Bekijk het origineel

Expansiepolitiek

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie
Print this document

Expansiepolitiek

3 minuten leestijd

groep wordt aangevoerd door Le Due Tho (de man die met Henry Kissinger te Parijs onderhandelde) en Le Duan (de secretaris-generaal van de partij). Met name Le Due Tho heeft de laatste tijd zijn best, gedaan de opengevallen politieke posten te bemannen met partijgenoten die zeer persoonlijk aan hem verbonden zijn. Een opname van een kamp van Vietnamese vluchtelingen in Maleisië. teel levend in China) concludeerde derhalve t.a.v. de internationale positie van zijn vaderland: „Vietnam is totaal afhankelijk geworden van de Sovjets en zal doen wat zij eisen." weleer. Kortom, een beschamende vertoning van het regime te Hanoi. Dat geldt trouwens ook voor de vier miljard dollar die de Vietnamese overheid afperste van verdreven etnische Chinezen en bootvluchtelingen. Ook dit geld werd aangewend om de Sovjetkameraden te vriend te houden. Toch leggen genoemde Vietnamese inhumane oplossingen nauwelijks gewicht in de schaal, bij de groeiende financiële verplichtingen van Hanoi. Momenteel wordt de Sovjethulp aan Vietnam op drie tot zes miljoen dollar per dag geschat. Zo wordt de uitspraak van premier Pham Van Dong begrijpelijk, die t.a.v. de Sovjethulp in een kabinetsspeech stelde: „Hun hulp accepteren is het drinken van vergifLEDUCTHO

Nguyen Quan, een Vietnamese officier die onlangs gevangen genomen werd door Thaise troepen, bevestigde eerdere officiële Vietnamese uitlatingen over nauwe militaire samenwerking van zijn land met de Sovjet-Unie. De officier ver-, klaarde dat in elk Vietnamees bataljon Russische politieke en militaire adviseurs aanwezig zijn. Bui Tin, een officiële woordvoerder van Hanoi, zei in 1981 al: „Een sterk Vietnam is goed voor de Sovjetstrategie. Een strategie die dient om revolutionaire bewegingen te helpen zich te ontwikkelen in ZuidoostAzië en in geheel de wereld." De ontgoocheling door de slaafse koers van Hanoi wordt gereflecteerd in politieke leuzen uit het Zuiden, in Ho Tsji-minh-stad, het vroegere Saigon. Men doelde daar eertijds met de termen „buitenlandse imperialisten" en „lakeien van het imperialisme" op de VS en de verschillende Saigon-regimes. Nu hanteert men ze ter aanduiding en afkeuring van de Sovjet-Unie en het Hanoiregime.

Een hele bittere „grap" doet momenteel in Vietnam de ronde: Ho Tsji-minh is uit zijn mausoleum verdwenen en tenslotte in wanhopige toestand teruggevonden bij de haven van Saigon. Gevraagd naar de reden van zijn verblijf aldaar antwoordt hij: „Veertig jaar geleden vertrok ik van hier om Vietnam te redden. Ik probeer nu opnieuw tetgl vertrekken voor hetzelfde doel. Maar ik heb geen vier ons goud om een plaats op de boot te betalen."

Hoe men ook over deze vorm van „politieke humor" mag denken, Doan Van Toai en David Chanoff illustreren er in hun jongste analyse van de Vietnamese situatie de trieste afhankelijkheid mee waarin het land verzeild is geraakt t.o.v. de Sovjet-Unie. Waar de Sovjet-Unie eenmaal greep heeft gekregen op de binnen- en buitenlandse politiek van een „bevriend" land, daór' zo leert ons de naoorlogse geschiedenis, laat het haar macht niet meer los. Integendeel, gebruik makend van de springplank Hanoi zullen de Sovjets verder infiltreren in Zuidoost-Azië.

Het Hoa Binh College voor Nationaliteiten is daarvan een concreet en vreeswekkend bewijs. Immers, aan dat Vietnamese instituut worden Laotianen, Cambodjanen, Thailanders en Maleisiërs opgeleid tot infiltranten voor de communistische expansie in Zuidoost-Azië.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 17 januari 1983

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Expansiepolitiek

Bekijk de hele uitgave van maandag 17 januari 1983

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken