Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Er is maar één Fokker G-1...

Bekijk het origineel

PDF Bekijken
+ Meer informatie

Er is maar één Fokker G-1...

Replica van beroemd toestel naar Militair luchtvaartmuseum

5 minuten leestijd

SOESTERBERG — De Fokker G-1, het toestel waarop de Nederlandse luchtmacht in de meidagen van 1940 haar hoop had gevestigd in de strijd tegen de Duitse Luftwaffe, is weer terug. Gisteren werd in het Militair luchtvaartmuseum in Soesterberg een nagebouwd exemplaar gepresenteerd in het bijzijn van enkele jachtvliegers, die in de begindagen van de oorlog met dit toestel slag hebben geleverd tegen de Duitse luchtmacht.

De bevelhebber der luchtstrijdkrachten en chef van de luchtmachtstaf, luitenant-generaal F. J. de Jong, sprak van een bewonderenswaardige prestatie van de medewerkers van metaalindustrie Galvanitas BV uit Oosterhout, die in samenwerking met de heer G. Roos van de TROS, NOS-decorbouw en de bedrijfsschool van Fokker maandenlang in werk- en vrije tijd aan de totstandkoming van dit vliegtuig, zonder te beschikken over exacte bouwtekeningen, hebben gewerkt.

Natuurgetrouw
De Fokker G-1, die nu in het Militair luchtvaartmuseum staat opgesteld, is gebouwd van hout en polyester, maar zo natuurgetrouw dat het model niet van de oorspronkelijke echte kist is te onderscheiden. Daarover waren de vele aanwezigen het gisteren in de hal van museum roerend met elkaar eens. En zij kunnen het weten, want onder hen bevond zich een tiental oud-vliegers op de Fokker G-1.
Een van hen, de nu 90-jarige voormalige sergeant-majoor J. J. Buwalda, had gevlogen op de Fokker G-1 met het registratienummer 330 waarvan het nagebouwde exemplaar een replica is. Op 10 mei 1940 zag hij onder de al begonnen Duitse bombardementen kans op te stijgen van het vliegveld Waalhaven bij Rotterdam en bond hij de strijd aan met de Duitse indringers.
Dat leidde tot felle luchtgevechten tijdens welke Buwalda twee keer scoorde. Een Dornier-215, bijgenaamd het „vliegende potlood" stortte na een treffer van Buwalda neer bij Piershil, Ook een Heinkel-111 moest het onderspit delven en „landde" bij Oostvoorne. Buwalda's G-1 raakte gedurende de strijd echter steeds meer gehavend zodat hij zich gedwongen zag om een noodlanding te maken bij Zevenbergschenhoek. Alle munitie aan boord was toen overigens ook verschoten. Het was dezelfde G-1, die de huidige directeur van Galvanitas BV, de heer J. A. H. M. Thüring, toen een 12-jarig jongetje, wonend in Raamsdonksveer, enkele dagen na de gevechten in Zevenbergschenhoek ging bekijken.

Ontwerp
Volgens generaal De Jong begon Fokker in 1934 in het diepste geheim te werken aan het ontwerp van de G-1. Een vliegtuig van een geheel nieuwe constructie en bouwwijze. Tot het midden van de jaren dertig had men bij Fokker een min of meer traditionele bouwwijze toegepast van de voornamelijk uit hout en linnen bestaande vliegtuigen. De G-1 moest de stoutste verwachtingen overtreffen en deed dat ook, aldus De Jong.
Op de Parijse Salon van 1936 werd de kist enthousiast ontvangen en het luchtvaarttijdschrift „Vliegwereld" schreef in het novembernummer van 1936: „Het vliegtuig geeft den indruk een machtig militair wapen te zijn". Nog in 1937 plaatste de Nederlandse regering een order voor 36 toestellen, die uitgerust moesten worden met Bristol Mercury motoren van elk 830 pk en een „formidabele bewapening van acht mitrailleurs in de rompneus. De prijs per stuk bedroeg ƒ 122.500. (De huidige F-16 jager kost rond de 20 miljoen gulden).

Strijdverloop
e nieuwe Fokker G-1's werden verdeeld over de 3e jachtvliegafdeling op Waalhaven en de 4e op Bergen. Op 10 mei stonden op Waalhaven 11 gevechtsklare G-1's, op Bergen 12 stuks. Ondanks de bombardementen lukte het om op Waalhaven 8 toestellen de lucht in te krijgen. Zij wisten 13 vijandelijke toestellen neer te schieten. De prijs die betaald moest worden was echter hoog Het merendeel van de eigen toestellen ging ook verloren. 
Na vijf dagen van ongelijke strijd was het lot van de G-1 bezegeld. De laatste opdracht werd in de ochtend van 14 mei uitgevoerd toen vier G-1's luchtsteun moesten geven aan het van de Grebbelinie terugtrekkende veldleger. Voorzover de G-1'st nog niet in Duitse handen waren gevallen, werden ze door het eigen personeel in brand gestoken en vernietigd.

Dit artikel werd u aangeboden door: Reformatorisch Dagblad

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 2 juli 1985

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

Er is maar één Fokker G-1...

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 2 juli 1985

Reformatorisch Dagblad | 10 Pagina's

PDF Bekijken