingen, per 1 april '83 tot een gasprijs te komen die overeenkomt met de prijs van een m3 zware olie. Als Landouwschap willen wij daarmee akkoord gaan, omdat dit voorstel veel gunstiger is dan de aanvankelijke eis van de Commissie dat we als tuinbouw evenveel zouden moeten betalen voor het aardgas als de industrie. Wij voeren nu gesprekken met de Gasunie en het Vegin om tot een nieuw contract te komen. Tegelijkertijd worden de gesprekken in Brussel gevoerd. Wij kunnen pas definitief zaken doen dan wanneer EEG-commissie de beschikking heeft ingetrokken, dat wij veel eerder onze prijzen moeten aanpassen op straffe van een aanklacht bij het Europese Hof van Justitie. Als we het eens zijn over het compromis en minister De Koning meldt dat in Brussel, dan zal de commissie de beschikking intrekken en kunnen wij het contract tekenen".

Die pariteit met zware olie is betrekkelijk gunstig, omdat de lichte olie, die o.a. de Duitsers veelal gebruiken, altijd duurder is. Maar nu heeft de commissie wel bedongen dat er boven die prijs van zware olie nog een halve cent extra komt. Dat vinden de tuinders niet zo goed te verteren.
„Dat klopt, maar wij zijn momenteel wel bezig om te trachten daar wat aan te doen. Wij denken dat daar ruimte in zit. Het is namelijk zo dat de tuinders voor de eerste 30.000 m3 gewoon het particuliere tarief betalen, dat nu zo rond de twee kwartjes ligt. Dit is ons altijd al een doorn in het oog geweest. Vooral voor kleine tuinders, die zo tussen de 60- en 200.000 m3 per jaar verstoken, weegt dat zwaar. Wat wij nu willen bereiken is dat die grens van 30.000 m3 fors naar beneden gaat. Dat behoeven we niet in Brussel te melden, dat is gewoon nationaal beleid. Maar het zou toch een aardige kostenverlichting geven. In ieder geval wordt daarmee die halve cent geneutraliseerd. Ik begrijp best dat er een heleboel verwante bedrijfstakken zijn, denk aan de bollenkwekers, de champignontelers, de veredeling, die ook wel zouden willen profiteren van een regeling zoals wij die nu voor de glastuinbouw voorstellen, maar wij denken toch dat we een goed verhaal hebben om die uitzondering alleen voor de glastuinders voor te stellen, omdat de energiekosten daar veel zwaarder wegen".

Dat klinkt aardig, maar de prijs die de tuinders straks voor het aardgas moeten betalen ligt zo'n cent of tien hoger dan het huidige tarief. Wat betekent dat in geld uitgedrukt?
„Het gemiddelde verbruik bij de tuinders ligt op 450.000 m3 per bedrijf, ledere cent verhoging betekent dan 4500 gulden extra betalen. Bij de ongeveer 10 cent méér die op tafel zal moeten worden gelegd is dat inderdaad 45.000 gulden. Ja, het blijft een geweldige kostenverhoging. Op zich ben ik wel blij, dat we door het compromis 4 à 5 cent per m3 in onze zak houden. Daarnaast is het van niet te onderschatten belang voor onze afzet dat er nu rust komt en we niet doorlopend worden bedreigd met allerlei acties. De grenzen zullen open blijven voor onze produkten. Maar de moeilijkheden zijn daarmee niet voorbij. De kosten moeten opgebracht worden en dat zal geen eenvoudige zaak zijn".

Het lijkt mij voor een aantal bedrijven haast onmogelijk om deze kostenstijging op te vangen. Wat kan er worden gedaan om de bedrijfstak te helpen om op de nieuwe situatie in te schieten.
„Ik ben ook bang dat een aantal wat verouderde bedrijven af moet haken. Maar ook bedrijven die eigenlijk gezond zijn, die perspectief hebben, komen in moeilijkheden. Daar moet wat aan gedaan worden. Het is te hopen dat de opbrengstprijzen wat gaan stijgen. Bij de bloemen is dat de laatste maanden inderdaad het geval, maar bij de groente is het tot dusverre minder dan vorig jaar. Ook hopen we dat de olieprijzen nog wat zakken, want daar zit in de toekomst de gasprijs aan vast. Verder heeft het ministerie 270 miljoen gulden beschikbaar voor energiebesparende maatregelen. Daar zit wel wat in. Sinds '75 wordt al een kwart aan energie bespaard. Ik denk dat de besparingen in de komende jaren gaan oplopen naar 50 procent. Maar dat is echt een kwestie van tijd. Daarom ontkomen we er niet aan om perspectiefbiedende bedrijven aanvullende financiële steun (te geven. Als landbouworganisaties hebben we enkele weken geleden aan de minister Van Landbouw een petitie aangeboden waarin we nadrukkelijk hebben gevraagd om een nieuw financieringsinstrument. Dat zou bijvoorbeeld een overbruggingslening tegen lage rente kunnen zijn. Daar willen we ook de banken bij betrekken.

Nogmaals, daarmee zullen we niet alle bedrijven overeind houden, maar wel die duidelijk perspectief hebben. Tenslotte zou ik nog willen opmerken dat ook voor de tuinbouw, maar dat geldt voor de gehele agrarische wereld, het sociaal-economische beleid van de overheid een grote rol speelt. Het is zo hard nodig dat we de loonkosten in de hand houden, zeker nu één van onze belangrijke concurrenten, Duitsland, voor dit jaar een loonkostenstijging van slechts 4,5 procent heeft afgesproken. Ook met het financieringstekort van de overheid hebben we direct te maken, omdat de enorme overheidsleningen zo renteopdrijvend werken. Voor onze land- en tuinbouw betekent iedere procent rente een kostenpost van 220 miljoen gulden. ledere boer en tuinder is dus regelrecht betrokken bij het overheidsbeleid".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 17 april 1982

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

Glastuinbouw in zwaar weer door gasprijscompromis

Bekijk de hele uitgave van zaterdag 17 april 1982

Reformatorisch Dagblad | 16 Pagina's

PDF Bekijken