Bekijk het origineel

kaaLtjctól^ok

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

kaaLtjctól^ok

Hanneke is ongehoorzaam

8 minuten leestijd

• Het is zaterdagmorgen. Hanneke is druk. Ze is in dé slaapkamer, want daar staat een ledikantje en een wiegje voor haar poppen. Hanneke haalt de grote pop uit het ledikantje. Bedrijvig zegt ze: ,,Zo, Willeke, ik zal jou eerst eens aankleden!" Handig doet Hanneke het pyjamaatje uit. Ze neemt Willeke, haar pop, mee naar de badkamer. Daar gaat ze de pop wassen op het tafeltje, waar mama altijd kleine Haiis op wast.

,,Zo, liu nog poederen en dan aankleden." Hanneke doet Willeke het mooie blauwe jurkje aan. Dat jurkje heeft tante Joke voor de pop gebreid. Tante Joke kan snoezige poppekleertjes breien. Willeke ziet er deftig uit èn mag straks in-de poppewagen. De poppewagen staat beneden! Hanneke zal Lotty, haar andere pop, ook meenemen. Ze kunnen best samen in de poppewagen. ,,Kom Lotty, je mag ook.niee!" Hanneke neemt ze allebei in haar arm. Fijn, het is droog weer, dus kan ze in de tuin gaan rijden.

Maar wat hoort ze... ? ,,Hanneke... Hanneke...!" Mama roept onder aan de trap. ,,Zeg Hanneke, ik moet een paar boodschappen doen. Naar de bakker en de slager. Jij kunt in die tijd everi op Hans passen. Hij ligt boven in zijn ledikantje te slapen. Maar als hij wakker wordt, trekt hij meestal het lakentje over zijn hoofd. En dan gaat hij huilen, dat weet je wel, hé Hanneke. Blijf maar rustig in de kamer, dan kun je Hans horen als hij begint te huilen. Jij bent al groot Hanneke. En kunt al goed oppassen!"

,,Papa is vanmorgen niet thuis, anders kon papa op Hans letten." ,,Ja mam, maar... ik wilde juist naar buiten. Ik wil met Willeke en Lotty wandelen," pruttelt Hanneke. „Niets er van, Hanneke. Je poppen kunnen wel wachten. Ik móet die boodschappen halen. En... jij past op! Begrepen Hanneke," zegt mama nu streng. ,,Ik kom zo vlug mogelijk terug!"

Haastig trekt mama haar mantel aan en pakt de fiets uit de schuur. De boodschappentas slingert aan het stuur. Eerst maar naar de slager gaan, anders is de tas direct zo vol met brood. Mama ziet, dat in de slagerswinkel veel mensen staan. Wacht; ze zal een nummer 'trekken. En dan, intussen naar de bakker. Mama scheurt in de winkel het nummer af. Nummer 34 heeft ze. En ze zijn nu nummer 22 aan het helpen. Ze kan best even naar de bakker. Als mama op de fiets wil stappen, ziet ze de oude buurman. De buurman loopt moeilijk. ,,Móet u naar de bakker," vraagt hij vriendelijk aan mama..,,Ja... ja..., en dan weer terug naar de slager, buurman." ,,Wilt u voor mij een half tarwebrood meenemen. • Mijn been doet zo zeer. En ik ben al zo moe!" ,,Ja, natuurlijk," belooft mama, ,,Hanneke brengt het straks bij u."

, ,Och... och, bij de bakker is het ook druk. Toch blijft m^ma het nu rustig afwachten. Maar o, wat hebben de rnensen lang werk. Natuurlijk allemaal brood kopen voor de zondag. Het duurt lang, mama begint te popelen van ongeduld. Als hummer 34 nog maar niet aan de beurt iS bij de slager. O... dan ihoefze straks weer opnieuw een nummer trekken. En... wachten!

Eindelijk wordt mama geholpen. Vlug doet ze de broden in de tas. Ook het halve tarwebrood voor de buurman. De tas is haa'st vol. Hijgend zët mama de fiets bij de slagerswinkel neer. Het slot er maar op, want je*weet nooit of iemand de fiets wil stelen. Er zijn dieven genoeg! Meteen kijkt mama snel naar het nummer dat aan de beurt is. Wat...? De winkel juffrouw drukt op het knopje. „Wie heeft nummer 36," roept ze. ,,Ik...," zegt een mevrouw. ,,En ik heb nummer 34..., ik ben net al geweest," mama staat met het nummer in haar hand. . ,,Nietservan,"zegt een meneer verontwaardigd, ,,moet u maar niet weggaan. Eerst andere boodschappen gaan doen. En nu... nu denken, dat u meteen geholpen zult worden. Ik heb de hele tijd gewacht... Dus...!"

,,Ja, mevrouw, u moet een ander nummer trekken," lacht de slager. Zo vlug mogelijk gaat hij verder om de klanten te helpen. O, mama schaamt zich. Iedereen kijkt en sommigen mompelen: ,,Wij zijn heus eerst aan de beurt."

Met een nieuw nummer is mama op de bank, die in dewinkel staat, gaan zitten. Dom • is ze geweest. Maar ze wist niet, dat het bij de bakker zo druk zou zijn. Mama denkt aan Hanneke. Gelukkig past die op Hans.

