Bekijk het origineel

/^izUteló van ALuilL

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

/^izUteló van ALuilL

5 minuten leestijd

Kamp en

„Mam, is dat niet wat voor ons....?" Het was, geloof ik vorige week dinsdag, dat Tjeerd er mee aankwam. Helemaal enthousiast. Niet begrijpend keek ik hem aan: „Hoe bedoel je, wat is wat voor ons.. ?" „Nou kijk", zei Tjeerd en vouwde heel bereidwillig de gids „Zomer 84" voor me open. Het stond op pagina 91: „Welgemeende ode aan de oude Hanzestad Kampen". Nog begreep ik het niet. Want gelezen had ik het verhaal niet. Als moeder van vier robbedoezen kom je daar ook zo weinig aan toe. De dagelijkse krant, dat ging nog. Maar al die bijlagen, nee daar was meestal geen tijd voor. Tjeerd schudde zijn hoofd bij zoveel onwetendheid. „Luister", beweerde hij schoolmeesterig. „Hier staat datje een hele leuke wandeling kunt maken door de stad Kampen. Je komt van alles tegen". Zijn ogen vlogen even over de regels. „Hier, kerken, dominees, organisten, kerkgangers..., o nee, dat is alleen op zondag. Maar verderop staat...." Even zocht hij verder: „Kijk, een hele nieuwe brug, enne, een hele ouwe, een punt waarop je zeven kerken tegelijk kunt zien, mooie poorten en mooie parken". Hij keek me aan alsof hij zeggen wilde: „Nou, dat is me toch wat". „Enne, dan kan pa tenminste dat grote orgel in de Bovenkerk eens zien". Daarmee moest dan elke twijfel worden weggevaagd. Ik zuchtte maar eens. Want een vader, een moeder, vier branies van kinderen en een tomeloze hond. En dat allemaal op pad in zo'n stad. Hoe zou dat goed moeten gaan?

Maar vader Piet was er direct voor te porren. Hij had dat verhaal opk gelezen. En vroeger keken ze in Kampen niet op een handvol registers, ook niet op een klavier meer of minder, alleen daarom al wilde hij wel eens naar Kampen.

„Maar Rubi dan", waagde ik nog even. „Oh, geen probleem", vond Pa. „Die hond loopt best met ons mee". Waarmee ik ook die tegenstribbeling maar liet varen. Gisteren stapten we heel welgemoed in de auto. Inclusief Rubi. Onderweg ging alles nog goed. Waarmee ik niet meereken dat Chieltje drie kwartier zeurde om een ijsje (en dat dus kreeg), dat Rubi per se tweemaal uitgelaten wenste te worden (wat dus gebeurde), en datJojanneke knoeide met de thermosfles koffie. Die vlek in de bekleding, dat was nog het ergste, daar werd vader Piet een beetje kribbig om. Maar verder ging alles goed.

Het duurde in Kampen even voordat Piet de VVV gevonden had. „Laten ze dat er dan bij schrijven ", mopperde hij. Dat leed was vlot geleden toen hij trots met de route zwaaide. „Kijk", verkondigde hij leiderachtig. „We moeten eerst naar de Ussel". „Dat klopt", schreeuwde Tjeerd die zijn vader controleerde met de Zomergids. „Genietend van een prachtig Usselgezicht, belanden we uiteindelijk ter hoogte van de stoere Buitenkerk", wauwelde hij de gids na. Het Usselgezicht was mooi, dat wel. Maar de gelegenheid om er van te genieten ontbrak: „Mam, Rubi..." blèrde Chieltje plots. Ja hoor, daar ging hij weer. „Piet, grijp' em", spoorde ik m'n man aan. En Piet lopen. „Wij gaan vast verder hoor", riep ik hem nog na. Met twee wandelaars minder kwamen we bij de Buitenkerk. Toen keken we maar eens om, naar de achterblijvers. Heel in de verte kwamen ze aan. Piet met een rood hoofd, Rubi liet het zijne diep hangen. „Die zal wel een fiks pak slaag gehad hebben, mam", dacht Chieltje hardop. Ze waren inmiddels genaderd. „De riem.... waar is de riem?"gebood man Piet. Tsja, de riem. Vragend bekeek ik vier kinderen. Alle vier de blik op oneindig. Geen riem dus. „Hoe moet dat nu, met die hond". Piet mopperde. „Zou u hem misschien willen dragen?" probeerde Chieltje heel voorzichtig. Hij zag waarschijnlijk zijn dagje uit al in het water vallen. „Dragen ...ik?" Vader Piet zag dat helemaal niet zitten. Maar niemand had een beter idee. En dus droeg vader Piet de hond.

De Buitenkerk werd geen blik waardig gekeurd. Niet zozeer omdat het een Roomse kerk betrof, maar meer omwille van ons humeur dat zienderogen gedaaldwas.

Zwijgend volgden we verder de route. Over de Nieuwe Markt, langs de Burgel en langs de Broederkerk. Piet had al weer aandrang om eens even aan de deur van de kerk te voelen of hij soms ook open was. Maar ja, die hond hè. Dus verder maar weer. Over het „zeven-kerken-punt", de Broederweg in, richting Nieuwe kerk. „Pa, hier speelt Klaas Jan Mulder zondags altijd", verkondigde Tjeerd. Ook die wijsheid haalde hij uit de Zomergids. Nu was het m'n man toch al te bar.

„Evenproberen", zei hij, en voelde met een hand aan de deur. Op dat moment zag Rubi zijn kans wederom schoon. Twee handen, daar kon hij niet tegenop. Maar één, ja, dat moest lukken. En net toen manlief stralend wilde zeggen dat de kerk geopend was, smeerde Rubi hem weer. „Houd' em... riep Piet nog. Maar het was al te laat. Met een enorme vaart verdween onze roodbruine viervoeter, onderde Broederpoort door, het park in. Daar stonden we heel bedremmeld. Als aan de grond genageld. Sietske was het eerst bij haar positieven. „Kom op, zoeken". En wij zoeken, in dat grote park. Langs het water, in de bosjes, tussen de bomen, maar Rubi was nergens meer te vinden.

Chieltje begon al wat te sniffen. Verdriet om de hond, maar vast ook om de dag die in het water viel. Na een uurtje gaven we het op. Piet's gezicht stond op onweer, de vier kinderen keken bedremmeld voor zich uit. „Ik ga wel even naar het politiebureau", verkondigde ik heel kordaat. „Kijken jullie maar verder". Maar ja, ook van agenten mag je niet verlangen dat ze een hond gaan zoeken. Met een meewarig gezicht schreven ze wat gegevens op. „Wanneer iemand hem vindt, krijgt u wel een belletje mevrouw", zeiden ze weinig hoopvol.

En zo vond de VVV-route een voortijdig einde. Zwijgend keerden we huiswaarts. Dus, wanneer u soms ook die Zomergids gelezen heeft en in Kampen komt, en een roodbruine Ierse setter tegenkomt.....

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 juli 1984

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

/^izUteló van ALuilL

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 27 juli 1984

Reformatorisch Dagblad | 22 Pagina's

PDF Bekijken