Maar thuis... Thuis zit Hanneke te brommen. Ze verveelt zich in de kamer. Zé wil ó zo graag naar buiten. Hans slaapt toch... ? Weet je wat, ze zal op het stoepje blijven, dan kan ze Hans best horen. Hanneke rijdt het poppewagentje met Willeke en Lotty voorzichtig over de drempel. Een héél zacht stemmetje fluistert:,,Hanneke, wat heeft mama gezegd? Je, weet toch, dat je niet mag?" Hè, zo naar, wie zegt dat nou ineens? Maar... Hanneke luistert niet naar dat stemmetje en... rijdt door. Ze blijft niet óp het stoepje. Ze gaat de tuin in en komt bij het hek van de buren. Daar loopt Arnold. „Ha, Hanneke," roept hij opgewekt, ,,kom eens kijken wat ik gekregen heb?"

,,Héél even, want... want ik moet op Hans passen." Hanneke loopt met Arnold mee, en wat ziet ze... Arnold heeft een hokje met witte muizen. Een groot glas zit aan de voorkant. Daardoor kun je de muisjes goed zien. ,,Vind je • dat mooi." Hanneke trekt haar neus op. ,,Ik zou geen muizen willen hebben, hoor! Bah... ik vind ze eng!"

,,Och kind, jij weet niet hoe lief die kleine witte muisjes zijn. Meisjes zijn overal bang voor." Meteen doet Arnold het glas een stukje opzij en pakt een klein muisje. Hij wil het muisje aqh Hanneke geven. Maar die begint te gillen en holt hard weg. Ze vergeet haar poppewagen en draaft het hek uit, de weg op. O, zal Arnold haar achterna komen? Ze durft haast niet meer terug. Ook haar poppewagen staat nog bijArnold.

,,Hè... hè..., mama is klaar in de winkels en rijdt vliegensvlug naar huis. Gelukkig, dat Hanneke goed kan oppassen. Als ze groter is, daft kan zij de boodschappen doen. Het is nu nog te gevaarlijk, want het is verschrikkelijk druk op dé weg. Als mama bij de keuken komt staat de deur open. Zeker open gewaaid. Maar in de kamer ziet mama geen Hanneke. ,,Hanneke, ben je boven?" Hoor, Hans huilt. Hanneke kan hem zeker niet stil krijgen. Dat arme kind.

Mama gaat naar boven en hoort Hans nu krijsen. Wat is dat.'..? Hanneke is er niet! ,,0 Hans, je ligt helemaal onder je lakentje! Kindje... lieve Hansje toch...!" Mama neemt Hans uit het ledikantje. Maar... ze moet eerst kijken waar Hanneke is. Hans mag even op het grote bed liggen. Dat vindt hij prima. Speurend kijkt mama in de tuin, maar nergens ziet ze Hanneke. Wa^r is dat stoute meisje? Daar staat haar poppewagen. Hoe kan dat..*? ,,Hanneke... Hanneke..., waar ben je?"

Hanneke was angstig achter de schuur gaan staan. Arnold mocht haar nietzien. Arnold, met die akelige muizen! Maar nu..., ze hoort mama roepen. Schuchter komt ze voor de dag. ,',Hier... hier ben ik mama. Arnold is... hij heeft..." ,,Kom direct naar binnen, Hanneke. Stoute meid. Je hebt niet opgepast!" Boos gaat mama de keuken in. Hanneke volgt haar met trillende benen. Dan vertelt ze snikkend aan mama, dat ze naar buiten gegaan is en dat Arnold haar plagen wilde. ,,Het is Arnold zijn schuld... heus waar!" ,,Nee Hanneke, Arnold heeft geen schuld. Ji'j bent ongehoorzaam geweest. Vooruit, voor straf naar bed!" Hanneke durft niets meer te zeggen. Mama heeft gelijk. Bedremmeld gaat Hanneke de trap op naar haar slaapkamer. Ze gaat bovenop de dekens liggen. Zomaar met haar jurk aan. Ze is verdrietig. Ze heeft niet op Hans gepast. Nou durft mama vast en zeker nooit meer weg te gaan. Hans had het benauwd onder het lakentje. En zij wist er niets van. Zij was buiten bij Arnold..

En dan vraagt dat ondeugende meisje, héél eerbiedig en berouwvol aan de Heere om vergeving. O, ze weet, dat ze dat altijd mag. Want de Heere in de hemel, ziet en weet alles. Dan valt Hanneke van verdriet in slaap. Als papa thuiskomt, gaat hij boven bij Hanneke kijken. Ze schrikt wakker. ,,O, paps," . stamelt ze, ,,ik zal in het vervolg goed op Hansje passen!" ,,Ja, Hanneke, dat moet meisje. Die arme Hans lag zó te huilen! Je bent toeh onze grote dochter?" ,,Ja, pappa, maar... mijn poppewagen staat'nog buiten, als het gaat regenen worden de poppen nat." ,,Weet je wat Hanneke, je mag weer beneden komen. Ga zelf je poppewagen maar halen." Dat hoeft papa geen twee keer te zeggen. Als • Hanneke haar poppewagen naar binnenrijdt, is ze toch een beetje bang. Zou Arnold stiekem een wit muisje onder de dekens gestopt hebben...? Die 'malle Arnold durft alles. Hij is niet bang voor witte muizen. Zou hij...?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 maart 1984

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

kaaLtjctól^ok

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 2 maart 1984

Reformatorisch Dagblad | 28 Pagina's

PDF Bekijken